Ο Μαρτίνος Λούθηρος γεννήθηκε το 1483 στο Αϊσλέμπεν. Ήταν γιος ενός επιχειρηματία ανθρακωρύχου και από πολύ νεαρή ηλικία διακρίθηκε για την οξύνοιά του. Το 1501 ξεκινάει σπουδές Νομικής στην Ερφούρτη και λίγο αργότερα παίρνει τον τίτλο Magister Artium. Τον Ιούλιο όμως του 1505 συμβαίνει κάτι που θα αλλάξει για πάντα τη ζωή του. Κατά την επιστροφή του στην Ερφούρτη μετά από μια επίσκεψη στο πατρικό του ο Λούθηρος βρέθηκε στο έλεος μιας ισχυρής καταιγίδας. Κυριευμένος από τον φόβο μπροστά στο μένος της φύσης και νιώθοντας ότι ο θάνατος ήταν κοντά, σκέφτηκε ότι θα εμφανιζόταν ενώπιον του Θεού απροετοίμαστος. Μέσα στον πανικό του ζήτησε την βοήθεια της Αγίας Άννας, προστάτιδας των ανθρακωρύχων υποσχόμενος να ακολουθήσει τον μοναστικό βίο. Δώδεκα μέρες αργότερα χτύπησε την πόρτα του μοναστηριού των Αυγουστίνων στην Ερφούρτη, όπου και έγινε δεκτός ως μοναχός. Μέσα από τη μοναστική ζωή ο Λούθηρος ήθελε να φτάσει στην Θεία Χάρη. Από την πρώτη στιγμή ξεχώρισε για την σχολαστική εφαρμογή των κανόνων του τάγματος. Προσευχόταν έξι ώρες τη μέρα, ακολουθούσε αυστηρή δίαιτα και εξομολογούνταν τακτικά. Το 1507 έγινε ιερέας. Το 1510 ο Λούθηρος, ως εκπρόσωπος του τάγματος των Αυγουστίνων μοναχών, ταξίδεψε στη Ρώμη, ένα ταξίδι που έμελλε να παίξει καθοριστικό ρόλο για τη διαμόρφωση της θεολογικής σκέψης του. Για να λύσει την οικονομικό αδιέξοδο, η καθολική εκκλησία εισήγαγε τα λεγόμενα συγχωροχάρτια, τα οποία παραχωρούνταν στους πιστούς έναντι αμοιβής, συγχωρώντας αμαρτίες του παρελθόντος αλλά και του μέλλοντος. Τα συγχωροχάρτια μπορούσαν να απαλλάξουν από τις αμαρτίες ακόμη και πεθαμένους και η τιμή τους κυμαινόταν ανάλογα με το εισόδημα του κάθε πιστού. Ενάμιση χρόνο μετά το ταξίδι στη Ρώμη ο Λούθηρος ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στη Θεολογία και αργότερα αναγορεύθηκε καθηγητής Βιβλικής Ερμηνείας στο πανεπιστήμιο της Βιτεμβέργης. Ο Λούθηρος άρχισε να εστιάζει ολένα περισσότερο στην έννοια της δικαιοσύνης του Θεού. Mέσα από την μελέτη των ιερών κειμένων κατέληξε στο συμπέρασμα που αργότερα θα αποτελούσε την ουσία της προτεσταντικής θεολογίας: ο θεός δεν είναι μόνο σκληρός δικαστής αλλά και πατέρας των ανθρώπων, τους οποίους και δημιούργησε με αγάπη.
Ημερήσια αρχεία: 18 Οκτωβρίου 2022
Ο Αριστοτέλης γεννήθηκε το 384 π.Χ. στα Στάγειρα της Χαλκιδικής. Το 367 π.Χ. σε ηλίκια 17 χρονών, ήρθε στην Αθήνα και σπούδασε στη σχολή του Πλάτωνα. Έμεινε στην ακαδημία συνολικά 20 χρόνια και ως μαθητής και αργότερα ως δάσκαλος. Μετά από τα ταξίδια του στη Μ.Ασία, έφτασε και στη Μακεδονία όπου τον κάλεσε ο βασιλιάς Φίλλιπος ο Β για να αναλάβει τη μόρφωση του διάδοχου του, του Μέγα Αλέξανδρου. Ο Αριστοτέλης δίδαξε στον νεαρό Αλέξανδρο την Ιλιάδα και την Οδύσσεια, αλλά και τα έργα των μεγάλων τραγικών ποιητών. Αφού ολοκλήρωσε το έργο στη Μακεδονία γύρισε στην Αθήνα και ίδρυσε τη δική του σχολή. Ο Αριστοτέλης, όρισε τη φιλοσοφία ως προσπάθεια ερμηνείας της φύσης,ενώ και ασχολήθηκε και με πολλά θέματα. Πέθανε το 322 π.Χ.
<<Το στοιχειωμένο σπίτι στα Λεχώνια >> Το “στοιχειωμένο” σπίτι στα Λεχώνια είναι από τα γνωστότερα “στοιχειωμένα” σπίτια της Μαγνησίας . Το πυργόσπιτο των Άνω Λεχωνίων σχεδιάστηκε από τον Ιταλό μηχανικό Εβαρέστο ντε Κίρικο, τον πατέρα του Τζόρτζιο ντε Κίρικο, την εποχή που κατασκεύαζε την σιδηροδρομική γραμμή Βόλου-Μηλεών, αλλά και τους σταθμούς του τρένου, στις αρχές του αιώνα. Είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κτίρια του νεοκλασικισμού. Αποτελούνταν από ημιυπόγειο, ισόγειο, πρώτο όροφο και σοφίτα. Στην είσοδο υπήρχε σκάλα που οδηγούσε στους ορόφους, ενώ ανατολικά και δυτικά υπήρχε σάλα, κουζίνα και τουαλέτα. Επίσης, υπήρχαν μεγάλα στέγαστρα για τους καλοκαιρινούς μήνες. Υπάρχουν πολλές φήμες για το συγκεκριμένο σπίτι. Πολλοί λένε ότι τα παιδιά της οικογένειας πέθαναν επειδή μπήκε ένα σαμιαμίδι μέσα στο γάλα που θα έπιναν. Άλλοι λένε ότι είχαν την νόσο της Φυματίωσης και πήγανε σε εκείνο το σπίτι για να έχουν καθαρό αέρα, και η νοσοκόμα που τους φρόντιζε τους δηλητηρίασε για να μην ταλαιπωρηθόυν από την αρρώστια. Όλα αυτά, βέβαια, έχουν στοιχεία μύθου και κατέληξαν να ενοχοποιούνται τα καημένα τα σαμιαμιδια που δεν έχουν δηλητήριο. Κατά την περίοδο της κατοχής το «στοιχειωμένο» σπίτι χρησιμοποιήθηκε ως αρχηγείο της Γκεστάπο . Το 1985 χαρακτηρίστηκε με απόφαση της Μελίνας Μερκούρη διατηρητέο. Το σπίτι εξωτερικά είναι λίγο τρομακτικό, έχει ένα ξεθωριασμένο κόκκινο χρώμα, πολλά μεγάλα παράθυρα και μια πελώρια καγκελόπορτα. Πολλοί λένε εκείνο το σπίτι καταραμένο και κακορίζικο, έχουν κάνει απόπειρες να το καταστρέψουν αλλά απέτυχαν. Αλήθεια ή μύθος, το αρχοντικό έχει βιώσει αρκετούς θανάτους και η ιστορία πίσω από αυτό είναι τόσο επιβλητική που πολλοί θα ήθελαν να πιστεύουν ότι όντως κάτι μυστηριώδες κρύβουν οι όροφοί του!