Το Μουντιάλ του 2018 έγινε στην Ρωσία μεταξύ 14 Ιουνίου έως 15 Ιουλίου. Ήταν το Πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο που έγινε το 2006 στην Γερμανία, η πρώτη φορά που πραγματοποιήθηκε στην Ανατολική Ευρώπη. Ήταν πρώτη φορά που φιλοξένησε τη διοργάνωση και το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο που έλαβε χώρα σε δύο ηπείρους. Συμμετείχαν 32 εθνικές ομάδες. Συνολικά έγιναν 64 αγώνες σε 12 γήπεδα, σε 11διαφορετικές πόλεις. Ο τελικός έγινε στης 15 Ιουνίου στο Λουζνικί της Μόσχας που νίκησε η Γαλλία με 4-2 την Κροατία και κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο ενώ η Κροατία στην δεύτερη θέση και το Βέλγιο στην τρίτη.
Ετήσια αρχεία 2022
141 άρθρα
Κατά τον 5 αιώνα π.Χ., η Αθήνα και η Σπάρτη κυριαρχούσαν σε όλη την Ελλάδα. Η Αθήνα ήταν ισχυρότερη σε πολιτικό, εμπορικό και πολιτιστικό επίπεδο, η Σπάρτη όμως, η αιώνια αντίπαλος της, διέθετε τον πιο ισχυρότερο στρατό ξηράς. Όλοι οι πολίτες είχαν δικαιώματα και υποχρεώσεις απέναντι στην πολιτεία. Συγκεντρώνονταν στην Εκκλησία του Δήμου, όπου συζητούσαν, ψήφιζαν τους νόμους και εξέλεγαν τους άρχοντές. Οι γυναίκες, όμως, οι ξένοι και οι δούλοι δε θεωρούνταν πολίτες. Ο στρατός της Ρώμης προκαλούσε φόβο σε όλο τον κόσμο. Κάθε πολίτης από 17χρ. έως 46χρ. μπο- ρούσε να υπηρετήσει στη λεγεώνα, που αποτελούνταν από 6.000 στρατιώτες. Οι πολεμιστές περπατούσαν 30 χλμ. τη μέρα κουβαλώντας και τον εξοπλισμό τους, βάρους 40 κιλών.
Ας αρχίσουμε το θέμα μας με την Ρώμη που ήταν μια πόλη της Ιταλίας, που ύστερα έγινε αυτοκρατορία που είχε κατακτήση μεγάλες εκτάσεις που έφταναν μέχρι την Ιερουσαλήμ. Μετά από αιώνες η αυτοκρατο- ρία έγινε και όπως ξέρουμε όλη έγινε βυζαντινή και έπειτα την κατέκτησαν οι τούρκοι την Κωσταντι- νούπολη το 1453. Ας αρχίσουμε με το Κολλοσαίο που χτίστκε το 72-80μ.Χ και ήταν αρένα με μονομάχους και το πιο δημοφιλέστερο κτίσμα της Ρώμης ύστερα έβαζαν τους Χριστιανούς σε αρένες με λιοντάρια για να τους καταδιόκουν. Οι Ρωμαίοι στρατιώτες όταν έκαναν πορείες έπιναν ξίδι, ώμος δεν είχε κακή γεύση όσο νομίζουμε και ήταν ένα δροσερό ποτό. Οι Σπαρτιάτες ήταν στην σκληρή ζωή έτρωγαν μέλανα ζωμό και κουκούτσια από ελιές κ.α.Από ηλικία 7 έως τα 30 όλα τα αγόρια της Σπάρτης έμεναν σε στρατόπεδα. Ακόμη κι αν ήταν παντρεμένοι, έβλεπαν τις γυναίκες τους μόνο στα κρυφά.
Οι μονομάχοι ήταν άνδρες και περιστασιακά γυναίκες, οι οποίοι μάχονταν μέχρι τέλους σε αρένες. Πάλευαν με θηρία και αναμεταξύ τους, προσφέροντας θέαμα στο κοινό. Οι μονομάχοι είχαν ψευδώνυμα όπως Αμέθυστος, Μουρ Μίλος, Ανίκητος κ.α. Οι μονομάχοι ήταν συνήθως δούλοι οι οποίοι δεν είχαν τίποτα να χάσουν, είτε μάχονταν είτε όχι. Στο τέλος αποφάσιζε ο αυτοκράτορας εάν ο μονομάχος θα έπαιρνε χάρι, σηκώνοντας το χέρι του ψηλά για να το δόυν όλοι. Ο αυτοκράτορας Σεπτίμιος Σέβηρος απαγόρευσε τις γυναικείες μονομαχίες το 200 μ.Χ. Στους πρώτους αγώνες μονομαχίες που έγιναν στο Κολοσσαίο της Ρώμης σκοτώθηκαν 5.000 ζώα και τέλος το 400 μ.Χ περίπου το κόστος σε ζωές και σε χρήμα καθώς και οι αντιρρήσεις της χριστιανικής εκκλησίας οδήγησαν στην κατάργηση του θεσμού.
Συνεχίζεται και φέτος ο κύκλος συνεντεύξεων με τους φοιτητές/τριες Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας που κάνουν την πρακτική τους εξάσκηση στο σχολείο μας.
Εξέχουσα μορφή της Χριστιανικής Εκκλησίας που, διακρίθηκε για τους μακροχρόνιους και σκληρούς αγώνες του υπέρ της ορθής πίστης και εναντίον της αίρεσης του Αρειανισμού. Γι’αυτό τον λόγο ονο- μάστηκε από την εκκλησία Μέγας. Γιορτάζει στις 18 Ιανουαρίου από την ορθόδοξη εκκλησία και στις 2 Μαΐου την καθολική. Ο Αθανάσιος γεννήθηκε το 295 στην Αλεξάνδρεια από γονείς. Στη συνέχεια τον πήρε υπό την προστασία του και ανέλαβε τις σπουδές και την γενική μόρφωση του. Με τον καιρό, ο Αθανάσιος έγινε γραμματέας του επισκόπου σε ηλικία 24 χρονών και χειροτονήθηκε Διάκονος. Όταν άρχισε την θρησκευτική του δράση, η Αλεξάνδρεια ήταν ανάστατη από την διδασκαλία του τοπικού πρεσβύτερου Άρειου, που δίδασκε οτί ο Χριστός δεν είναι θεός. Γι’αυτό το λόγο, ο Μέγας Κωσταντίνος συγκάλεσε την πρώτη Οικουμενική Σύνοδο το 325 στην Νίκαια της Βιθυνίας. Εκεί δόθηκε η μεγάλη μάχη της Όρθόδοξίας με πρωταγωνιστή τον Αθανάσιο. Η ρητορική του δεινότητα και η απρόσδεκτη μαχητικό- τητα του προκάλεσε τον θαυμασμό εχθρών και φίλων, με αποτέλεσμα η φήμη του να εξαπλοθεί σε ανατο- λή και δύση. Ο Αθανάσιος έγινε σύμβολο στον αγώνα κατά τους κατά των κακοδοξίων του Αρειου. Και κοιμηθηκε στις 2 Μαίου σε ηλικία 78 χρονων.
Μετά από 4 μήνες στο Γυμνάσιο, συνειδητοποίησα κάποιες διαφορές που δεν μου δημιούργησαν ιδιαίτερα συναισθήματα και κάποιες που μου δημιούργησαν. Μία από τις διαφορές είναι οι ώρες μαθημάτων: Από Δευτέρα έως Τετάρτη έχουμε 7 ώρες μαθήματος και από Πέμπτη και Παρασκευή μόνο 6 ώρες. Έχουμε καθηγητές για κάθε μάθημα, εκτός από τρείς καθηγήτριες που μας κάνουν παραπάνω από ένα μάθημα. Μία καθηγήτρια μας κάνει Γλώσσα και Κείμενο Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, μία Ομηρικά έπη Οδύσσεια και Αρχαία Ελληνικά και μία άλλη Γεωγραφία, Οικιακή Οικονομία και Εργαστήρια Δεξιοτήτων. Υπάρχουν ειδικές αίθουσες γιΑ κάποια μαθήματα, όπως Πληροφορική, Τεχνολογία και Γυμναστική. Όλες αυτές οι διαφορές δεν προκάλεσαν ένα δυνατό συναίσθημα σε έμενα. Τα μαθήματα, όμως, έχουν ένα μεγάλο συναίσθημα σε εμένα, αλλά ξέρεις γιατί; Γιατί στο Γυμνάσιο, τα μαθήματα πολλαπλασιάζονται. Για παράδειγμα στο Δημοτικό η Φυσική ήταν ένα, τώρα είναι και Φυσική και Βιολογία και Τεχνολογία! Τα παραπάνω μαθήματα σημαίνει παραπάνω κόπος. Τελός, εσείς που το διαβάζετε αυτό, παίρνετε μία γεύση από την εμπειρία μου στο Γυμνάσιο!
Ανυπομονούσα από καιρό για το ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη! Ίσως γιατί στην Ε’ Δημοτικού είχαμε διαβάσει για το Βυζαντινό κράτος, είχαμε ακούσει για αυτοκράτορες και αυτοκράτειρες, για σημαντικά γεγονότα όπως η στάση του Νίκα αλλά και κτίρια όπως η Αγιά Σοφία, το Υδραγωγείο, το Φανάρι. Απ΄ τη στιγμή που ο κύριος Λάμπρος μου ανακοίνωσε ότι θα ταξιδέψω, πετούσα από τη χαρά μου! Οι ετοιμασίες για το ταξίδι ξεκίνησαν πολύ νωρίς. Έβγαλα διαβατήριο, το οποίο είναι βασικό για να ταξιδέψει κάποιος ανήλικος στο εξωτερικό (αλλά πρέπει να μη λήγει σε έξι μήνες-κάτι που δεν ξέραμε και στέρησε το ταξίδι από τη φίλη μας….).Λίγες ημέρες πριν, μιλήσαμε με την οικογένεια που θα με φιλοξενούσε, με βιντεοκλήση. Γνωριστήκαμε και έτσι δεν ένιωθα και τόσο άβολα όταν τους γνώρισα από κοντά. Ήταν τόσο καλοί μαζί μου! Κάθε μέρα μετά το σχολείο, πήγαινα μαζί τους πολλές βόλτες, πήγαμε στον Πύργο του Γαλατά, στο Μουσείο ψευδαισθήσεων σε Παγοδρόμιο, σε εμπορικά κέντρα, περπατήσαμε στο κέντρο της Πόλης. Μου άρεσε πολύ που τα βράδια παίζαμε επιτραπέζια με τον φίλο μου τον Meric και τον μπαμπά του. Με έκαναν να νιώσω σαν μέλος της οικογένειάς τους και ήταν πάντα πολύ ευγενικοί και καλοί μαζί μου! Μου άρεσαν πολύ οι δραστηριότητες που κάναμε στο πρόγραμμα! Ο τίτλος του προγράμματος ήταν «Παραμύθια , Μύθοι και Θρύλοι για τα παιδιά της Ευρώπης». Στο σχολείο μας παρουσίασαν τον Καραγκιόζη, τον κεντρικό χαρακτήρα του παραδοσιακού τουρκικού και ελληνικού Θεάτρου Σκιών. Στα τούρκικα ονομάζεται Karagöz ( Καραγκόζ ) που σημαίνει Μαυρομάτης. Είχα πάρει τις φιγούρες που είχε φτιάξει ο αδερφός μου και έτσι κάναμε σύγκριση των θεάτρων σκιών των δύο χωρών. Θα μου μείνουν αξέχαστα δυο πράγματα: 1)η θλίψη που ένιωσα όταν μπήκα μέσα στην Αγία Σοφιά και έπρεπε να βγάλω τα παπούτσια μου, γιατί τώρα λειτουργεί ως τζαμί (χώρος λατρείας των μουσουλμάνων) και ταυτόχρονα είδα υπέροχα ψηφιδωτά, άλλα ασβεστωμένα, άλλα μισοχαλασμένα και άλλα κατεστραμμένα….2)η Κωνσταντινούπολη μέσα από το καραβάκι, τα εντυπωσιακά αξιοθέατα…είδα μπροστά στα μάτια μου να ζωντανεύουν όλα όσα είχαμε διαβάσει την προηγούμενη χρονιά στην ιστορία! Η μέρα της επιστροφής έφτασε. Ήμουν πολύ λυπημένος….αποχαιρέτησα την οικογένεια που με φιλοξένησε με θλίψη, όμως κανονίσαμε να έρθουν και αυτοί στην Ελλάδα και να ανταποδώσουμε και εμείς την φιλοξενία. Γνώρισα παιδιά από άλλες χώρες και αυτό μου άρεσε πολύ! Ήρθα πιο κοντά με τους συμμαθητές μου και περάσαμε χρόνο μαζί σε ενδιαφέρουσες δραστηριότητες! Οι δασκάλες που μας συνόδευσαν, η κυρία Βικτώρια και η κυρία Κατερίνα, πάντα ήταν εκεί για εμάς, σαν μαμάδες μας, η αγκαλιά τους ήταν πάντα ανοιχτή, μας εξηγούσαν τα πάντα και μας βοηθούσαν σε ότι χρειαστήκαμε. Το ταξίδι αυτό θα μου μείνει αξέχαστο!
Αυτόν τον Νοέμβρη πήγα ταξίδι με το Erasmus+,στην Τουρκία στην Κωνσταντινούπολη ! Ξεκινήσαμε από τον Βόλο στης 6/11/2022 Κυριακή με προορισμό το Αεροδρόμιο της Αθήνας. Στον δρόμο φανταζόμασταν πως θα είναι η Τουρκία, αν θα έχει όμορφα σπίτια, πως θα είναι τα φαγητά τους και άλλες σκέψεις. Από τον Βόλο ξεκινήσαμε 5 παιδιά και 2 δασκάλες, όμως, η μέρα δεν ήταν και η καλύτερη! Την ώρα του ελέγχου ανακαλύψαμε ότι μια φίλη μου δεν μπορεί να ταξιδέψει, και έτσι στην Τουρκία φτάσαμε 4 παιδιά!! Τέλος πάντων τις άλλες μέρες πέρασα τέλεια. Φιλοξενήθηκα από την καλή μου φίλη Berensu που είχα φιλοξενήσει και εγώ. Το σχολείο τους ήταν τεράστιο και είχε τα πάντα. Μας πήγαν σε μουσεία, σε τζαμιά, δοκιμάσαμε τα παραδοσιακά τους φαγητά, μας πήγαν στην Αγία Σοφία και μας ξενάγησαν στην πανέμορφη πόλη τους, την Κωνσταντινούπολη! Η οικογένεια μου φέρθηκε σαν να ήμουν δικό τους παιδί,ένιωθα σαν το σπίτι μου και ας μην μιλήσω για τις βόλτες που με πήγαν και τα δώρα που μου έκαναν!! Τελικά έφτασε η μέρα της επιστροφής, εκείνη την ημέρα ξύπνησα έφαγα πρωινό και ετοιμάστηκα για το ταξίδι της επιστροφής. Δεν ήθελα να φύγω από την Τουρκία και να αφήσω όλους τους νέους μου φίλους, κυρίως την Berensu! Φτάσαμε στο αεροδρόμιο της Τουρκίας, βρήκαμε την πτήση και πετάξαμε για Ελλάδα! Στην Αθήνα φτάσαμε κατά της 8 το βραδάκι και Βόλο κατά της 12 το βράδυ! περάσαμε τέλεια όλοι και περιμένουμε τα επόμενα Ταξίδια! Υστερόγραφο στην φίλη μου την Χρυσήλια που δεν μπόρεσε να ταξιδέψει. Σου εύχομαι να πας και στην Πολωνία και στην Ισπανία!!!
Η θαυμάσια, συγκινητική και διασκεδαστική διήγηση του Μάξιμου για το ταξίδι του με το πρόγραμμα Έρασμος στην Πόλη, με τις αναφορές στην στάση του παππού του και της γιαγιάς του, μου θύμισε κάτι, αλλά δεν ήξερα τι… Και κάποια στιγμή μου ήρθε: Αν απολαύσατε τη διήγηση του Μαξίμου, δείτε και διαβάστε επίσης, “Το μόνον της ζωής του ταξείδιον”, το αυτοβιογραφικό έργο του Γεωργίου Βιζυηνού . Το διήγημα αναφέρεται σε μια συνομιλία με τον παππού του Βιζυηνού , σχετικά με το ταξίδι που έκανε ο ίδιος ο συγγραφέας το 1861 στην Κωνσταντινούπολη. Σε ηλικία μόλις 10 ετών, πήγε στην Πόλη για να δουλέψει παραγιός σε ένα σκληρό και τυραννικό ράφτη. Οι ομοιότητες και διάφορες των διηγήσεων, με διαφορά δύο, και παραπάνω αιώνων, είναι ιδιαίτερες. Δείτε το απόσπασμα στο βίντεο και διαβάστε τη συνέχεια της ιστορίας και ποιο ήταν τελικά το «μόνον της ζωής του ταξίδειον» του παππού: Ναι, τίποτε δεν είχε δει στη ζωή του σε σύγκριση με τα θαυμαστά πράγματα που μπορούσε να διηγηθεί ο παππούς του. “Πολλά ταξίδια θα έκαμες εις την ζωήν σου!” είπε με θαυμασμό το μικρό ραφτόπουλο. Ο παππούς του ξαφνιάστηκε. “Εγώ; είπεν, εγώ ταξείδια; Η γιαγιά σου, η Χατζίδενα…” Κι άρχισε ο παππούς να διηγείται την ιστορία των ανεκπλήρωτων ταξιδιών του. Το πρώτο ταξίδι που θέλησε να πάει ήταν στη Σαρακηνού, στο πανηγύρι. Έπρεπε όμως να πάρει και την άδεια της γιαγιάς. “Ψυχή μου, της λέγω, ετάχθηκα να πάγω στην Σαρακηνού, στο πανηγύρι. ― Να πας βέβαια, να πας, λέγ’ αυτή. Ε; Τί σε θέλω δωπέρα; Τί σε θέλω! να κάθεσαι να με φυλάγης;” “Ξυρίζομαι, στολίζουμαι, σελώνω τ’ άλογο, βάλλω το σταυρό μου να καβαλικέψω ― Νά σου την, και παρουσιάζεται. ― Και χαμηλώσας την φωνήν ούτως ώστε μόλις ν’ ακούεται ο παππούς, ― Μωρέ, που να πάθης, που να δείξης, πού θα πας; ―Είπε, μιμούμενος της γιαγιάς τα σχήματα. ― Ε; πού θα πας; ― Στην Παναγία, ψυχή μου, στην Σαρακηνού. Μωρέ θ’ αφήσης την αγελάδα να πας στην Παναγία; Μωρέ, τέτοιε, και τέτοιε και τέτοιε, το πανηγύρι το συλλογέσαι, και την αγελάδα, την γκαστρωμένη την αγελάδα, δεν την συλλογέσαι; Που είναι στην εβδομάδα της, δεν την συλλογέσαι;” Είχε δίκιο, σκέφτηκε ο παππούς. Η αγελάδα τους ήταν γκαστρωμένη. Κάποιος έπρεπε να την προσέχει. Συμφώνησε λοιπόν να μην πάει στο πανηγύρι. Η γιαγιά όμως δεν είχε πει τον τελευταίο της λόγο. “― Αμ’ ο κόσμος; ο κόσμος τί θα πή! Που έκαμες ετοιμασίας κ’ αγόρασες τα κεριά και το λάδι και το θυμίαμα! Και τ’ άλογο; τ’ άλογο τί θα πή που το καλίβωσες και το σέλωσες; Τ’ άλογο θέλει δρόμο! Είπεν ο παππούς κλείσας προς εμέ εκφραστικώς τον οφθαλμόν και περιμένων να τον εννοήσω. Και περιμένων εις μάτην. Δεν καταλαμβάνεις; ―ανεφώνησεν επί τέλους,― ο καυγάς ήταν για το πάπλωμα! Την εσήκωσα, ψυχή μου, την εκάθισα πάνω στ’ άλογο, και την έστειλα στο πανηγύρι με τον αδελφό της. ― Κ’ εσύ παππού; ― Εγώ, ψυχή μου, εφύλαγα μέσ’ στον σταύλο να γεννήσ’ η αγελάδα”. Το ίδιο συνέβη και στα επόμενα ταξίδια που σκέφτηκε να […]
“Πού θα πας τώρα; Κωνσταντινούπολη; Με τίποτα!”, άκουσα τον παππού μου να λέει ανήσυχος. Μόλις είχα ολοκληρώσει την διήγηση μου για το πώς πέρασα στο ταξίδι μας με το Erasmus στο Πόρτο, τους έδειχνα φωτογραφίες και ενθουσιασμένος έλεγα τα ονόματα των νέων πορτογάλων φίλων μου. Παππούς και γιαγιά καμάρωναν πώς το εγγόνι τους, ούτε δώδεκα χρονών, τα κατάφερε με τη βοήθεια των δάσκαλων του να φτάσει στην άλλη άκρη της Ευρώπης. “Τώρα, επόμενο ταξίδι, Κωνσταντινούπολη, παππού!». Τι το ήθελα να το πω, ο παππούς άρχισε να μου λέει για παραβιάσεις των τουρκικών αεροπλάνων, για τα νησιά μας που οι Τούρκοι θέλουν δικά τους, για τις κυβερνήσεις μας που είναι σε κόντρα και πολλά που δε καταλάβαινα. Κάθε λίγο αναρωτιόταν: “Μα καλά, η μαμά και ο μπαμπάς, οι δάσκαλοι σου στο σχολείο δεν βλέπουν τι γίνεται, δεν ακούνε, δε καταλαβαίνουν; Μέχρι πόλεμος μπορεί να γίνει, δεν το καταλαβαίνουν”. Να σας πω την αλήθεια αγχώθηκα και το άγχος μου μεγάλωνε κάθε φορά που άκουγα στην τηλεόραση για προβλήματα με τους γείτονες. Μήπως είχε δίκιο ο δημοσιογράφος; Μήπως είμαστε εχθροί τελικά; Μια μέρα πριν, ενθουσιασμένος για το ταξίδι αλλά και πολύ φοβισμένος, αποφάσισα να μιλήσω στη μαμά και στο μπαμπά. “Μην ακούς χαζομάρες, μαθέ να γνωρίζεις ανθρώπους και μετά να κρίνεις. Βγάλε από τη καρδιά σου σύνορα και αποκλεισμούς και πήγαινε να το ευχαριστηθείς”. Καλά τα λέγανε, αλλά δεν ηρέμησα. Μέσα σε όλα προσθέστε και την ενενηντάχρονη προγιαγιά μου που έλεγε συνέχεια: “Να μη πας με τίποτα στην Αλεξανδρούπολη, Μαξιμάκο”. Την είχα διορθώσει πενήντα φορές “Κωνσταντινούπολη, γιαγιά” χωρίς αποτέλεσμα, οπότε δεν το ξαναπροσπάθησα. “Αυτοί”, μου λέει, “δεν είναι Χριστιανοί σαν και μας και θέλουν το κακό μας”. Έφτασε η μέρα στο αεροδρόμιο της Αθήνας. Η δασκάλα μας μάς ανακοινώνει πως μια συμμαθήτριά μας δεν θα μπορέσει να ταξιδέψει. Πρόβλημα με το διαβατήριο, είπε. Αυτά είναι, λέω εγώ, άρχισαν τα “σπασίματα”, όπως σ’ εκείνον τον πολιτικό που δε τον έβαζαν στην Τουρκία. Δίκιο έχει ο παππούς, είμαστε αντίπαλοι με τους Τούρκους. Φτάνουμε στο σχολείο στη Κωνσταντινούπολη. Ο φόβος μου μεγάλος. Εκεί με περίμενε η οικογένεια που θα με φιλοξενούσε, μπαμπάς, μαμά και δυο παιδάκια. Καλοί φαίνονται, σκέφτηκα αμέσως. Όμως, λέω στον εαυτό μου, αποκλείεται, αυτοί δεν είναι σαν και εμάς, έχουμε διάφορες, το λέει και η τηλεόραση. Φτάνουμε σπίτι. Βλέπω ένα σπίτι σαν τα δικά μας. Τους άρεσαν και τα videogames σαν και εμένα. “Θες να παίξουμε FIFA;”, λέει ο Αyaz, το μεγαλύτερο παιδί της οικογένειας. Θέλω, λέω. “Τι λες, εθνικές ομάδες, Ελλάδα-Τουρκία;”, λέει γελώντας. “ΟΚ”, λέω. Αυτό ήταν, ο πάγος έσπασε. Για να μη κουράσω, αυτή η εβδομάδα ήταν από τις καλύτερες στη ζωή μου. Η οικογένεια με αγκάλιασε σαν δικό της παιδί, οι γονείς μας γίνανε φίλοι και κατέληξα να κλαίω και να μη θέλω να αποχωριστώ τους νέους φίλους μου, αλλά και την κυρία Αydan και τον κύριο Nazmi. Η Κωνσταντινούπολη είναι πανέμορφη, σε κάθε βόλτα με το σχολείο νόμιζα πως ζούσα στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, αλλά αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν οι άνθρωποι. Ζεστοί άνθρωποι σαν και εμάς, που μας έδειξαν αγάπη και φιλοξενία. Καμία σχέση με αυτά που άκουγα στη τηλεόραση. Στο δωμάτιο […]
Αυτόν τον Οκτώβριο έζησα την πιο μαγευτική εμπειρία με το Erasmus+!!! Πήγαμε ταξίδι στην Πορτογαλία στο Πόρτο με άλλους τέσσερεις συμμαθητές μου και τις δύο μου δασκάλες !!! Η εμπειρία ήταν φανταστική!!! Εγώ φιλοξενήθηκα από ένα κοριτσάκι 14 χρονών που το όνομά του ήταν Matilde.Το σχολείο ήταν τεράστιο!! Εκεί είδαμε το κάστρο του Πόρτο, το μουσείο χαρτιού, κάναμε βόλτες με την γόνδολα στα κανάλια, δοκιμάσαμε τα παραδοσιακά τους φαγητά, είδαμε τον ωκεανό , μας πήγαν να δούμε πώς μαζεύουν το αλάτι, μας πήγαν στα κελάρια που έχουν τα πιο ωραία κρασιά τους και φυσικά, μας ξενάγησαν στην πανέμορφη πόλη τους το Πόρτο!!!Τα συναισθήματα από αυτό το ταξίδι είναι χαρά, ευτυχία, αλλά και λύπη που άφησα αυτήν την πανέμορφη χώρα, την Πορτογαλία!!!!
Αρχαιοελληνική διατροφή η όπως την ονομάζουμε σήμερα Μεσογειακήδιατροφη,τι ήταν όμως αυτή η διατροφή και ποσά πράγματα από αυτή έχουμε μέχρι σημερα;Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν πολλές τροφές στην καθημερινή τους διατροφή που υπάρχουν μέχρι σήμερα και μπορεί να μην φανταζόμαστε η απλά να έγιναν καλύτερες όσα περνούσαν οι αιώνες.Η Ελλάδα ηταν ευλογημένη γιατί στην γη της φύτρωναν πολλά βοτανα,μυρωδικα,ειχε πολλα δεντρα,φρουτα,καρπους και σιτηρά. Οι διατροφή των Ελλήνων είχε τρία βασικά γεύματα, ο ακρατισμός ήταντο πρωινό που ήταν κριθαρένιο ψωμί βουτηγμένο σε κρασι,συκα η ελιες.Το άριστον που το τρώγαν το μεσημέρι η το απόγευμα και το δείπνο που ήταν το σημαντικότερο γεύμα της ημέρας και το έτρωγαν πια όταν είχε νυχτωσει.Τα δημητριακά ήταν η βάση της διατροφή τους όπως και τα σιτηρά που τα κυριότερα τους προϊόντα ήταν το σκληρό σιτάρι, η ολυρα και το κριθαρι.Απο το σκληρό σιταρι φτιαχναν τον άρτο που συνήθως τον έτρωγαν οι πιο πλούσιοι ενώ από το κριθάρι έφτιαχναν την μάζα που ήταν πιο σκληρή όπως είναι τα σημερινά παξιμάδια και την συνοδεύαν με τυρί η συκα.Υπηρχαν όμως και πολλα λαχανικα που ετρωγαν όπως λαχανα,κρεμμυδια,σκορδα,πρασα,βολβους,μαρουλια,βλητα,ραδικιακτλ.Πολλα από αυτά τα καλλιεργούσαν τόσο για το σπίτι τους αλλά και για να τα πουλάνε η να τα ανταλλάσσουν με αλλά προϊόντα που δεν ειχαν.Σημαντικη θέση επίσης είχε και το κρέας που η κατανάλωση του εξαρτώνται από το μέρος που έμεναν αλλά και από την οικονομική τους θεση.Οι πιο πλουσιοι κατανάλωναν κυρίως κατσικίσιο η αρνίσιο κρέαςμιας και μπορούσαν να έχουν δικά τους κοπάδια και λιγότερο χοιρινόπου επειδή ήταν πιο φτηνό το έτρωγαν οι πιο φτωχικό,ο μέλανος ζωμόςφτιαχνόταν από κρεας,σκορδα και αίμα γουρουνιού και ήταν η βασικήτροφή των Σπαρτιατων.Οσοι έμεναν στην εξοχή μπορούσαν να τρώνεκαι θηράματα που έπιαναν με παγίδες όπως λαγούς η πουλια.Δεν ελειπαν όμως ούτε τα πουλερικά και τα αυγά από την διατροφή τους μάλισταείχαν παπιες,χηνες,ορτυκια και φυσικα κότες που τους έδιναν αρκετα αυγά που τα χρησιμοποιούσαν σε πολλές συνταγές τους η τα έτρωγανμονά τους. Πως θα μπορούσαν όμως να λείπουν τα ψαριά η τα θαλασσινά από το τραπέζι τους; Οι Έλληνες ως ναυτικός λαός έτρωγανπολλά ψαριά αλλά και αυτό πάλι εξαρτώνται από την οικονομική τους κατάσταση οι πιο φτωχοί έτρωγαν κυρίως μαριδες,σαρδελες και γαυρο ενώ οι πλούσιοι έτρωγαν τα μεγάλα ψαρια.Καλαμαρια,χταποδια,σουπιες αστακοί και οστρακοδερμα ήταν επίσης στο τραπέζι των Ελληνων.Το τυρί ήταν από τις βασικές τροφές τους και μάλιστα το κατανάλωνανκαθημερινά ενώ το έφτιαχναν από κατσικίσιο η πρόβειο γαλα,εφτιαχναν όμως και γιαουρτι.Υπηρχαν φυσικά πολλά φρούτα όπως μηλα,συκα,σταφιλια,ροδια αλλα και καρποί όπως αμυγδαλα,καρυδια,καστανα και φουντουκια,το πιο πολύτιμο όμως δέντρο για τους Έλληνες ήταν η ελια.Η ελιά τους έδινε το ελαιόλαδο που το προτιμούσαν πάρα πολύ στην διατροφή τους γιατί το θεωρούσαν πιο υγιεινό από το βούτυρο που επίσης εφτιαχναν.Τι ελειπε όμως από την διατροφή τους;Τα γλυκα!!!!!Εννοείται ότι ούτε αυτά ελειπαν,αντιθετα ειχαν αρκετά που τα έφτιαχναν από μελί όπως το σησαμις που ήτανσουσάμι με μελί σαν το παστελι,η μελιτουτα που ήταν ένα είδοςγαλατοπιτας,τα τηγανα και οι πλακούντες που ήταν στρωματά ζύμης που το κάθε στρώμα είχε μελι,συκα,σταφιδες και ξηρους καρπους.Σημαντικο όμως ρολο στην γευση ειχαν τα βοτανα,τα μυρωδικα αλλα και το […]
Ομελέτα με παστό χοιρινό, πράσο και κάρδαμο Υλικά: 6 αυγά 1 κ. γλυκού σουσάμι 1/4 ματσ. κάρδαμο 1 πράσο 1 κ. σούπας μέλι 50 γρ. παστό χοιρινό Μάνης Λίγο ξύδι Λίγο θυμάρι Αλάτι ημίχονδρο Πιπέρι φρέσκο 60 ml. ελαιόλαδο Προαιρετικά λίγο φέτα Κατερίνα
ΒΑΚΑΛΑΟΣ ΜΕ ΣΑΛΣΤΑ ΑΠΟ ΠΕΤΙΜΕΖΙ Συστατικά 8 φιλέτα βακαλάου 1 πράσο [το λευκό] Ελαιόλαδο για το τηγάνισμα Αλάτι, πιπέρι Αλεύρι 3 κ. σούπας πετιμέζι 2 κ. σούπας ξίδι 2 κ. σούπας κρασί κόκκινο 2-3 κλων. άνηθο 2-3 κλων. μαιντανό Αντριάνα ,Ειρήνη
ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΜΕ ΜΕΛΙ ΚΑΙ ΘΥΜΑΡΙ!!! ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ 4 ΣΤΗΘΗ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ 4 Κ.Σ ΜΕΛΙ 60 ML.ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ 5-6 ΚΛΩΝΑΡΙΑ ΘΥΜΑΡΙ 4 ΣΚΕΛ. ΣΚΟΡΔΟ ΑΛΑΤΙ,ΠΙΠΕΡΙ,ΛΙΓΟ ΞΥΔΙ Συνοδή, Κάτια
Η Μαρία Σάκκαρη είναι επαγγελματίας τενίστρια(https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1_%CE%A3%CE%AC%CE%BA%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B7)….. Αυτή τη χρονιά μέχρι τώρα μας έχει δείξει ότι η Ελλάδα θα πάει μπροστά..!!! Έδωσε μια τρομερή εμφάνιση στο τουρνουά WTA όπου νίκησε την ΓΙΑΜΠΕΡ, ΣΑΜΠΑΛΕΝΚΑ, ΠΕΓΚΟΥΛΑ, ΜΠΟΥΣΚΟΒΑ και πολλές άλλες αθλήτριες!!!Καλά όλα μέχρι τώρα…όμως δυστυχώς η Καρολίν Γκαρσιά έβαλε «φρένο» στην Μαρία Σάκκαρη, επικρατώντας με 6-3, 6-2, για να περάσει στον τελικό. Υπενθυμίζεται όμως ότι η Ελληνίδα πρωταθλήτρια είχε περάσει στα ημιτελικά ως αήττητη και πρώτη του ομίλου της, δίχως να χάσει σετ. ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΜΥΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ ΜΑΡΙΑ. Μαρία έχουμε ακόμα πολλούς αγώνες για να πάρουμε το τρόπεο!!! Σου στέλνει το μύνημα η απομίμησή σου! ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ!!! ΠΑΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ!!!
Είχα την ευκαιρία να επισκεφθώ την όμορφη Πορτογαλία, μαζί με την δασκάλα αγγλικών κ. Βικτόρια, την κ. Ελένη και τους συμμαθητές μου! Η περιπέτεια ξεκίνησε την Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2022 στις 4:00 τα ξημερώματα, ξεκινήσαμε από τον Βόλο να πάμε στην Αθήνα και να πάρουμε την πτήση για Βαρκελώνη. Αν και πρώτη φορά σε αεροπλάνο ήμουν αρκετά θαρραλέα! Φτάσαμε στην Βαρκελώνη, είχαμε μπροστά μας ακριβώς 6 ώρες μέχρι την πτήση για το Πόρτο της Πορτογαλίας, οπότε δεν χάσαμε την ευκαιρία να το εξερευνήσουμε! Πρώτα χρειαζόμασταν κάτι για να μας κρατήσει γεμάτους οπότε πρώτη στάση το McDonald’s, αφού φάγαμε ένα ικανοποιητικό burger ξεκινήσαμε την βόλτα στο τεράστιο αεροδρόμιο. Η ώρα 8:00, ώρα να επιβιβαστούμε στο αεροπλάνο για να πετάξουμε προς τον προορισμό μας! Κατά τις 10:30 φτάσαμε στο αεροδρόμιο του Πόρτο και μοιραστήκαμε στις οικογένειες. Τις επόμενες μέρες περάσαμε αξέχαστα μας κάνανε ξενάγηση στο σχολείο τους αλλά και στο όμορφο Aveiro και στο Πόρτο. Έτυχε να με φιλοξενεί ένα υπέροχο παιδί η Catarina πέρασα υπέροχες στιγμές μαζί της, την ένιωθα σαν την μεγάλη μου αδερφή! Σάββατο 4:45 τα ξημερώματα η ώρα να φύγουμε από το Πόρτο και να πάμε ξανά στην Ελλάδα! Έβαλα τα κλάματα που αποχαιρετούσα την φίλη μου αλλά τώρα ανυπομονώ να την ξανά δω! Περιμένω πως και πως το επόμενο ταξίδι Erasmus!!!
Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν αναπτύξει σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό όλες τις θετικές επιστήμες, δηλαδή τη γεωμετρία, τα μαθηματικά, την αστρονομία, τη φυσική και τη μηχανική. Πολλοί σοφοί της εποχής εκείνης ασχολήθηκαν με αυτούς τους κλάδους, έγραψαν βιβλία, διατύπωσαν θεωρίες και νόμους που ισχύουν μέχρι σήμερα και διδάσκονται σε σχολεία και πανεπιστήμια. Κατασκεύασαν πολύπλοκες μηχανές, εφηύραν τρόπους μέτρησης των σωμάτων, πρόβλεψαν εκλείψεις, δημιουργούσαν μουσικούς νόμους και θεωρίες, ανακάλυψαν τη δομή των ατόμων της ύλης και προσπαθούσαν να ερμηνεύσουν τη δημιουργία του κόσμου.
Η ομάδα που υποστηρίζω είναι η καλύτερη ομάδα το ελληνικού ποδοσφαίρου, ο Oλυμπιακός Πειραιώς. Μια ομάδα με φοβερούς ποδοσφαιριστές. Ο Ολυμπιακός, όπως λέμε εμείς οι φανατικοί Πειραιώτες, είναι για εμάς μια οικογένεια. Θα πάω πίσω 36 ολόκληρα χρονιά στην εποχή του ΄80. Έγιναν πολλά σημαντικά πράγματα που αλλάξαν τον Ολυμπιακό σημαντικά και διοικητικά αλλά και αγωνίστηκα το 1982 αν είμαι σίγουρος σε ένα ντέρμπι του Ολυμπιακού με τον ΠΑΕ ΠΑΟΚ ο αριθμός των φίλαθλων ξεπερνούσε τους 20.000 ,του Ολυμπιακού σε ένα ξέσπασμα των φίλαθλωντου ΠΑΟΚ πετάγονται μολότοφ από την πλευράτου Ολυμπιακού , ΟΙ φίλαθλοι εξοργίστηκανμέσα στην ταραχή ταραχή 21 άτομα του Ολυμπιακού από τότε και σήμερα τιμάμε αυτούςτους ανθρώπους .Τώρα ο καλύτερος μάλλονΟλυμπιακός ήταν του 2007 με κάποιακαταπληκτικά ονόματα όπως ο παίχτης ο οποίοςέπαιξε δυο χρονιά στην Μπαρτσελόνα δεν είναι άλλος από τον Τζιοβάνι Σίλβα Ντεολιβειρα, ο Βραζιλιανός σέντερ φορ Ριβάλντο Σίλβα , ο Γάλλος Καστιγιο,ο Ελληνας Βασιλης Καραπιάλης και ο Σέρβος παμε στο 2015, που ο Παναθηναικος μεχρι το 2016 ηταν μια ομαδα εξαιρετικα ανταγωνιστικη επειδη θα επαιζαν τον χειμωνα του 2015 και σικγεκριμενα τον 28 Νοεμβρη ο Ολυμπιακος κερδισε με τρια ένα στο Καραισκακι ο Παναθηναικος μετα από αυτό το ματς και αλλα που ακολουθησαν αρχισε να επικρατει ακομα και σημερα το ντερμπι των αιωνιων. Αλλα ο αθλητισμος είναι μια αλυσιδα με παθος,ιντρικες αλλα καλο είναι όλα αυτά να μενουν στο γηπεδο αλλα ο αθλητισμος παραλληλα είναι που ενωνει τους αιωνειους αντιπαλους.
Στην Πορτογαλία πήγαμε με το πρόγραμμα Erasmus και ταξίδεψα εγώ και τέσσερις φίλοι μου με δύο δασκάλες την κυρία Βικτόρια Δελιστάθη και την κυρία Ελένη Χανοπούλου. Μείναμε σε παιδιά της Πορτογαλίας . Όταν φτάσαμε στο σχολείο μας περίμεναν τα παιδιά με τους δασκάλους τους και γονείς τους, αφού μας υποδέχθηκαν πήγαμε στα σπίτια και κοιμηθήκαμε. Το επόμενο πρωί πήγαμε στο σχολείο, ήταν τεράστιο , είχε Δημοτικό, Γυμνάσιο και λύκειο . Μετά μας ξενάγησαν σε όλο το σχολείο. Όλες της άλλες μέρες μας ξενάγησαν στης όμορφες πόλεις της Πορτογαλίας η οποίες είναι χτισμένες δίπλα από ποτάμια, πάνω σε βουνά και όλα ήταν μαγευτικά. Φτάνει η μέρα που θα φύγουμε το πρωί στις 5:00 φευγουμε από το σχολείο. Φτάσαμε στο αεροδρόμιο και προσπαθήσαμε να βρούμε την πτήση για Μαδρίτη. Βρήκαμε την πτήση και περιμέναμε να φτάσει η ώρα για να φύγουμε. Ανεβήκαμε στο αεροπλάνο και φύγαμε για Μαδρίτη. Φτάνοντας είχαμε πολύ ώρα για την επόμενη πτήση . Πήγαμε για φαγητό. Φτάνει η ώρα για να φύγουμε για Ελλάδα προσπαθώντας να βρούμε την πτήση την βρήκαμε και φύγαμε με το αεροπλάνο. Φτάνοντας στην Ελλάδα πήγαμε να πάρουμε της βαλίτσες,να βρούμε τον οδηγό και να φύγουμε με το βαν για Βόλο. Φτάνουμε και μας υποδέχθηκαν οι γονείς μας . Το ταξίδι ήταν υπέροχο και το επόμενο ταξίδι είναι στην Τουρκία και το μεθεπόμενο στην Πολωνία που θα πάω και ελπίζω να περάσω τέλεια !!!
Το 480 π.Χ. oι Πέρσες διέσχισαν την Θράκη και την Μακεδονία και προχώρησαν νοτιότερα, έπειτα έφτασαν στης Θερμοπύλες, ένα στενό ορεινό πέρασμα ανάμεσα στον Μαλιακό κόλπο και τα βουνά της Λοκρίδας. Οι Θερμοπύλες πήραν το όνομα από της θερμές πηγές που ήταν εκεί. Ο στρατός του Ξέρξη ήταν τεράστιος που έφτανε 1.700.000 άνδρες και 2.000 πλοία. Οι Έλληνες είχαν 7.000 άνδρες και 300 πλοία. Οι Σπαρτιάτες περίμεναν τους Πέρσες στον Ισθμό της Κορίνθου. Έτσι, έστειλαν στις Θερμοπύλες 300 Σπαρτιάτες για αρχηγό τον βασιλιά τους Λεωνίδα και συνολικά, στις Θερμοπύλες συγκεντρώθηκαν περίπου 7.000 Έλληνες. Ο Ξέρξης περίμενε τέσσερις ημέρες για να παραδοθούν οι Έλληνες. Έστειλε, μάλιστα απεσταλμένο στον Λεωνίδα, για να ζητήσει γην και ύδωρ, δηλαδή την υποταγή τους. Τότε ήταν που ο Λεωνίδας έδωσε την ιστορική απάντηση “Μολών λαβέ” που σημαίνει “έλα να τα πάρεις”. Οι Έλληνες αντιστάθηκαν γενναία και καθήλωσαν τον περσικό στρατό στο πέρασμα για δύο μέρες. Το 2 βράδυ ένας Έλληνας ο Εφιάλτης, πρόδωσε τους Έλληνες και είπε στον Ξέρξη για ένα ορεινό πέρασμα. Ο Λεωνίδας το έμαθε ότι κυκλωθούν και είπε στους υπόλοιπους να φύγουν. Ο ίδιος και οι 300 Σπαρτιάτες έμειναν στο πέραμα πολεμώντας μέχρι θανάτου. Μπορεί οι Πέρσες να κέρδισαν, αλλά η γενναιότητα που έδειξαν οι Σπαρτιάτες τους χάρισε την αθανασία.
Το πολύ καλό ξεκίνημα με τις 9/9 νίκες των πράσινων μετά από τόσες αποτυχημένες χρονιές, μάλλον επηρέασε τους οπαδούς του τριφυλλιού. Μετά την νίκη επί του Άρη στην Λεωφόρο, οι τρελαμένοι οπαδοί δεν θα αφήσουν μόνη την ομάδα στον Βόλο. Βόμβα με 5000 οπαδούς να κατεβαίνουν στο Βόλο, ώστε να στηρίξουν το Σάββατο την ομάδα τους. Ο Γιοβάνοβιτς έχει αφήσει τους πάντες άφωνους και με την αρμάδα του ξεκινά σαν τους Αργοναύτες για το Χρυσόμαλλο Δέρας, στην περίπτωση μας, τους 3 βαθμούς της νίκης . Αν και ο Βόλος απέδειξε, ότι δεν κάνει πλάκες, φέτος θα πουλήσει ακριβά το τομάρι του για να ανέβει ακόμα ψηλότερα στη βαθμολογία της Super League. Αυτή είναι η καλύτερη αρχή της ομάδας τα τελεύταια χρόνια και όλοι απορούν, εάν μπορεί να φύγει από τον Βόλο σαν τον Ιάσωνα και τους συντρόφους του. Σάββατο 29-10-2022 ώρα 19:30, στο Πανθεσσάλικο Στάδιο και όχι στη Κολχίδα, η μεγάλη μάχη των πράσινων αργοναυτών της Αθήνας με τους αργοναύτες της Ιωλκού…
Την Τρίτη 25 Οκτωβρίου 2022, όλες οι τάξεις του σχολείου μας παρακολούθησαν το κλασικό παραμύθι “Ο Μάγος του Οζ” στο Κέντρο Πολιτισμού και Τεχνών “Θεατρίνη”. Οι χαρισματικοί ηθοποιοί του θιάσου (Νονόγλου Δώρα, Παναγιωτάκη Άννα-Μαρία, Σαββίδου Νεκταρία, Βούλγαρη Εύα, Κωνσταντοπούλου Χρυσάνθη), τα σκηνικά και τα κοστούμια μάγεψαν τους μαθητές και τις μαθήτριες του σχολείου μας, που μέσα από τη διαδραστική παράσταση ταξίδεψαν με τη φαντασία τους προς τη σμαραγδένια πολιτεία. Αυτό το ταξίδι γεμάτο ομορφιά, κίνδυνο και περιπέτεια, τους φανέρωσε τη θαυματουργή δύναμη της φιλίας, την αξία της αυτοπεποίθησης και τη σημασία της συνεργασίας. Ευχαριστούμε τον θεατρικό θίασο του «Θεατρίνη» για τις όμορφες στιγμές που μας χάρισε αλλά και για την φιλοξενία στον χώρο τους!
Ο ΒΟΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΗΧΗΤΙΚΟΙ ΠΕΡΙΠΑΤΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 1940 Ακούστε τις προφορικές μαρτυρίες από το Μουσείο τους Πόλης του Βόλου
“Πες μου μπαμπά για τον πόλεμο στα αλβανικά βουνά...” Εκείνα τα χειμωνιάτικα βράδια που παιδί καλούσα τον πατέρα μου, Χρήστο Ζησόπουλο, να μου διηγηθεί το δικό του “παραμύθι” στην κυριολεξία ρουφούσα με τα αδέρφια μου την κάθε του λέξη. Ήταν ο δικός μας ήρωας που μας “ταξίδευε” στα χιονισμένα βουνά της Αλβανίας, ανάμεσα από τις σφαίρες και τους ήχους των κανονιών. Πόση αγωνία και στενοχώρια ένιωθα κάθε φορά που το νερό του ποταμού τον παρέσερνε και πόση ανακούφιση όταν τα γερά του χέρια και η βοήθεια του Θεού τον έβγαζαν μουσκεμένο αλλά σώο στο παγωμένο δάσος. Πόσο χαρούμενη ήμουν που η σφαίρα του έξυσε προσεκτικά το τακούνι μόνο της αρβύλας του και το βλήμα πέρασε ξυστά πάνω από το κράνος του. Γιατί έτσι τον “είχαμε” ευτυχώς! “Γράψε μπαμπά τις αναμνήσεις σου από τον πόλεμο και εγώ θα το κάνω βιβλίο” και ευτυχώς τις κατέγραφε για να θυμούνται τα παιδιά του και όλα τα παιδιά. Εγώ όμως δεν κράτησα την υπόσχεσή μου, προς το παρόν τουλάχιστον…Να ΄σαι καλά κ. Δημήτρη για την παρουσίαση των ηχογραφημένων αποσπασμάτων και συ Γιώργο για την ιδέα σου να το κάνουμε ! Μαρία Ζησοπούλου dimlep · Aφήγηση μαχητή του 1940
Οι μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις, όπως οι τέσσερις μεγάλοι πανελλήνιοι αγώνες ήταν τα Ολύμπια, τα Νεμέα, τα Ίσθμια κα τα Πύθια. Kαθόρισαν την πορεία του αθλητισμού στην Ελλάδα αλλά και σε όλον τον κόσμο. Τα αγωνίσματα της εποχής χωρίζονταν στις εξής κατηγορίες: δρόμου, πάλης, ιππικών αγώνων, ρίψεων και αλμάτων. Τα αγωνίσματα δρόμου ήταν ο αγώνας σταδίου, ο δίαυλος, ο δόλιχος και η οπλιτο-δρομία. Τα αγωνίσματα πάλης ήταν η πυγμαχία, πάλη και παγκράτιο. Οι ιππικοί αγώνες ήταν αρματοδρομίες με τέθριππα ή συνωρίδες και ίππειος δρόμος. Τα αγωνίσματα ρίψεων ήταν η δισκοβολία και ο ακοντισμός. Τέλος, υπήρχε και το πένταθλο που περιλάμβαναν αγώνες δρόμου, άλμα, πάλη, ρίψη ακόντιου και δισκοβολίας.
Ο Μαρτίνος Λούθηρος γεννήθηκε το 1483 στο Αϊσλέμπεν. Ήταν γιος ενός επιχειρηματία ανθρακωρύχου και από πολύ νεαρή ηλικία διακρίθηκε για την οξύνοιά του. Το 1501 ξεκινάει σπουδές Νομικής στην Ερφούρτη και λίγο αργότερα παίρνει τον τίτλο Magister Artium. Τον Ιούλιο όμως του 1505 συμβαίνει κάτι που θα αλλάξει για πάντα τη ζωή του. Κατά την επιστροφή του στην Ερφούρτη μετά από μια επίσκεψη στο πατρικό του ο Λούθηρος βρέθηκε στο έλεος μιας ισχυρής καταιγίδας. Κυριευμένος από τον φόβο μπροστά στο μένος της φύσης και νιώθοντας ότι ο θάνατος ήταν κοντά, σκέφτηκε ότι θα εμφανιζόταν ενώπιον του Θεού απροετοίμαστος. Μέσα στον πανικό του ζήτησε την βοήθεια της Αγίας Άννας, προστάτιδας των ανθρακωρύχων υποσχόμενος να ακολουθήσει τον μοναστικό βίο. Δώδεκα μέρες αργότερα χτύπησε την πόρτα του μοναστηριού των Αυγουστίνων στην Ερφούρτη, όπου και έγινε δεκτός ως μοναχός. Μέσα από τη μοναστική ζωή ο Λούθηρος ήθελε να φτάσει στην Θεία Χάρη. Από την πρώτη στιγμή ξεχώρισε για την σχολαστική εφαρμογή των κανόνων του τάγματος. Προσευχόταν έξι ώρες τη μέρα, ακολουθούσε αυστηρή δίαιτα και εξομολογούνταν τακτικά. Το 1507 έγινε ιερέας. Το 1510 ο Λούθηρος, ως εκπρόσωπος του τάγματος των Αυγουστίνων μοναχών, ταξίδεψε στη Ρώμη, ένα ταξίδι που έμελλε να παίξει καθοριστικό ρόλο για τη διαμόρφωση της θεολογικής σκέψης του. Για να λύσει την οικονομικό αδιέξοδο, η καθολική εκκλησία εισήγαγε τα λεγόμενα συγχωροχάρτια, τα οποία παραχωρούνταν στους πιστούς έναντι αμοιβής, συγχωρώντας αμαρτίες του παρελθόντος αλλά και του μέλλοντος. Τα συγχωροχάρτια μπορούσαν να απαλλάξουν από τις αμαρτίες ακόμη και πεθαμένους και η τιμή τους κυμαινόταν ανάλογα με το εισόδημα του κάθε πιστού. Ενάμιση χρόνο μετά το ταξίδι στη Ρώμη ο Λούθηρος ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στη Θεολογία και αργότερα αναγορεύθηκε καθηγητής Βιβλικής Ερμηνείας στο πανεπιστήμιο της Βιτεμβέργης. Ο Λούθηρος άρχισε να εστιάζει ολένα περισσότερο στην έννοια της δικαιοσύνης του Θεού. Mέσα από την μελέτη των ιερών κειμένων κατέληξε στο συμπέρασμα που αργότερα θα αποτελούσε την ουσία της προτεσταντικής θεολογίας: ο θεός δεν είναι μόνο σκληρός δικαστής αλλά και πατέρας των ανθρώπων, τους οποίους και δημιούργησε με αγάπη.
Ο Αριστοτέλης γεννήθηκε το 384 π.Χ. στα Στάγειρα της Χαλκιδικής. Το 367 π.Χ. σε ηλίκια 17 χρονών, ήρθε στην Αθήνα και σπούδασε στη σχολή του Πλάτωνα. Έμεινε στην ακαδημία συνολικά 20 χρόνια και ως μαθητής και αργότερα ως δάσκαλος. Μετά από τα ταξίδια του στη Μ.Ασία, έφτασε και στη Μακεδονία όπου τον κάλεσε ο βασιλιάς Φίλλιπος ο Β για να αναλάβει τη μόρφωση του διάδοχου του, του Μέγα Αλέξανδρου. Ο Αριστοτέλης δίδαξε στον νεαρό Αλέξανδρο την Ιλιάδα και την Οδύσσεια, αλλά και τα έργα των μεγάλων τραγικών ποιητών. Αφού ολοκλήρωσε το έργο στη Μακεδονία γύρισε στην Αθήνα και ίδρυσε τη δική του σχολή. Ο Αριστοτέλης, όρισε τη φιλοσοφία ως προσπάθεια ερμηνείας της φύσης,ενώ και ασχολήθηκε και με πολλά θέματα. Πέθανε το 322 π.Χ.
<<Το στοιχειωμένο σπίτι στα Λεχώνια >> Το “στοιχειωμένο” σπίτι στα Λεχώνια είναι από τα γνωστότερα “στοιχειωμένα” σπίτια της Μαγνησίας . Το πυργόσπιτο των Άνω Λεχωνίων σχεδιάστηκε από τον Ιταλό μηχανικό Εβαρέστο ντε Κίρικο, τον πατέρα του Τζόρτζιο ντε Κίρικο, την εποχή που κατασκεύαζε την σιδηροδρομική γραμμή Βόλου-Μηλεών, αλλά και τους σταθμούς του τρένου, στις αρχές του αιώνα. Είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κτίρια του νεοκλασικισμού. Αποτελούνταν από ημιυπόγειο, ισόγειο, πρώτο όροφο και σοφίτα. Στην είσοδο υπήρχε σκάλα που οδηγούσε στους ορόφους, ενώ ανατολικά και δυτικά υπήρχε σάλα, κουζίνα και τουαλέτα. Επίσης, υπήρχαν μεγάλα στέγαστρα για τους καλοκαιρινούς μήνες. Υπάρχουν πολλές φήμες για το συγκεκριμένο σπίτι. Πολλοί λένε ότι τα παιδιά της οικογένειας πέθαναν επειδή μπήκε ένα σαμιαμίδι μέσα στο γάλα που θα έπιναν. Άλλοι λένε ότι είχαν την νόσο της Φυματίωσης και πήγανε σε εκείνο το σπίτι για να έχουν καθαρό αέρα, και η νοσοκόμα που τους φρόντιζε τους δηλητηρίασε για να μην ταλαιπωρηθόυν από την αρρώστια. Όλα αυτά, βέβαια, έχουν στοιχεία μύθου και κατέληξαν να ενοχοποιούνται τα καημένα τα σαμιαμιδια που δεν έχουν δηλητήριο. Κατά την περίοδο της κατοχής το «στοιχειωμένο» σπίτι χρησιμοποιήθηκε ως αρχηγείο της Γκεστάπο . Το 1985 χαρακτηρίστηκε με απόφαση της Μελίνας Μερκούρη διατηρητέο. Το σπίτι εξωτερικά είναι λίγο τρομακτικό, έχει ένα ξεθωριασμένο κόκκινο χρώμα, πολλά μεγάλα παράθυρα και μια πελώρια καγκελόπορτα. Πολλοί λένε εκείνο το σπίτι καταραμένο και κακορίζικο, έχουν κάνει απόπειρες να το καταστρέψουν αλλά απέτυχαν. Αλήθεια ή μύθος, το αρχοντικό έχει βιώσει αρκετούς θανάτους και η ιστορία πίσω από αυτό είναι τόσο επιβλητική που πολλοί θα ήθελαν να πιστεύουν ότι όντως κάτι μυστηριώδες κρύβουν οι όροφοί του!
Στον χώρο αυτό υπάρχει η λαογραφική συλλογή του σημαντικού ερευνητή,με μοναδικά στο είδος τους εκθέματα,υπάρχει μια βιβλιοθήκη με 4.000 τόμους βιβλία,2,5 χιλιάδες διαφάνειες και 4.000 φωτογραφίες,σε πολλές από της οποίες απεικονίζοντε θησαυροί της λαϊκής μας παράδοσης που δεν σοζωντε σήμερα. Πρόκειται για μια διώροφη μονοκατοικία εμβαδόν 180 τ.μ.,που διατηρεί στοιχεία της παραδοσιακής πηλιορείτικης αρχητεκτονικής. Σε όλους τους χώρους του σπιτιού είναι εμφανές το προσωπικό γούστο του Κίτσου Μακρή με τοιχογραφίες και ψηφιδωτά που ταξιδεύουν τον επισκέπτη στα χωριά του Πηλίου.Στο ισόγειο βρίσκεται η λαογραφική συλλογή,το γραφείο του λαογράφου και ο χώρος του καθιστικού,ενώ στον επάνω όροφο τα υπνοδωμάτια και οι χώροι υγιεινής. Τόσο ο χώρος του γραφείου όσο και ο χώρος του καθιστικού έχουν διατηρήσει το ύφος και τον χαρακτήρα του Κίτσου Μακρή και ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για την ζωή και το έργο του λαογράφου μιας και στον χώρο υπάρχουν αρκετά προσωπικά του αντικείμενα,εικόνες από την ζωή του,το συγγραφικό του έργο και τις τιμητικές του διακρίσεις. Ιδιαίτερο λαογραφικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν αντικείμενα και έργα λαϊκών δημιουργών που συγκέντρωσε και πολλές φορές διέδωσε ο Κίτσος Μακρής.Το υλικό αυτό εντάσσεται χρονολογικά 18ο,19ο και 20ο αιώνα και προέρχεται κυρίως από την περιοχή του Πηλίου.(ξυλόγλυπτα,αντικείμενα καθημερινής χρήσης,κεραμικά,μουσικά όργανα καθώς επίσης αντικείμενα μικρο τεχνίας. Το λαογραφικό κέντρο Κίτσου Μακρή περιήλθε στην κατοχή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας με δωρεά της οικογένειας του λαογράφου μετά τον θάνατο του και σύμφωνα με δικιά του επιθυμία.Από το 1997 λειτουργεί ως Παράρτημα της Βιβλιοθήκης και Κέντρου Πληροφόρησης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας με κύριο στόχο να προσφέρει οργανωμένη πρόσβαση στη συλλογή του λαογράφου. Είμαστε πολύ τυχεροί που στην πόλη μας έχουμε ένα τέτοιο στολίδι πολιτισμού,το οποίο μπορούν να επισκεφτούν και να μάθουν πληροφορίες για τον τόπο μας!
Το Μουσείο Πλινθοκεραμοποιίας Ν.&Σ. Τσαλαπάτα στο Βόλο, αποτελεί σπάνιο δείγμα διασωζομένου βιομηχανικού συγκροτήματος στον ελληνικό χώρο Το εργοστάσιο ιδρύθηκε το 1926 από τα αδέλφια Τσαλαπάτα. Στο εργοστάσιο αυτό κατασκευάζονταν ποίκιλοι τύποι πλίνθων και κεράμων. Το 2004 το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς ανέλαβε να δημιουργήσει, στους χώρους του κυρίως εργοστασίου ένα Μουσείο Πλινθοκεραμοποιίου. Το Μουσείο παρουσιάζει επίσης το παραδοσιακό επάγγελμα του πλινθοκεραμοποιού και τις τεχνικές εξειδίκευσης και κατεργασίες των πρώτων υλών. Το Μουσείο εξωτερικά έχει κτιστεί με κόκκινα τούβλα και κάτι μικρές λεπτομέρειες χρωμάτων μπλε, μαύρο, λευκό, γκρι και καφέ. Είναι ένας πολύ μεγάλος χώρος με πολλά πλαίσια γκαζόν και παλιά εργαλεία. Στον εσωτερικό χώρο έχει πολλές καφετέριες και εστιατόρια. Στο επάνω μέρος από τα μικρά εργοστάσια υπάρχουν πελώριες καμινάδες. Είναι πολύ ωραίος χώρος να τον επισκεφτείτε!!!
Το ταξίδι στην Πορτογαλία είναι γεγονός! Οι μαθητές μας γιορτάζουν τις ErasmusDays 2022 που πραγματοποιούνται στις 13, 14 και 15 Οκτωβρίου σε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο! Η διοργάνωση ξεκίνησε για πρώτη φορά το 2017 και οι δράσεις που διοργανώνονται πανευρωπαϊκά αναρτώνται κάθε χρόνο στην πλατφόρμα www.erasmusdays.eu.. Συγκεκριμένα, με Podcast θα μας ενημερώνουν για όσα βιώνουν στο ταξίδι τους, για τα οφέλη της κινητικότητας και τα αποτελέσματα του έργου Erasmus+ “Folktales, Legends and Myths for Children of Europe”! Podcast από το Πόρτο (καθημερινή ανανέωση): Η Κατερίνα και η Κλεοπάτρα από την Ελλάδα Erkel από την Τουρκία και Claudia από την Ισπανία (Νέο) Αλεξάνδρα από την Πολωνία και Γκάμπριελ από Πορτογαλία. Ο Μάξιμος από την Ελλάδα και ο Gabriel από την Πορτογαλία
Ξεκινάμε την νέα σχολική χρονιά με τη νέα συντακτική ομάδα της Στ’ τάξης για το σχολικό έτος 2022-2023. Σκοπός μας είναι να συνεχίσουμε τον Σχολικό Τύπο και φέτος, με κέφι, δημιουργικότητα και νέες ιδέες! Τι σκοπεύουμε να κάνουμε: Να γράψουμε πολλά άρθρα! Πολλές πληροφορίες! Να έχουμε πολύ υλικό στο σχολικό τύπο! Να είμαστε δημιουργικοί! Να ασχοληθούμε με την Τέχνη! Να ξαναδούμε και τα απλά πράγματα απ’την αρχή, με τη δική μας ματιά!
