Θέμα: Erasmus
11 άρθρα
Ανυπομονούσα από καιρό για το ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη! Ίσως γιατί στην Ε’ Δημοτικού είχαμε διαβάσει για το Βυζαντινό κράτος, είχαμε ακούσει για αυτοκράτορες και αυτοκράτειρες, για σημαντικά γεγονότα όπως η στάση του Νίκα αλλά και κτίρια όπως η Αγιά Σοφία, το Υδραγωγείο, το Φανάρι. Απ΄ τη στιγμή που ο κύριος Λάμπρος μου ανακοίνωσε ότι θα ταξιδέψω, πετούσα από τη χαρά μου! Οι ετοιμασίες για το ταξίδι ξεκίνησαν πολύ νωρίς. Έβγαλα διαβατήριο, το οποίο είναι βασικό για να ταξιδέψει κάποιος ανήλικος στο εξωτερικό (αλλά πρέπει να μη λήγει σε έξι μήνες-κάτι που δεν ξέραμε και στέρησε το ταξίδι από τη φίλη μας….).Λίγες ημέρες πριν, μιλήσαμε με την οικογένεια που θα με φιλοξενούσε, με βιντεοκλήση. Γνωριστήκαμε και έτσι δεν ένιωθα και τόσο άβολα όταν τους γνώρισα από κοντά. Ήταν τόσο καλοί μαζί μου! Κάθε μέρα μετά το σχολείο, πήγαινα μαζί τους πολλές βόλτες, πήγαμε στον Πύργο του Γαλατά, στο Μουσείο ψευδαισθήσεων σε Παγοδρόμιο, σε εμπορικά κέντρα, περπατήσαμε στο κέντρο της Πόλης. Μου άρεσε πολύ που τα βράδια παίζαμε επιτραπέζια με τον φίλο μου τον Meric και τον μπαμπά του. Με έκαναν να νιώσω σαν μέλος της οικογένειάς τους και ήταν πάντα πολύ ευγενικοί και καλοί μαζί μου! Μου άρεσαν πολύ οι δραστηριότητες που κάναμε στο πρόγραμμα! Ο τίτλος του προγράμματος ήταν «Παραμύθια , Μύθοι και Θρύλοι για τα παιδιά της Ευρώπης». Στο σχολείο μας παρουσίασαν τον Καραγκιόζη, τον κεντρικό χαρακτήρα του παραδοσιακού τουρκικού και ελληνικού Θεάτρου Σκιών. Στα τούρκικα ονομάζεται Karagöz ( Καραγκόζ ) που σημαίνει Μαυρομάτης. Είχα πάρει τις φιγούρες που είχε φτιάξει ο αδερφός μου και έτσι κάναμε σύγκριση των θεάτρων σκιών των δύο χωρών. Θα μου μείνουν αξέχαστα δυο πράγματα: 1)η θλίψη που ένιωσα όταν μπήκα μέσα στην Αγία Σοφιά και έπρεπε να βγάλω τα παπούτσια μου, γιατί τώρα λειτουργεί ως τζαμί (χώρος λατρείας των μουσουλμάνων) και ταυτόχρονα είδα υπέροχα ψηφιδωτά, άλλα ασβεστωμένα, άλλα μισοχαλασμένα και άλλα κατεστραμμένα….2)η Κωνσταντινούπολη μέσα από το καραβάκι, τα εντυπωσιακά αξιοθέατα…είδα μπροστά στα μάτια μου να ζωντανεύουν όλα όσα είχαμε διαβάσει την προηγούμενη χρονιά στην ιστορία! Η μέρα της επιστροφής έφτασε. Ήμουν πολύ λυπημένος….αποχαιρέτησα την οικογένεια που με φιλοξένησε με θλίψη, όμως κανονίσαμε να έρθουν και αυτοί στην Ελλάδα και να ανταποδώσουμε και εμείς την φιλοξενία. Γνώρισα παιδιά από άλλες χώρες και αυτό μου άρεσε πολύ! Ήρθα πιο κοντά με τους συμμαθητές μου και περάσαμε χρόνο μαζί σε ενδιαφέρουσες δραστηριότητες! Οι δασκάλες που μας συνόδευσαν, η κυρία Βικτώρια και η κυρία Κατερίνα, πάντα ήταν εκεί για εμάς, σαν μαμάδες μας, η αγκαλιά τους ήταν πάντα ανοιχτή, μας εξηγούσαν τα πάντα και μας βοηθούσαν σε ότι χρειαστήκαμε. Το ταξίδι αυτό θα μου μείνει αξέχαστο!
Αυτόν τον Νοέμβρη πήγα ταξίδι με το Erasmus+,στην Τουρκία στην Κωνσταντινούπολη ! Ξεκινήσαμε από τον Βόλο στης 6/11/2022 Κυριακή με προορισμό το Αεροδρόμιο της Αθήνας. Στον δρόμο φανταζόμασταν πως θα είναι η Τουρκία, αν θα έχει όμορφα σπίτια, πως θα είναι τα φαγητά τους και άλλες σκέψεις. Από τον Βόλο ξεκινήσαμε 5 παιδιά και 2 δασκάλες, όμως, η μέρα δεν ήταν και η καλύτερη! Την ώρα του ελέγχου ανακαλύψαμε ότι μια φίλη μου δεν μπορεί να ταξιδέψει, και έτσι στην Τουρκία φτάσαμε 4 παιδιά!! Τέλος πάντων τις άλλες μέρες πέρασα τέλεια. Φιλοξενήθηκα από την καλή μου φίλη Berensu που είχα φιλοξενήσει και εγώ. Το σχολείο τους ήταν τεράστιο και είχε τα πάντα. Μας πήγαν σε μουσεία, σε τζαμιά, δοκιμάσαμε τα παραδοσιακά τους φαγητά, μας πήγαν στην Αγία Σοφία και μας ξενάγησαν στην πανέμορφη πόλη τους, την Κωνσταντινούπολη! Η οικογένεια μου φέρθηκε σαν να ήμουν δικό τους παιδί,ένιωθα σαν το σπίτι μου και ας μην μιλήσω για τις βόλτες που με πήγαν και τα δώρα που μου έκαναν!! Τελικά έφτασε η μέρα της επιστροφής, εκείνη την ημέρα ξύπνησα έφαγα πρωινό και ετοιμάστηκα για το ταξίδι της επιστροφής. Δεν ήθελα να φύγω από την Τουρκία και να αφήσω όλους τους νέους μου φίλους, κυρίως την Berensu! Φτάσαμε στο αεροδρόμιο της Τουρκίας, βρήκαμε την πτήση και πετάξαμε για Ελλάδα! Στην Αθήνα φτάσαμε κατά της 8 το βραδάκι και Βόλο κατά της 12 το βράδυ! περάσαμε τέλεια όλοι και περιμένουμε τα επόμενα Ταξίδια! Υστερόγραφο στην φίλη μου την Χρυσήλια που δεν μπόρεσε να ταξιδέψει. Σου εύχομαι να πας και στην Πολωνία και στην Ισπανία!!!
“Πού θα πας τώρα; Κωνσταντινούπολη; Με τίποτα!”, άκουσα τον παππού μου να λέει ανήσυχος. Μόλις είχα ολοκληρώσει την διήγηση μου για το πώς πέρασα στο ταξίδι μας με το Erasmus στο Πόρτο, τους έδειχνα φωτογραφίες και ενθουσιασμένος έλεγα τα ονόματα των νέων πορτογάλων φίλων μου. Παππούς και γιαγιά καμάρωναν πώς το εγγόνι τους, ούτε δώδεκα χρονών, τα κατάφερε με τη βοήθεια των δάσκαλων του να φτάσει στην άλλη άκρη της Ευρώπης. “Τώρα, επόμενο ταξίδι, Κωνσταντινούπολη, παππού!». Τι το ήθελα να το πω, ο παππούς άρχισε να μου λέει για παραβιάσεις των τουρκικών αεροπλάνων, για τα νησιά μας που οι Τούρκοι θέλουν δικά τους, για τις κυβερνήσεις μας που είναι σε κόντρα και πολλά που δε καταλάβαινα. Κάθε λίγο αναρωτιόταν: “Μα καλά, η μαμά και ο μπαμπάς, οι δάσκαλοι σου στο σχολείο δεν βλέπουν τι γίνεται, δεν ακούνε, δε καταλαβαίνουν; Μέχρι πόλεμος μπορεί να γίνει, δεν το καταλαβαίνουν”. Να σας πω την αλήθεια αγχώθηκα και το άγχος μου μεγάλωνε κάθε φορά που άκουγα στην τηλεόραση για προβλήματα με τους γείτονες. Μήπως είχε δίκιο ο δημοσιογράφος; Μήπως είμαστε εχθροί τελικά; Μια μέρα πριν, ενθουσιασμένος για το ταξίδι αλλά και πολύ φοβισμένος, αποφάσισα να μιλήσω στη μαμά και στο μπαμπά. “Μην ακούς χαζομάρες, μαθέ να γνωρίζεις ανθρώπους και μετά να κρίνεις. Βγάλε από τη καρδιά σου σύνορα και αποκλεισμούς και πήγαινε να το ευχαριστηθείς”. Καλά τα λέγανε, αλλά δεν ηρέμησα. Μέσα σε όλα προσθέστε και την ενενηντάχρονη προγιαγιά μου που έλεγε συνέχεια: “Να μη πας με τίποτα στην Αλεξανδρούπολη, Μαξιμάκο”. Την είχα διορθώσει πενήντα φορές “Κωνσταντινούπολη, γιαγιά” χωρίς αποτέλεσμα, οπότε δεν το ξαναπροσπάθησα. “Αυτοί”, μου λέει, “δεν είναι Χριστιανοί σαν και μας και θέλουν το κακό μας”. Έφτασε η μέρα στο αεροδρόμιο της Αθήνας. Η δασκάλα μας μάς ανακοινώνει πως μια συμμαθήτριά μας δεν θα μπορέσει να ταξιδέψει. Πρόβλημα με το διαβατήριο, είπε. Αυτά είναι, λέω εγώ, άρχισαν τα “σπασίματα”, όπως σ’ εκείνον τον πολιτικό που δε τον έβαζαν στην Τουρκία. Δίκιο έχει ο παππούς, είμαστε αντίπαλοι με τους Τούρκους. Φτάνουμε στο σχολείο στη Κωνσταντινούπολη. Ο φόβος μου μεγάλος. Εκεί με περίμενε η οικογένεια που θα με φιλοξενούσε, μπαμπάς, μαμά και δυο παιδάκια. Καλοί φαίνονται, σκέφτηκα αμέσως. Όμως, λέω στον εαυτό μου, αποκλείεται, αυτοί δεν είναι σαν και εμάς, έχουμε διάφορες, το λέει και η τηλεόραση. Φτάνουμε σπίτι. Βλέπω ένα σπίτι σαν τα δικά μας. Τους άρεσαν και τα videogames σαν και εμένα. “Θες να παίξουμε FIFA;”, λέει ο Αyaz, το μεγαλύτερο παιδί της οικογένειας. Θέλω, λέω. “Τι λες, εθνικές ομάδες, Ελλάδα-Τουρκία;”, λέει γελώντας. “ΟΚ”, λέω. Αυτό ήταν, ο πάγος έσπασε. Για να μη κουράσω, αυτή η εβδομάδα ήταν από τις καλύτερες στη ζωή μου. Η οικογένεια με αγκάλιασε σαν δικό της παιδί, οι γονείς μας γίνανε φίλοι και κατέληξα να κλαίω και να μη θέλω να αποχωριστώ τους νέους φίλους μου, αλλά και την κυρία Αydan και τον κύριο Nazmi. Η Κωνσταντινούπολη είναι πανέμορφη, σε κάθε βόλτα με το σχολείο νόμιζα πως ζούσα στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, αλλά αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν οι άνθρωποι. Ζεστοί άνθρωποι σαν και εμάς, που μας έδειξαν αγάπη και φιλοξενία. Καμία σχέση με αυτά που άκουγα στη τηλεόραση. Στο δωμάτιο […]
Αυτόν τον Οκτώβριο έζησα την πιο μαγευτική εμπειρία με το Erasmus+!!! Πήγαμε ταξίδι στην Πορτογαλία στο Πόρτο με άλλους τέσσερεις συμμαθητές μου και τις δύο μου δασκάλες !!! Η εμπειρία ήταν φανταστική!!! Εγώ φιλοξενήθηκα από ένα κοριτσάκι 14 χρονών που το όνομά του ήταν Matilde.Το σχολείο ήταν τεράστιο!! Εκεί είδαμε το κάστρο του Πόρτο, το μουσείο χαρτιού, κάναμε βόλτες με την γόνδολα στα κανάλια, δοκιμάσαμε τα παραδοσιακά τους φαγητά, είδαμε τον ωκεανό , μας πήγαν να δούμε πώς μαζεύουν το αλάτι, μας πήγαν στα κελάρια που έχουν τα πιο ωραία κρασιά τους και φυσικά, μας ξενάγησαν στην πανέμορφη πόλη τους το Πόρτο!!!Τα συναισθήματα από αυτό το ταξίδι είναι χαρά, ευτυχία, αλλά και λύπη που άφησα αυτήν την πανέμορφη χώρα, την Πορτογαλία!!!!
Είχα την ευκαιρία να επισκεφθώ την όμορφη Πορτογαλία, μαζί με την δασκάλα αγγλικών κ. Βικτόρια, την κ. Ελένη και τους συμμαθητές μου! Η περιπέτεια ξεκίνησε την Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2022 στις 4:00 τα ξημερώματα, ξεκινήσαμε από τον Βόλο να πάμε στην Αθήνα και να πάρουμε την πτήση για Βαρκελώνη. Αν και πρώτη φορά σε αεροπλάνο ήμουν αρκετά θαρραλέα! Φτάσαμε στην Βαρκελώνη, είχαμε μπροστά μας ακριβώς 6 ώρες μέχρι την πτήση για το Πόρτο της Πορτογαλίας, οπότε δεν χάσαμε την ευκαιρία να το εξερευνήσουμε! Πρώτα χρειαζόμασταν κάτι για να μας κρατήσει γεμάτους οπότε πρώτη στάση το McDonald’s, αφού φάγαμε ένα ικανοποιητικό burger ξεκινήσαμε την βόλτα στο τεράστιο αεροδρόμιο. Η ώρα 8:00, ώρα να επιβιβαστούμε στο αεροπλάνο για να πετάξουμε προς τον προορισμό μας! Κατά τις 10:30 φτάσαμε στο αεροδρόμιο του Πόρτο και μοιραστήκαμε στις οικογένειες. Τις επόμενες μέρες περάσαμε αξέχαστα μας κάνανε ξενάγηση στο σχολείο τους αλλά και στο όμορφο Aveiro και στο Πόρτο. Έτυχε να με φιλοξενεί ένα υπέροχο παιδί η Catarina πέρασα υπέροχες στιγμές μαζί της, την ένιωθα σαν την μεγάλη μου αδερφή! Σάββατο 4:45 τα ξημερώματα η ώρα να φύγουμε από το Πόρτο και να πάμε ξανά στην Ελλάδα! Έβαλα τα κλάματα που αποχαιρετούσα την φίλη μου αλλά τώρα ανυπομονώ να την ξανά δω! Περιμένω πως και πως το επόμενο ταξίδι Erasmus!!!
Στην Πορτογαλία πήγαμε με το πρόγραμμα Erasmus και ταξίδεψα εγώ και τέσσερις φίλοι μου με δύο δασκάλες την κυρία Βικτόρια Δελιστάθη και την κυρία Ελένη Χανοπούλου. Μείναμε σε παιδιά της Πορτογαλίας . Όταν φτάσαμε στο σχολείο μας περίμεναν τα παιδιά με τους δασκάλους τους και γονείς τους, αφού μας υποδέχθηκαν πήγαμε στα σπίτια και κοιμηθήκαμε. Το επόμενο πρωί πήγαμε στο σχολείο, ήταν τεράστιο , είχε Δημοτικό, Γυμνάσιο και λύκειο . Μετά μας ξενάγησαν σε όλο το σχολείο. Όλες της άλλες μέρες μας ξενάγησαν στης όμορφες πόλεις της Πορτογαλίας η οποίες είναι χτισμένες δίπλα από ποτάμια, πάνω σε βουνά και όλα ήταν μαγευτικά. Φτάνει η μέρα που θα φύγουμε το πρωί στις 5:00 φευγουμε από το σχολείο. Φτάσαμε στο αεροδρόμιο και προσπαθήσαμε να βρούμε την πτήση για Μαδρίτη. Βρήκαμε την πτήση και περιμέναμε να φτάσει η ώρα για να φύγουμε. Ανεβήκαμε στο αεροπλάνο και φύγαμε για Μαδρίτη. Φτάνοντας είχαμε πολύ ώρα για την επόμενη πτήση . Πήγαμε για φαγητό. Φτάνει η ώρα για να φύγουμε για Ελλάδα προσπαθώντας να βρούμε την πτήση την βρήκαμε και φύγαμε με το αεροπλάνο. Φτάνοντας στην Ελλάδα πήγαμε να πάρουμε της βαλίτσες,να βρούμε τον οδηγό και να φύγουμε με το βαν για Βόλο. Φτάνουμε και μας υποδέχθηκαν οι γονείς μας . Το ταξίδι ήταν υπέροχο και το επόμενο ταξίδι είναι στην Τουρκία και το μεθεπόμενο στην Πολωνία που θα πάω και ελπίζω να περάσω τέλεια !!!
Το ταξίδι στην Πορτογαλία είναι γεγονός! Οι μαθητές μας γιορτάζουν τις ErasmusDays 2022 που πραγματοποιούνται στις 13, 14 και 15 Οκτωβρίου σε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο! Η διοργάνωση ξεκίνησε για πρώτη φορά το 2017 και οι δράσεις που διοργανώνονται πανευρωπαϊκά αναρτώνται κάθε χρόνο στην πλατφόρμα www.erasmusdays.eu.. Συγκεκριμένα, με Podcast θα μας ενημερώνουν για όσα βιώνουν στο ταξίδι τους, για τα οφέλη της κινητικότητας και τα αποτελέσματα του έργου Erasmus+ “Folktales, Legends and Myths for Children of Europe”! Podcast από το Πόρτο (καθημερινή ανανέωση): Η Κατερίνα και η Κλεοπάτρα από την Ελλάδα Erkel από την Τουρκία και Claudia από την Ισπανία (Νέο) Αλεξάνδρα από την Πολωνία και Γκάμπριελ από Πορτογαλία. Ο Μάξιμος από την Ελλάδα και ο Gabriel από την Πορτογαλία
Στα πλαίσια του προγράμματος Εράσμους, μαθητές/τριες της Στ´τάξης , της τάξης μας, με την καθοδήγηση της κ. Βικτωρίας Δεληστάθη και του Δ/ντη κ. Σδρόλια Λάμπρου παρουσίασαν το εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας. Τη βιντεοσκόπηση και επεξεργασία βίντεο έκανε ο δάσκαλος της Στ’, κ. Λεπίδας Δημήτρης.