Μια ταινία που μου αρέσει και την διάλεξα για να γράψω για αυτήν είναι το spiderman 3. Eίναι μια αμερικάνικη περιπέτεια παραγωγής το 2007 σε σκηνοθεσία Σαμ Ράιμι και σε σενάριο που έγραψε ο ίδιος μαζί με τους Ιβάν Ράιμι και Άλβιν Σάρτζεντ. Είναι η τρίτη και τελευταία ταινία που ολοκληρώνει την τριλογία του Σαμ Ράιμι και βασίζεται στον ανώνυμο ήρωα των κόμικς της Marvel. Η ταινία αρχίζει με τον Πίτερ Πάρκερ να απολαμβάνει την επιτυχία του ως Spider-Man, ενώ η Μέρι Τζέιν Γουάτσον συνεχίζει την καριέρα της στο Μπρόντγουεϊ. Ο Χάρι Όσμπορν επιδιώκει ακόμα εκδίκηση για το θάνατο του πατέρα του και ένας κατάδικος δραπετεύει και πέφτει σε έναν επιταχυντή σωματιδίων και μετατρέπεται σε άμμο, παίρνοντας όποιο σχήμα θέλει. Μια εξωγήινη μάζα πέφτει στη Γη και εισχωρεί στη στολή του Πίτερ, επηρεάζοντας την συμπεριφορά του προς το χειρότερο. Όταν καταφέρνει να απαλλαχθεί, αυτή η μαύρη μάζα βρίσκει καταφύγιο στον Έντι Μπροκ, έναν αντίπαλο φωτογράφο, και ο Πίτερ θα πρέπει να αντιμετωπίσει τη μεγαλύτερη πρόκληση. Προσωπικά αυτή η ταινία μου αρέσει ποιο πολύ από τις άλλες (1,2) επειδή έχει πιο πολύ πλάκα και συναίσθημα. Εσάς πια σας αρέσει;
Ημερήσια αρχεία: 3 Μαΐου 2022
Η αγαπημένη μου ταινία είναι: μόνος στο σπίτι 1. Η συγκεκριμένη ταινία διαρκεί 102 λεπτά και προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 16 Νοεμβρίου του 1990 στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Σκηνοθέτης είναι ο Chris columbus και συνθέτης ο John Williams. Τέλος πρωταγωνιστές είναι ο Μακολεϊ Κάλκιν, Τζο Πέσι, Ντάνιελ Στερν, Τζον Χάρντ και Κάθριν Ο’Χάρα. Στην ταινία είναι μία οικογένεια η οποία αποφασίζει να πάει ένα ταξίδι στο εξωτερικό. Δυστυχώς όμως την ημέρα την οποία ήταν να φύγουνε για το αεροδρόμιο άργησαν να ξυπνήσουν και μόλις κατάλαβαν την ώρα άρχισαν να τρέχουν για να προλάβουν. Μέσα σε όλο αυτό το πανικό ξέχασαν να πάρουν μαζί τους τον μικρό τους γιο ο οποίος ήταν μόνο 12 χρόνων. Ο μικρός αναγκάστηκε να μείνει μόνος του στο σπίτι μέχρι οι υπόλοιποι να καταλάβουν τι είχε γίνει. Μέσα σε αυτό το διάστημα έπρεπε να αντιμετωπίσει και δύο κλέφτες οι οποίοι προσπαθούσαν να μπουν στο σπίτι του για να τον κλέψουν αφού είχαν καταλάβει, ότι ήταν εντελώς μόνος του Όταν είδα εγώ για πρώτη φορά την ταινία μου άρεσε πάρα πολύ. Σας προτείνω να το δείτε και εσείς και είμαι σίγουρος ότι δεν θα το μετανιώσετε.
Το Dobermann (εναλλακτικά και Dobermann Pinscher στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής) ή στα Ελληνικά Ντόμπερμαν είναι μια ράτσα σκύλου που αναπτύχθηκε αρχικά γύρω στο 1890 από τον Karl Friedrich Louis Dobermann. Τα Dobermann είναι μια από τις πιο ιδιαίτερες και απαιτητικές εργασιακές φυλές και η ράτσα είναι γνωστή για την ευφυία και την έμφυτη της ικανότητα να επιτεθεί και φυσικά για να προστατεύει το σπίτι και την οικογένεια της. Τα Dobermann είναι από τις πιο αναγνωρίσιμες ράτσες παγκοσμίως, εν μέρει λόγω του ρόλου τους στην κοινωνία ως σκύλου-φύλακα, και εν μέρει λόγω των μέσων ενημέρωσης. Η προσεκτική αναπαραγωγή βελτίωσε τη διάθεση αυτής της ράτσας, και το σύγχρονο Dobermann είναι μια ενεργητική και ζωντανή ράτσα κατάλληλη για συντροφικότητα και την οικογένεια. Πολλοί κόβουν την ουρά και τα αυτιά παρόλο που είναι παράνομο σε όλο και περισσότερες χώρες. Καταγωγή Γερμανία Βάρος 40-45 κιλά (αρσενικό) 32-35 κιλά (θηλυκό) Ύψος 68–72 εκ. (αρσενικό) 63–68 εκ. (θηλυκό) Είδος Σκύλος Τρίχωμα Κοντό, λείο Χρώμα Μαύρο ή Καστανό, με καφέ πύρινα σημάδια (Στις ΗΠΑ αναγνωρίζονται και τα Blue και Fawn) πηγη βικιπαιδεια
Πάντα μόνος ανάμεσα στο πλήθος, ο Άρθουρ Φλεκ (Χοακίν Φίνιξ) αναζητά να συνδεθεί. Είναι ένας άνθρωπος που αντιμετωπίζει την σκληρότητα και την απόλυτη περιφρόνηση της κοινωνίας, ταυτόχρονα με την αδιαφορία ενός συστήματος που του επιτρέπει να περνά από την ευαλωτότητα στην καταστροφή. Καθώς περιφέρεται στην εχθρική Γκόθαμ, ο Άρθουρ φοράει δύο μάσκες. Τη μία τη βάφει ο ίδιος στο πρόσωπο του καθώς δουλεύει ως κλόουν το πρωί και ως όρθιος (στάνταπ) κωμικός τα βράδια. Τη δεύτερη δεν μπορεί να τη βγάλει ποτέ. Είναι η μεταμφίεση που κρύβει τη μάταιη προσπάθεια του να γίνει μέρος του κόσμου γύρω του και όχι απλώς ένας καταπατημένος άντρας. Πολύ γρήγορα συνειδητοποιεί ότι ο περίγελος είναι ο ίδιος, και όχι αυτά που λέει ή κάνει. Το ανεξέλεγκτο γέλιο του, που ξεσπά τις λάθος στιγμές, αποδεικνύει ότι αδυνατεί να συντονιστεί με το κοινό του. Και όσο προσπαθεί να ελέγξει την κατάσταση τόσο περισσότερο γελοιοποιείται και αφήνει τον εαυτό του εκτεθειμένο, ακόμα και σε περιστατικά βίας. Ορφανός από πατέρα, ο Άρθουρ είναι αφιερωμένος στη φροντίδα της “εύθραυστης” μητέρας του που τον φωνάζει Χάππι, το παρατσούκλι που σε συνδυασμό με την πάθησή του, του καλλιεργεί ένα μόνιμο, σπασμωδικό χαμόγελο. Καθρεφτίζει μία κοινωνία χωρίς ιδανικά. Στην κοινωνία υπάρχει εξέγερση, ξεσπάσματα και οι λιγότερο ευνοημένοι φορούν μάσκες κλόουν που υποδηλώνουν τα προσωπεία τους και αντιδρούν κατά της εξουσίας. Ο Άρθουρ από την άλλη βρίσκεται σε διαρκή αναζήτηση της πατρικής αγάπης που δεν είχε ποτέ. Ψάχνει να την βρει είτε στον πλούσιο επιχειρηματία Τόμας Γουέιν, είτε στον παρουσιαστή της τηλεόρασης, Μιούρεϊ Φράνκλιν. Αλλά, κάθε φορά που τον περιγελούν, αυτός ο καλλιτέχνης σε αδιέξοδο εκτροχιάζεται ακόμα περισσότερο. Καθώς κινείται σε έναν υπαρξιακό φαύλο κύκλο, μεταξύ πραγματικότητας και τρέλας, αρκεί μια λανθασμένη επιλογή του, για να προκαλέσει μια αλυσιδωτή αντίδραση κλιμακούμενων και, τελικά, ολέθριων γεγονότων πηγή βικιπαιδεια
Η αγαπημένη μου ταινία είναι ο Πόλεμος στο σπίτι, όπου κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 9 Οκτωβρίου 2020. Στην ταινία πρωταγωνιστούν ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο και ο Όουκς Φέγκλι. Η ταινία αναφέρεται σ’ ένα 12χρονο παιδί και στον παππού του, ο οποίος έρχεται να μείνει με τον εγγονό του και έτσι πήρε το δωμάτιό του, το παιδί αναγκάστηκε να μένει στην σοφίτα του σπιτιού. Γι’ αυτό τον λόγο ο παππούς και το παιδί κάνανε {πόλεμο} ποιος θα πάρει το δωμάτιο. Επειδή όμως μια μέρα έγινε ένα γεγονός του παππού του παιδιού και πήγε στο νοσοκομείο. Από τότε και μετά ο παππούς με το παιδί σταμάτησαν τον {πόλεμο} και ο ένας ήταν φιλικός στον άλλο. Μου άρεσε η ταινία επειδή κατά την διάρκειά της είχε πολλή πλάκα και γελούσα συνέχεια. Σας την προτείνω όλους να την δείτε και είμαι σίγουρος ότι όλοι θα γελάσετε πάρα πολύ!