Το 480 π.Χ. oι Πέρσες διέσχισαν την Θράκη και την Μακεδονία και προχώρησαν νοτιότερα, έπειτα έφτασαν στης Θερμοπύλες, ένα στενό ορεινό πέρασμα ανάμεσα στον Μαλιακό κόλπο και τα βουνά της Λοκρίδας. Οι Θερμοπύλες πήραν το όνομα από της θερμές πηγές που ήταν εκεί. Ο στρατός του Ξέρξη ήταν τεράστιος που έφτανε 1.700.000 άνδρες και 2.000 πλοία. Οι Έλληνες είχαν 7.000 άνδρες και 300 πλοία. Οι Σπαρτιάτες περίμεναν τους Πέρσες στον Ισθμό της Κορίνθου. Έτσι, έστειλαν στις Θερμοπύλες 300 Σπαρτιάτες για αρχηγό τον βασιλιά τους Λεωνίδα και συνολικά, στις Θερμοπύλες συγκεντρώθηκαν περίπου 7.000 Έλληνες. Ο Ξέρξης περίμενε τέσσερις ημέρες για να παραδοθούν οι Έλληνες. Έστειλε, μάλιστα απεσταλμένο στον Λεωνίδα, για να ζητήσει γην και ύδωρ, δηλαδή την υποταγή τους. Τότε ήταν που ο Λεωνίδας έδωσε την ιστορική απάντηση “Μολών λαβέ” που σημαίνει “έλα να τα πάρεις”. Οι Έλληνες αντιστάθηκαν γενναία και καθήλωσαν τον περσικό στρατό στο πέρασμα για δύο μέρες. Το 2 βράδυ ένας Έλληνας ο Εφιάλτης, πρόδωσε τους Έλληνες και είπε στον Ξέρξη για ένα ορεινό πέρασμα. Ο Λεωνίδας το έμαθε ότι κυκλωθούν και είπε στους υπόλοιπους να φύγουν. Ο ίδιος και οι 300 Σπαρτιάτες έμειναν στο πέραμα πολεμώντας μέχρι θανάτου. Μπορεί οι Πέρσες να κέρδισαν, αλλά η γενναιότητα που έδειξαν οι Σπαρτιάτες τους χάρισε την αθανασία.
Μηνιαία αρχεία: Οκτώβριος 2022
Το πολύ καλό ξεκίνημα με τις 9/9 νίκες των πράσινων μετά από τόσες αποτυχημένες χρονιές, μάλλον επηρέασε τους οπαδούς του τριφυλλιού. Μετά την νίκη επί του Άρη στην Λεωφόρο, οι τρελαμένοι οπαδοί δεν θα αφήσουν μόνη την ομάδα στον Βόλο. Βόμβα με 5000 οπαδούς να κατεβαίνουν στο Βόλο, ώστε να στηρίξουν το Σάββατο την ομάδα τους. Ο Γιοβάνοβιτς έχει αφήσει τους πάντες άφωνους και με την αρμάδα του ξεκινά σαν τους Αργοναύτες για το Χρυσόμαλλο Δέρας, στην περίπτωση μας, τους 3 βαθμούς της νίκης . Αν και ο Βόλος απέδειξε, ότι δεν κάνει πλάκες, φέτος θα πουλήσει ακριβά το τομάρι του για να ανέβει ακόμα ψηλότερα στη βαθμολογία της Super League. Αυτή είναι η καλύτερη αρχή της ομάδας τα τελεύταια χρόνια και όλοι απορούν, εάν μπορεί να φύγει από τον Βόλο σαν τον Ιάσωνα και τους συντρόφους του. Σάββατο 29-10-2022 ώρα 19:30, στο Πανθεσσάλικο Στάδιο και όχι στη Κολχίδα, η μεγάλη μάχη των πράσινων αργοναυτών της Αθήνας με τους αργοναύτες της Ιωλκού…
Την Τρίτη 25 Οκτωβρίου 2022, όλες οι τάξεις του σχολείου μας παρακολούθησαν το κλασικό παραμύθι “Ο Μάγος του Οζ” στο Κέντρο Πολιτισμού και Τεχνών “Θεατρίνη”. Οι χαρισματικοί ηθοποιοί του θιάσου (Νονόγλου Δώρα, Παναγιωτάκη Άννα-Μαρία, Σαββίδου Νεκταρία, Βούλγαρη Εύα, Κωνσταντοπούλου Χρυσάνθη), τα σκηνικά και τα κοστούμια μάγεψαν τους μαθητές και τις μαθήτριες του σχολείου μας, που μέσα από τη διαδραστική παράσταση ταξίδεψαν με τη φαντασία τους προς τη σμαραγδένια πολιτεία. Αυτό το ταξίδι γεμάτο ομορφιά, κίνδυνο και περιπέτεια, τους φανέρωσε τη θαυματουργή δύναμη της φιλίας, την αξία της αυτοπεποίθησης και τη σημασία της συνεργασίας. Ευχαριστούμε τον θεατρικό θίασο του «Θεατρίνη» για τις όμορφες στιγμές που μας χάρισε αλλά και για την φιλοξενία στον χώρο τους!
Ο ΒΟΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΗΧΗΤΙΚΟΙ ΠΕΡΙΠΑΤΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 1940 Ακούστε τις προφορικές μαρτυρίες από το Μουσείο τους Πόλης του Βόλου
“Πες μου μπαμπά για τον πόλεμο στα αλβανικά βουνά...” Εκείνα τα χειμωνιάτικα βράδια που παιδί καλούσα τον πατέρα μου, Χρήστο Ζησόπουλο, να μου διηγηθεί το δικό του “παραμύθι” στην κυριολεξία ρουφούσα με τα αδέρφια μου την κάθε του λέξη. Ήταν ο δικός μας ήρωας που μας “ταξίδευε” στα χιονισμένα βουνά της Αλβανίας, ανάμεσα από τις σφαίρες και τους ήχους των κανονιών. Πόση αγωνία και στενοχώρια ένιωθα κάθε φορά που το νερό του ποταμού τον παρέσερνε και πόση ανακούφιση όταν τα γερά του χέρια και η βοήθεια του Θεού τον έβγαζαν μουσκεμένο αλλά σώο στο παγωμένο δάσος. Πόσο χαρούμενη ήμουν που η σφαίρα του έξυσε προσεκτικά το τακούνι μόνο της αρβύλας του και το βλήμα πέρασε ξυστά πάνω από το κράνος του. Γιατί έτσι τον “είχαμε” ευτυχώς! “Γράψε μπαμπά τις αναμνήσεις σου από τον πόλεμο και εγώ θα το κάνω βιβλίο” και ευτυχώς τις κατέγραφε για να θυμούνται τα παιδιά του και όλα τα παιδιά. Εγώ όμως δεν κράτησα την υπόσχεσή μου, προς το παρόν τουλάχιστον…Να ΄σαι καλά κ. Δημήτρη για την παρουσίαση των ηχογραφημένων αποσπασμάτων και συ Γιώργο για την ιδέα σου να το κάνουμε ! Μαρία Ζησοπούλου dimlep · Aφήγηση μαχητή του 1940
Οι μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις, όπως οι τέσσερις μεγάλοι πανελλήνιοι αγώνες ήταν τα Ολύμπια, τα Νεμέα, τα Ίσθμια κα τα Πύθια. Kαθόρισαν την πορεία του αθλητισμού στην Ελλάδα αλλά και σε όλον τον κόσμο. Τα αγωνίσματα της εποχής χωρίζονταν στις εξής κατηγορίες: δρόμου, πάλης, ιππικών αγώνων, ρίψεων και αλμάτων. Τα αγωνίσματα δρόμου ήταν ο αγώνας σταδίου, ο δίαυλος, ο δόλιχος και η οπλιτο-δρομία. Τα αγωνίσματα πάλης ήταν η πυγμαχία, πάλη και παγκράτιο. Οι ιππικοί αγώνες ήταν αρματοδρομίες με τέθριππα ή συνωρίδες και ίππειος δρόμος. Τα αγωνίσματα ρίψεων ήταν η δισκοβολία και ο ακοντισμός. Τέλος, υπήρχε και το πένταθλο που περιλάμβαναν αγώνες δρόμου, άλμα, πάλη, ρίψη ακόντιου και δισκοβολίας.
Ο Μαρτίνος Λούθηρος γεννήθηκε το 1483 στο Αϊσλέμπεν. Ήταν γιος ενός επιχειρηματία ανθρακωρύχου και από πολύ νεαρή ηλικία διακρίθηκε για την οξύνοιά του. Το 1501 ξεκινάει σπουδές Νομικής στην Ερφούρτη και λίγο αργότερα παίρνει τον τίτλο Magister Artium. Τον Ιούλιο όμως του 1505 συμβαίνει κάτι που θα αλλάξει για πάντα τη ζωή του. Κατά την επιστροφή του στην Ερφούρτη μετά από μια επίσκεψη στο πατρικό του ο Λούθηρος βρέθηκε στο έλεος μιας ισχυρής καταιγίδας. Κυριευμένος από τον φόβο μπροστά στο μένος της φύσης και νιώθοντας ότι ο θάνατος ήταν κοντά, σκέφτηκε ότι θα εμφανιζόταν ενώπιον του Θεού απροετοίμαστος. Μέσα στον πανικό του ζήτησε την βοήθεια της Αγίας Άννας, προστάτιδας των ανθρακωρύχων υποσχόμενος να ακολουθήσει τον μοναστικό βίο. Δώδεκα μέρες αργότερα χτύπησε την πόρτα του μοναστηριού των Αυγουστίνων στην Ερφούρτη, όπου και έγινε δεκτός ως μοναχός. Μέσα από τη μοναστική ζωή ο Λούθηρος ήθελε να φτάσει στην Θεία Χάρη. Από την πρώτη στιγμή ξεχώρισε για την σχολαστική εφαρμογή των κανόνων του τάγματος. Προσευχόταν έξι ώρες τη μέρα, ακολουθούσε αυστηρή δίαιτα και εξομολογούνταν τακτικά. Το 1507 έγινε ιερέας. Το 1510 ο Λούθηρος, ως εκπρόσωπος του τάγματος των Αυγουστίνων μοναχών, ταξίδεψε στη Ρώμη, ένα ταξίδι που έμελλε να παίξει καθοριστικό ρόλο για τη διαμόρφωση της θεολογικής σκέψης του. Για να λύσει την οικονομικό αδιέξοδο, η καθολική εκκλησία εισήγαγε τα λεγόμενα συγχωροχάρτια, τα οποία παραχωρούνταν στους πιστούς έναντι αμοιβής, συγχωρώντας αμαρτίες του παρελθόντος αλλά και του μέλλοντος. Τα συγχωροχάρτια μπορούσαν να απαλλάξουν από τις αμαρτίες ακόμη και πεθαμένους και η τιμή τους κυμαινόταν ανάλογα με το εισόδημα του κάθε πιστού. Ενάμιση χρόνο μετά το ταξίδι στη Ρώμη ο Λούθηρος ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στη Θεολογία και αργότερα αναγορεύθηκε καθηγητής Βιβλικής Ερμηνείας στο πανεπιστήμιο της Βιτεμβέργης. Ο Λούθηρος άρχισε να εστιάζει ολένα περισσότερο στην έννοια της δικαιοσύνης του Θεού. Mέσα από την μελέτη των ιερών κειμένων κατέληξε στο συμπέρασμα που αργότερα θα αποτελούσε την ουσία της προτεσταντικής θεολογίας: ο θεός δεν είναι μόνο σκληρός δικαστής αλλά και πατέρας των ανθρώπων, τους οποίους και δημιούργησε με αγάπη.
Ο Αριστοτέλης γεννήθηκε το 384 π.Χ. στα Στάγειρα της Χαλκιδικής. Το 367 π.Χ. σε ηλίκια 17 χρονών, ήρθε στην Αθήνα και σπούδασε στη σχολή του Πλάτωνα. Έμεινε στην ακαδημία συνολικά 20 χρόνια και ως μαθητής και αργότερα ως δάσκαλος. Μετά από τα ταξίδια του στη Μ.Ασία, έφτασε και στη Μακεδονία όπου τον κάλεσε ο βασιλιάς Φίλλιπος ο Β για να αναλάβει τη μόρφωση του διάδοχου του, του Μέγα Αλέξανδρου. Ο Αριστοτέλης δίδαξε στον νεαρό Αλέξανδρο την Ιλιάδα και την Οδύσσεια, αλλά και τα έργα των μεγάλων τραγικών ποιητών. Αφού ολοκλήρωσε το έργο στη Μακεδονία γύρισε στην Αθήνα και ίδρυσε τη δική του σχολή. Ο Αριστοτέλης, όρισε τη φιλοσοφία ως προσπάθεια ερμηνείας της φύσης,ενώ και ασχολήθηκε και με πολλά θέματα. Πέθανε το 322 π.Χ.
<<Το στοιχειωμένο σπίτι στα Λεχώνια >> Το “στοιχειωμένο” σπίτι στα Λεχώνια είναι από τα γνωστότερα “στοιχειωμένα” σπίτια της Μαγνησίας . Το πυργόσπιτο των Άνω Λεχωνίων σχεδιάστηκε από τον Ιταλό μηχανικό Εβαρέστο ντε Κίρικο, τον πατέρα του Τζόρτζιο ντε Κίρικο, την εποχή που κατασκεύαζε την σιδηροδρομική γραμμή Βόλου-Μηλεών, αλλά και τους σταθμούς του τρένου, στις αρχές του αιώνα. Είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κτίρια του νεοκλασικισμού. Αποτελούνταν από ημιυπόγειο, ισόγειο, πρώτο όροφο και σοφίτα. Στην είσοδο υπήρχε σκάλα που οδηγούσε στους ορόφους, ενώ ανατολικά και δυτικά υπήρχε σάλα, κουζίνα και τουαλέτα. Επίσης, υπήρχαν μεγάλα στέγαστρα για τους καλοκαιρινούς μήνες. Υπάρχουν πολλές φήμες για το συγκεκριμένο σπίτι. Πολλοί λένε ότι τα παιδιά της οικογένειας πέθαναν επειδή μπήκε ένα σαμιαμίδι μέσα στο γάλα που θα έπιναν. Άλλοι λένε ότι είχαν την νόσο της Φυματίωσης και πήγανε σε εκείνο το σπίτι για να έχουν καθαρό αέρα, και η νοσοκόμα που τους φρόντιζε τους δηλητηρίασε για να μην ταλαιπωρηθόυν από την αρρώστια. Όλα αυτά, βέβαια, έχουν στοιχεία μύθου και κατέληξαν να ενοχοποιούνται τα καημένα τα σαμιαμιδια που δεν έχουν δηλητήριο. Κατά την περίοδο της κατοχής το «στοιχειωμένο» σπίτι χρησιμοποιήθηκε ως αρχηγείο της Γκεστάπο . Το 1985 χαρακτηρίστηκε με απόφαση της Μελίνας Μερκούρη διατηρητέο. Το σπίτι εξωτερικά είναι λίγο τρομακτικό, έχει ένα ξεθωριασμένο κόκκινο χρώμα, πολλά μεγάλα παράθυρα και μια πελώρια καγκελόπορτα. Πολλοί λένε εκείνο το σπίτι καταραμένο και κακορίζικο, έχουν κάνει απόπειρες να το καταστρέψουν αλλά απέτυχαν. Αλήθεια ή μύθος, το αρχοντικό έχει βιώσει αρκετούς θανάτους και η ιστορία πίσω από αυτό είναι τόσο επιβλητική που πολλοί θα ήθελαν να πιστεύουν ότι όντως κάτι μυστηριώδες κρύβουν οι όροφοί του!
Στον χώρο αυτό υπάρχει η λαογραφική συλλογή του σημαντικού ερευνητή,με μοναδικά στο είδος τους εκθέματα,υπάρχει μια βιβλιοθήκη με 4.000 τόμους βιβλία,2,5 χιλιάδες διαφάνειες και 4.000 φωτογραφίες,σε πολλές από της οποίες απεικονίζοντε θησαυροί της λαϊκής μας παράδοσης που δεν σοζωντε σήμερα. Πρόκειται για μια διώροφη μονοκατοικία εμβαδόν 180 τ.μ.,που διατηρεί στοιχεία της παραδοσιακής πηλιορείτικης αρχητεκτονικής. Σε όλους τους χώρους του σπιτιού είναι εμφανές το προσωπικό γούστο του Κίτσου Μακρή με τοιχογραφίες και ψηφιδωτά που ταξιδεύουν τον επισκέπτη στα χωριά του Πηλίου.Στο ισόγειο βρίσκεται η λαογραφική συλλογή,το γραφείο του λαογράφου και ο χώρος του καθιστικού,ενώ στον επάνω όροφο τα υπνοδωμάτια και οι χώροι υγιεινής. Τόσο ο χώρος του γραφείου όσο και ο χώρος του καθιστικού έχουν διατηρήσει το ύφος και τον χαρακτήρα του Κίτσου Μακρή και ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για την ζωή και το έργο του λαογράφου μιας και στον χώρο υπάρχουν αρκετά προσωπικά του αντικείμενα,εικόνες από την ζωή του,το συγγραφικό του έργο και τις τιμητικές του διακρίσεις. Ιδιαίτερο λαογραφικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν αντικείμενα και έργα λαϊκών δημιουργών που συγκέντρωσε και πολλές φορές διέδωσε ο Κίτσος Μακρής.Το υλικό αυτό εντάσσεται χρονολογικά 18ο,19ο και 20ο αιώνα και προέρχεται κυρίως από την περιοχή του Πηλίου.(ξυλόγλυπτα,αντικείμενα καθημερινής χρήσης,κεραμικά,μουσικά όργανα καθώς επίσης αντικείμενα μικρο τεχνίας. Το λαογραφικό κέντρο Κίτσου Μακρή περιήλθε στην κατοχή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας με δωρεά της οικογένειας του λαογράφου μετά τον θάνατο του και σύμφωνα με δικιά του επιθυμία.Από το 1997 λειτουργεί ως Παράρτημα της Βιβλιοθήκης και Κέντρου Πληροφόρησης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας με κύριο στόχο να προσφέρει οργανωμένη πρόσβαση στη συλλογή του λαογράφου. Είμαστε πολύ τυχεροί που στην πόλη μας έχουμε ένα τέτοιο στολίδι πολιτισμού,το οποίο μπορούν να επισκεφτούν και να μάθουν πληροφορίες για τον τόπο μας!
Το Μουσείο Πλινθοκεραμοποιίας Ν.&Σ. Τσαλαπάτα στο Βόλο, αποτελεί σπάνιο δείγμα διασωζομένου βιομηχανικού συγκροτήματος στον ελληνικό χώρο Το εργοστάσιο ιδρύθηκε το 1926 από τα αδέλφια Τσαλαπάτα. Στο εργοστάσιο αυτό κατασκευάζονταν ποίκιλοι τύποι πλίνθων και κεράμων. Το 2004 το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς ανέλαβε να δημιουργήσει, στους χώρους του κυρίως εργοστασίου ένα Μουσείο Πλινθοκεραμοποιίου. Το Μουσείο παρουσιάζει επίσης το παραδοσιακό επάγγελμα του πλινθοκεραμοποιού και τις τεχνικές εξειδίκευσης και κατεργασίες των πρώτων υλών. Το Μουσείο εξωτερικά έχει κτιστεί με κόκκινα τούβλα και κάτι μικρές λεπτομέρειες χρωμάτων μπλε, μαύρο, λευκό, γκρι και καφέ. Είναι ένας πολύ μεγάλος χώρος με πολλά πλαίσια γκαζόν και παλιά εργαλεία. Στον εσωτερικό χώρο έχει πολλές καφετέριες και εστιατόρια. Στο επάνω μέρος από τα μικρά εργοστάσια υπάρχουν πελώριες καμινάδες. Είναι πολύ ωραίος χώρος να τον επισκεφτείτε!!!
Το ταξίδι στην Πορτογαλία είναι γεγονός! Οι μαθητές μας γιορτάζουν τις ErasmusDays 2022 που πραγματοποιούνται στις 13, 14 και 15 Οκτωβρίου σε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο! Η διοργάνωση ξεκίνησε για πρώτη φορά το 2017 και οι δράσεις που διοργανώνονται πανευρωπαϊκά αναρτώνται κάθε χρόνο στην πλατφόρμα www.erasmusdays.eu.. Συγκεκριμένα, με Podcast θα μας ενημερώνουν για όσα βιώνουν στο ταξίδι τους, για τα οφέλη της κινητικότητας και τα αποτελέσματα του έργου Erasmus+ “Folktales, Legends and Myths for Children of Europe”! Podcast από το Πόρτο (καθημερινή ανανέωση): Η Κατερίνα και η Κλεοπάτρα από την Ελλάδα Erkel από την Τουρκία και Claudia από την Ισπανία (Νέο) Αλεξάνδρα από την Πολωνία και Γκάμπριελ από Πορτογαλία. Ο Μάξιμος από την Ελλάδα και ο Gabriel από την Πορτογαλία
Ξεκινάμε την νέα σχολική χρονιά με τη νέα συντακτική ομάδα της Στ’ τάξης για το σχολικό έτος 2022-2023. Σκοπός μας είναι να συνεχίσουμε τον Σχολικό Τύπο και φέτος, με κέφι, δημιουργικότητα και νέες ιδέες! Τι σκοπεύουμε να κάνουμε: Να γράψουμε πολλά άρθρα! Πολλές πληροφορίες! Να έχουμε πολύ υλικό στο σχολικό τύπο! Να είμαστε δημιουργικοί! Να ασχοληθούμε με την Τέχνη! Να ξαναδούμε και τα απλά πράγματα απ’την αρχή, με τη δική μας ματιά!
Ο εμπνευσμένος και συγκινητικός αποχαιρετιστήριος λόγος που έγραψε και διάβασε ο Νίκος στην γιορτή αποχαιρετισμού:
