Σήμερα η τεχνολογία κυριαρχεί σε όλο τον κόσμο. Στο μέλλον μπορεί να είναι τόσο, απαραίτητη όσο και το οξυγόνο. Μερικοί λόγοι που είμαι υπέρ της τεχνολογίας είναι: Το διαδίκτυο , που είναι ένα μέρος της , μας προσφέρει πολλές δυνατότητες όπως, την αναζήτηση πληροφοριών για κάτι που ίσως δεν ξέρουμε. Επίσης μας δίνει την δυνατότητα να γνωρίσουμε κάποια καινούρια άτομα, μέσω διαφόρων εφαρμογών. Μερικές από τις ταινίες που βλέπουμε μας διδάσκουν κάποια πράγματα ( ηθικά διδάγματα), αλλά τις βλέπουμε και την δική μας ψυχαγωγία. Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια μας μαθαίνουν κάποια πράγματα όπως: συνεργασία, ομαδικότητα κ.α. Η τεχνολογία χρησιμοποιείται σε πολλές μορφές όπως, στα ρομπότ που είναι οι <<άνθρωποι>> του μέλλοντος. Την χρησιμοποιούμε επίσης στα GPS ( ηλεκτρονικοί χάρτες ) για να μπορέσουμε να προσανατολιστούμε. Επίσης η τεχνολογία μπορεί να προσφέρει δουλειές σε κάποιους ανθρώπους που την έχουν χάσει.
Θέμα: Άρθρα
Υπάρχουν διάφορες παιδικές σειρές για την ανάπτυξη του παιδιού κι εγώ ξέρω μερικές από αυτές. Ορίστε μερικές που ξέρω: Η Ντόρα η μικρή εξερευνήτρια είναι παιδικό που διδάσκει τα παιδιά αγγλικά. Να μερικές πληροφορίες που βρήκα στην Βικιπαίδεια για το παιδικό: Η Ντόρα, που αποτελεί το κεντρικό πρόσωπο της παιδικής τηλεοπτικής σειράς, είναι μια εφτάχρονη ηρωίδα αφρικανικής καταγωγής που μιλάει αγγλικά και ισπανικά. Ταξιδεύει με τη μαϊμού Boots και με ένα σακίδιο πλάτης σε διάφορες περιοχές του κόσμου. Βιώνει κάθε φορά μια διαφορετική περιπέτεια με τους ανθρώπους που συναντάει, βοηθώντας τους και ζητώντας την συμμετοχή των τηλεθεατών για να λύσουν γρίφους. Περιλαμβάνει βασικά στοιχεία εκμάθησης της αγγλικής γλώσσας (αριθμούς, οδηγίες και απλές φράσεις) με έμφαση στη δίγλωσση προσχολική εκπαίδευση. Το Μια φορά κι έναν καιρό ήταν…ο άνθρωπος διδάσκει διάφορα πράγματα όπως πως είναι τα κύτταρα ή πως λειτουργεί η καρδιά ή το κυριότερο πως έγινε ο άνθρωπος. Να μερικές πληροφορίες από τη Βικιπαίδεια: Μια φορά κι έναν καιρό… Άνθρωπος είναι μια γαλλική τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων του 1978 σε σκηνοθεσία Albert Barillé . Είναι το πρώτο στο Once Upon a Time… franchise. Η σειρά εξηγεί την παγκόσμια ιστορία σε μια μορφή σχεδιασμένη για παιδιά. Η δράση επικεντρώνεται γύρω από μια ομάδα. Οι ίδιοι γνώριμοι χαρακτήρες εμφανίζονται σε όλα τα επεισόδια καθώς αντιμετωπίζουν τα προβλήματα της εποχής τους. Μια φορά κι έναν καιρό… Ο άνθρωπος αγοράστηκε από τα περισσότερα δημόσια ραδιοτηλεοπτικά κανάλια στην Ευρώπη (και σε πολλές άλλες χώρες) και είναι γνωστός σε σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού. Το πρόγραμμα είναι γνωστό για την εξήγηση γεγονότων στα παιδιά από διαφορετικές οπτικές γωνίες, καθώς οι κύριοι χαρακτήρες προέρχονται από πολλούς πολιτισμούς. Παρά την ηλικία του, ο αριθμός των πραγματικών σφαλμάτων είναι πολύ χαμηλός και οι περισσότερες χώρες επαναλαμβάνουν τη σειρά κινουμένων σχεδίων κάθε λίγα χρόνια. Οι σεκάνς τίτλων έναρξης και λήξης της σειράς χρησιμοποίησαν περίφημα την Toccata και τη Φούγκα σε ρε ελάσσονα του Johann Sebastian Bach ως την κύρια θεματική μουσική του τίτλου . Συντομεύοντας το κομμάτι σε μήκος μόνο 2 λεπτών, η εισαγωγή χρησιμοποιεί την αρχή, η οποία μεταβαίνει στην αρχή του μεσαίου τμήματος και τελικά το δραματικό τέλος για να συμπέσει με την καταστροφή της Γης στο τέλος της εισαγωγής. Η εκπομπή προβλήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες στο History Channel ξεκινώντας τον Ιανουάριο του 1996. Οι μικροί Αϊνστάιν τους έβλεπα κι εγώ όταν ήμουν περίπου στον παιδικό σταθμό και τους λάτρευα εντελώς. Μαθαίνουν πολλά πράγματα στα παιδιά αλλά δεν θυμάμαι ποια. Δυστυχώς δεν βρήκα πληροφορίες για τους μικρούς Αϊνστάιν. 🙁
Έχετε δει την ταινία Red Notice, αν όχι πηγαίνετε να την δείτε . Είναι η πιο επιτυχημένη ταινία της πλατφόρμας του Νetflix. Είμαι σίγουρη ότι θα σας αρέσει. Η πλοκή Ο πράκτορας του FBI που ειδικεύεται στα προφίλ των εγκληματιών John Hartley (The Rock) προσπαθεί να συλλάβει τον διαβόητο κλέφτη έργων τέχνης Nolan Booth (Ryan Reynolds), ο οποίος έχει βάλει στόχο ένα από τα πολύτιμα “αβγά της Κλεοπάτρας”. Και οι δυο τους όμως, λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο, δηλαδή την πονηρή και πανέμορφη Sarah Black (Gal Gadot), που είναι γνωστή με το ψευδώνυμο Standard Bearer και τα έχει βάλει επίσης στο μάτι. Έτσι, οι δυο τους ενώνουν τις δυνάμεις τους ο έκαστος με το δικό του κίνητρο.
Την τεχνολογία αυτή την χρησιμοποίει ο αδελφός μου και ακόμα κι εγώ μαζί με περίπου όλο τον κόσμο. Το μόνο που ξέρω για το bluetooth είναι ότι είναι κάτι το οποίο συνδέεται από μια μικρή απόσταση μακριά χωρίς καλώδιο. Ορίστε κάποιες πληροφορίες που βρήκα στο διαδίκτυο για το bleuthooth. (Πληροφορίες από Βικιπαίδεια): Το Bluetooth είναι ένα βιομηχανικό πρότυπο για ασύρματα προσωπικά δίκτυα υπολογιστών (Wireless Personal Αrea Νetworks, WPAN). Πρόκειται για μια ασύρματη τηλεπικοινωνιακή τεχνολογία μικρών αποστάσεων, η οποία μπορεί να μεταδώσει σήματα μέσω μικροκυμάτων σε ψηφιακές συσκευές. Επομένως το Bluetooth είναι ένα πρωτόκολλο το οποίο παρέχει προτυποποιημένη, ασύρματη επικοινωνία ανάμεσα σε PDA, κινητά τηλέφωνα, φορητούς υπολογιστές, προσωπικούς υπολογιστές, εκτυπωτές, καθώς και ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές ή ψηφιακές κάμερες, μέσω μιας ασφαλούς, φθηνής και παγκοσμίως διαθέσιμης χωρίς ειδική άδεια ραδιοσυχνότητας μικρής εμβέλειας. Από τεχνικής άποψης το Bluetooth είναι ένα πρωτόκολλο ασύρματης δικτύωσης σε φυσικό επίπεδο, υποεπίπεδο MAC και, προαιρετικά, υποεπίπεδο LLC.
Το να είσαι γονιός είναι μια μεγάλη ευθύνη μιας και δεν υπάρχουν διαλείμματα και αναβολές όσον αφορά το μέλλον του παιδιού σου. Δεν υπάρχει γονέας που να μην θέλει το παιδί του να μεγαλώσει με τις κατάλληλες αρχές όπως να είναι ευγενικό, ειλικρινές και να νοιάζεται για τους άλλους. Είναι από τα σημαντικά πράγματα που πρέπει να μάθεις στο παιδί σου μέχρι τα 10 του. Θα πρέπει να σέβεσαι και τα αγόρια. Όχι μόνο τα κορίτσια Έχουμε μεγαλώσει με την μαμά μας και τον μπαμπά μας να μας λένε ότι τα κορίτσια πρέπει να τα σεβόμαστε και να μην τα κοροϊδεύουμε. Το οποίο ναι μεν είναι σωστό, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να φερόμαστε γαϊδουρινά στα αγόρια. Φρόντισε να το περάσεις αυτό στο παιδί σου. Η ευγένεια είναι μια συμπεριφορά που θα ήταν καλό να έχει απέναντι σε όλους τους ανθρώπους ανεξάρτητα το φύλο. Μην φοβάσαι να κάνεις λάθη Δείξε στο παιδί σου ότι είναι ΟΚ να κάνει λάθη. Εξήγησε του ότι όλοι κάνουμε λάθη και ότι στόχος είναι να προσπαθείς πάντα να διορθώσεις το λάθος που έκανες. Μην το αποπαίρνεις γιατί έκανε κάποιο λάθος. Βοήθησε το να το διορθώσει, εξηγώντας του τι ακριβώς δεν ήταν σωστό και θέλει κάποια αλλαγή. Σημασία έχει η γνώση και όχι οι βαθμοί Πόσες και πόσες φορές δεν μας έχει μαλώσει η μαμά μας γιατί δεν πήραμε καλούς βαθμούς. Είναι μια λάθος συμπεριφορά μιας και το παιδί εκείνη τη στιγμή εκλαμβάνει την απογοήτευση του γονιού τελείως διαφορετικά. Μπορεί να ξεκινήσει να πιστεύει ότι δεν είναι αρκετά έξυπνο και ότι ποτέ δε θα τα καταφέρει σε τίποτα. Δείξε του ότι οι βαθμοί είναι το τελευταίο πράγμα που μετράει. Είναι πιο σημαντικό να έχει καταλάβει αυτό που έμαθε και να επικεντρωθείτε σε ότι δεν έχει καταλάβει για να τα πάει καλύτερα την επόμενη φορά. Μπορείς να μου μιλήσεις για ό,τι χρειάζεσαι Πρέπει να επιτέλους να πάψει να υφίσταται η λογική του γονιού “μπαμπούλα”. Ναι, είναι καλό να υπάρχει διαχωρισμός όσον αφορά τον ρόλο του καθενός στην οικογένεια, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι το παιδί σου θα πρέπει να φοβάται να σου μιλήσει. Δεν υπάρχει κάτι κακό στο να είσαι γονέας- φίλος ως ένα σημείο. Ενθάρρυνε το παιδί σου να σου μιλάει για ό,τι χρειάζεται και για οποιοδήποτε πρόβλημα. Θα χτίσει την σχέση σας καλύτερα. Να υποστηρίζεις τον εαυτό σου όταν χρειάζεται Μερικοί γονείς δείχνουν περισσότερο σεβασμό στον δάσκαλο από ότι στο ίδιο τους το παιδί. Βιάζονται να πάρουν το μέρος του δασκάλου, χωρίς να εξετάζουν τα γεγονότα. Μάθε στο παιδί σου ότι θα πρέπει να υπερασπίζεται τον εαυτό του και την θέση του όταν έχει δίκιο. Σαφέστατα, εξήγησε του ότι στην περίπτωση που αποδειχθεί ότι ήταν λανθασμένη η θέση του, θα πρέπει ευγενικά να παραδεχθεί το λάθος του. Ποτέ μην κάνεις κάτι που δε θέλεις για να είσαι κοινωνικά αποδεκτός-η Πολύ βασικό είναι το παιδί σου να έχει τις σωστές παρέες όπως λέμε. Αυτό δεν είναι πάντα εφικτό μιας και όλοι κάποια στιγμή στη ζωή μας έχουμε κάνει ατυχείς επιλογές. Για αυτό, μάθε στο […]
Ένας αυτοσχεδιασμός στην τάξη, που έγινε μέσα σε λίγα λεπτά μια αριστουργηματική ταινία. Θέμα της ταινίας μας: ένας ονειροπόλος και…λίιιιγο υπναράς μαθητής που αντιμετωπίζει τις καταστάσεις με ξεχωριστή στωικότητα, ένας γρουσούζης δάσκαλος και μια στρεσαρισμένη τάξη! Kαι γιατί να αγχώνονται, άραγε τα παιδιά; Δείτε την “εκρηκτική” ταινία, του ΣτΤV! (Το νετφλιξ ζήτησε ήδη, τα δικαιώματα για να γίνει ταινία, με όλους τους πρωταγωνιστές ως ηθοποιούς! Το σκεφτόμαστε…)
Έχετε πάει στην λίμνη Κάρλα; Εγώ ΟΧΙ αλλά έχω περάσει από εκεί. Γι’ αυτό θα ανεβάσω πληροφορίες από το διαδίκτυο! Mερικές πληροφορίες από την Βικιπαίδεια!!! Η λίμνη Κάρλα, ή λίμνη Βοιβηίδα (παλαιότερα) και κατά την αρχαιότητα Βοιβηΐς, ή Βοιβιάς, ή Βοίβη, ή λίμνη της Πελασγιώτιδος, είναι λίμνη η οποία αποξηράνθηκε το 1962, επειδή την εποχή εκείνη προκαλούσε πλημμύρες στις πέριξ γεωργικές καλλιέργειες, ενώ ορισμένες βαλτώδεις εκτάσεις γύρω της προκαλούσαν την έντονη παρουσία εντόμων. Βρισκόταν νοτιοανατολικά της Λάρισας, κοντά στις βόρειες πλαγιές του Πηλίου, στα όρια των Νομών Λαρίσης και Μαγνησίας. Η αποξήρανση της λίμνης Κάρλας άρχισε στο τέλος Αυγούστου του 1962 με τα εγκαίνια της σήραγγας μήκους 10.150 μέτρων και ήταν από τα σημαντικότερα έργα για την ανάπτυξη της ελληνικής γεωργίας. Αποδόθηκαν 80.000 στρέμματα καλλιεργήσιμης γης στους αγρότες της Θεσσαλίας, σε μία εποχή που η ελληνική γεωργία πραγματοποιούσε τα πρώτα βήματά της προς την εκβιομηχάνιση αλλά και την αντιμετώπιση του ευρωπαϊκού ανταγωνισμού. Ωστόσο, διαπιστώθηκε ότι οι επιπτώσεις στο οικοσύστημα της περιοχής ήταν μεγαλύτερες από το όφελος που προσέφερε η αποξήρανσή της. Έτσι, σήμερα γίνεται προσπάθεια για αναδημιουργία της λίμνης, που θα έχει μέγεθος 38.000 στρέμματα. Η αρχική λίμνη είχε μέγεθος 180- 195 χιλιάδες στρέμματα και το βάθος της έφτανε τα 4-6 μ. Το Δεκέμβριο του 2010 άρχισε η άντληση νερού από τον ποταμό Πηνειό, ενώ όταν τεθούν σε πλήρη λειτουργία τα πέντε αντλιοστάσια του Πηνειού θα τροφοδοτούν τη λίμνη με 14 κυβικά μέτρα νερού το δευτερόλεπτο. Το έργο αναμένεται να συμβάλλει μεταξύ άλλων στην αντιπλημμυρική προστασία, την αποκατάσταση του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα, την άρδευση 100.000 στρεμμάτων, την ενίσχυση της ύδρευσης της πόλης του Βόλου με 15 εκατ. κυβικά μέτρα νερού ετησίως – το 50% των αναγκών της πόλης. Κατά τη διάρκεια των εργασιών για την ανασύσταση της λίμνης ήρθαν στο φως σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα (ενδεικτικά: κοσμήματα, αγγεία, νομίσματα, κλίβανοι, υπολείμματα κτιρίων, αγωγοί, τάφοι). Το υπουργείο Πολιτισμού αποφάσισε μάλιστα τη διατήρηση και μετατροπή σε επισκέψιμο αρχαιολογικό χώρο, ενός τμήματος προϊστορικού οικισμού, έκτασης 3,5 στρεμμάτων, του τέλους της Νεολιθικής Εποχής.
Εσείς έχετε πάει ποτέ στα Χάνια του Πηλίου; Εγώ πήγα πριν 2 χρόνια και φέτος (περίπου πριν έναν μήνα) και τα πέρασα φανταστικά. Έπαιξα με τους φίλους μου, έκανα ski και μετά όλοι πήγαμε σ’ ένα πολύ ωραίο εστιατόριο και φάγαμε. Μερικές πληροφορίες από τη βικιπαίδεια!!! Τα Χάνια Πηλίου είναι ορεινός οικισμός του νομού Μαγνησίας. Είναι χτισμένα σε υψόμετρο 1.190 μέτρων στις πλαγιές του Πηλίου και αποτελούν τον ορεινότερο οικισμό του νομού Μαγνησίας. Βρίσκονται πάνω στον επαρχιακό δρόμο Βόλου-Ζαγοράς, σε απόσταση 26 χιλιομέτρων από τον Βόλο. Το χωριό πήρε το όνομά του από τα παλιά χάνια, στα οποία φιλοξενούνταν όσοι ταξίδευαν στην περιοχή. Τα Χάνια ανήκουν στο Δημοτική Ενότητα Αγριάς του Δήμου Βόλου και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 57 κάτοικοι. Στα Χάνια λειτουργεί το χιονοδρομικό κέντρο Πηλίου και γι’ αυτό τον λόγο προσελκύουν πολλούς επισκέπτες κατά τους χειμερινούς μήνες. Στον οικισμό λειτουργούν πολλοί ξενώνες και ταβέρνες.
Πληροφορίες από Βικιπέδια: Με την λέξη Ευαγγελισμός αναφερόμαστε στη χαρμόσυνη είδηση για τον Χριστιανισμό, της επικείμενης γέννησης του Ιησού Χριστού, που δόθηκε από τον αρχάγγελο Γαβριήλ προς τη Μαριάμ. Επίσης, με τον ίδιο όρο αναφερόμαστε στην εκκλησιαστική θεομητορική εορτή που τελείται την 25η Μαρτίου προς ανάμνηση του γεγονότος αυτού. Σύμφωνα με τον ευαγγελιστή Λουκά (α’ 26-38), ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου συνέβη έξι μήνες μετά τη θαυμαστή σύλληψη του Ιωάννη του Προδρόμου από την Ελισάβετ, τη γυναίκα του Ζαχαρία, όταν ο αρχάγγελος Γαβριήλ στάλθηκε από τον Θεό προς την Παρθένο Μαριάμ (Μαρία) για να της ανακοινώσει ότι θα φέρει στον κόσμο τον Υιό του Θεού. Εκείνη την περίοδο, η Μαρία ζούσε στη Ναζαρέτ της Γαλιλαίας και ήταν μνηστευμένη με τον ξυλουργό Ιωσήφ. Ο Γαβριήλ εμφανίσθηκε ξαφνικά μπροστά στη Μαρία και της απηύθυνε τον χαιρετισμό: «Χαίρε κεχαριτωμένη, ο κύριος μετά σου». Η νεαρή γυναίκα ήταν λογικό να πανικοβληθεί, αλλά ο αρχάγγελος την καθησύχασε: «Μη φοβού Μαριάμ, εύρες γαρ χάριν παρά τω Θεώ. Και ιδού συλλήψη εν γαστρί και τέξη υιόν και καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν». Μόλις συνήλθε από την ταραχή, η Μαρία γεμάτη απορία ρώτησε τον αρχάγγελο πώς θα συλλάβει, αφού δεν γνωρίζει τον άνδρα. Ο Γαβριήλ της αποκρίθηκε ότι το Άγιο Πνεύμα θα την καλύψει σαν σύννεφο και θα ενεργήσει αφανώς και μυστηριωδώς τη σύλληψη του Υιού του Θεού. Και για να γίνει πιο πιστευτός επικαλέστηκε τη θαυμαστή σύλληψη του Ιωάννου του Προδρόμου από την Ελισάβετ. Η Μαρία πείστηκε από τα λόγια του Γαβριήλ («Ιδού η δούλη Κυρίου, γένοιτο μοι κατά το ρήμα σου») και ο αρχάγγελος Γαβριήλ «απήλθε». Το απολυτίκιο του Ευαγγελισμού Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον και του απ’ αιώνος μυστηρίου η φανέρωσις. Ο υιός του Θεού υιός της Παρθένου γίνεται και Γαβριήλ την χάριν ευαγγελίζεται. Διό και ημείς συν αυτώ τη Θεοτόκω βοήσωμεν: Χαίρε κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου.
Το έθιμο της κυρά-Σαρακοστής είναι από τα παλιότερα έθιμα που σχετίζονται με τη γιορτή του Πάσχα, σήμερα όμως λίγο πολύ ξεχασμένο. Χρησίμευε πάντα ως ημερολόγιο για να μετράμε τις εβδομάδες από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι τη Μεγάλη Εβδομάδα, καθώς η κυρά-Σαρακοστή έχει 7 πόδια, ένα για κάθε εβδομάδα της περιόδου της Σαρακοστής. Πρόκειται για ένα έθιμο που τείνει στις ημέρες μας να εκλείψει, ενώ παλαιότερα το συναντούσαμε σε όλο τον ελλαδικό χώρο με διάφορες παραλλαγές και χρησιμοποιούνταν ως ημερολόγιο που μετρούσε τις εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής. Η κυρά-Σαρακοστή, στις περισσότερες περιοχές, ήταν μια χάρτινη ζωγραφιά, που απεικόνιζε μια γυναίκα, που έμοιαζε με καλόγρια, με 7 πόδια, σταυρωμένα χέρια γιατί προσεύχεται, ένα σταυρό γιατί πήγαινε στην εκκλησία και χωρίς στόμα γιατί νηστεύει. Στο τέλος κάθε εβδομάδας, αρχής γενομένης από το Σάββατο μετά την Καθαρά Δευτέρα, της έκοβαν ένα πόδι. Το τελευταίο το έκοβαν το Μεγάλο Σάββατο. Αυτό το κομμάτι χαρτί το δίπλωναν καλά και το έκρυβαν σε ένα ξερό σύκο ή καρύδι (περιοχή της Χίου), το οποίο τοποθετούσαν μαζί με άλλα. Όποιος το έβρισκε θεωρούνταν τυχερός και γουρλής. Σε κάποιες περιοχές, το έβδομο πόδι το τοποθετούσαν μες στο ψωμί της Ανάστασης και όποιος το έβρισκε του έφερνε γούρι. Σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, η κυρά-Σαρακοστή φτιάχνεται από ζυμάρι με απλά υλικά και, κυρίως, πολύ αλάτι για να μη χαλάσει. Εξάλλου, δεν τρωγόταν, αφού χρησιμοποιούνταν ως ημερολόγιο. Αλλού πάλι, την έφτιαχναν από πανί και τη γέμιζαν με πούπουλα. Στον Πόντο, η κυρά-Σαρακοστή ήταν μια πατάτα ή ένα κρεμμύδι που το κρεμούσαν απ’ το ταβάνι και πάνω του είχαν καρφωμένα επτά φτερά κότας, ώστε να αφαιρούν ένα φτερό κάθε εβδομάδα. Εδώ το έθιμο ονομαζόταν “Κουκουράς”, ο οποίος ήταν και ο φόβος των παιδιών! Για το έθιμο της κυρα-Σαρακοστής έχουν γραφτεί οι παρακάτω στίχοι: Την κυρά Σαρακοστή που ‘ναι έθιμο παλιό οι γιαγιάδες μας τη φτιάχναν’ με αλεύρι και νερό. Για στολίδι της φορούσαν στο κεφάλι ένα σταυρό μα το στόμα της ξεχνούσαν γιατί νήστευε καιρό. Και τις μέρες τις μετρούσαν με τα πόδια της τα επτά κόβαν’ ένα τη βδομάδα μέχρι να ‘ρθει η Πασχαλιά.
Έχετε μάθει για την Πομπηία , αν όχι είναι καιρός να μάθετε . Διαβάστε τώρα κάποιες πληροφορίες που βρήκα: Ο Βεζούβιος για πολλά χρόνια πέρναγε απαρατήρητος ως ένα μεγάλο και άκακο βουνό, στολίδι της Πομπηίας, μέχρι που έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο. Ο Στράβων, αρχαίος Έλληνας γεωγράφος και ιστορικός, μάλιστα κατέγραψε ότι το βουνό ήταν σκεπασμένο με ωραίους αγρούς, εκτός από την κορυφή του, που ήταν επίπεδη, μαύρη και σκεπασμένη. Έτσι, οι άνθρωποι της εποχής νόμιζαν ότι το βουνό είχε στο παρελθόν πάρει φωτιά, αλλά η φωτιά έσβησε πριν προχωρήσει στην πόλη. Η αλήθεια βέβαια αποκαλύφθηκε αργότερα, με τραγικό τρόπο. Στις 24 Αυγούστου του 79 μ.Χ οι έκπληκτοι κάτοικοι έγιναν μάρτυρες ενός τραγικού γεγονότος. Ο Βεζούβιος, που όπως διαπίστωσαν, ήταν ένα μεγάλο ενεργό ηφαίστειο, εξερράγη καταστρέφοντας με την λάβα του ό,τι έβρισκε στον δρόμο του, χωρίς να κάνει διακρίσεις αν ήταν χωράφια, σπίτια ή άνθρωποι .Η Πομπηία ήταν πόλη της νότιας Ιταλίας, στην πλευρά της Τυρρηνικής θάλασσας, κοντά στη σημερινή Νάπολη. Χτίστηκε τον 5ο αιώνα π.Χ. από τους Έλληνες στις ακτές της Καμπανίας, η οποία βρισκόταν στους πρόποδες του Βεζούβιου, γνωστός τότε ως βουνό. Στις 24 Αυγούστου ξημέρωσε μία φυσιολογική καλοκαιρινή μέρα, που γρήγορα όμως μετατράπηκε σε σκοτεινή, θανατηφόρα και άκρως ισοπεδωτική για την πόλη. Στην αρχή, πρώτο σημάδι του τι θα ακολουθούσε, ήταν το τρομερό κύμα σκόνης που σηκώθηκε στον αέρα. Στην συνέχεια ακολούθησε ένας τρομακτικός ήχος, σαν βρυχηθμός τέρατος που θα κατάπινε την πόλη, αν και αυτό το τέρας ήταν η λάβα και η στάχτη του ηφαιστείου που σκέπασαν τα πάντα σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Η μανία του Βεζούβιου κράτησε δύο ολόκληρες μέρες. Ξεκίνησε με την βροχή ελαφρόπετρας διάρκειας περίπου 18 ωρών, επιτρέποντας στους περισσότερους κατοίκους να διαφύγουν. Μόνο 1.150 πτώματα έχουν βρεθεί μέχρι τώρα στο χώρο, επιβεβαιώνοντας πως αρκετοί ήταν οι κάτοικοι που σώθηκαν. Κάποια στιγμή τη νύχτα ή νωρίς την επόμενη μέρα, άρχισαν πυροκλαστικές ροές κοντά στο ηφαίστειο, που αποτελούνταν από σύννεφα πυκνής και πολύ καυτής τέφρας, αποτεφρώνοντας ή πνίγοντας τον υπόλοιπο πληθυσμό. Το βράδυ της δεύτερης ημέρας, η έκρηξη είχε τελειώσει, αφήνοντας μόνο ομίχλη στην ατμόσφαιρα μέσω της οποίας ο ήλιος έλαμπε ελάχιστα. Η καταστροφική ταχύτητα της λάβας και της στάχτης που «κατάπιναν» τα πάντα στο πέρασμά τους δεν άφησαν στους άτυχους κατοίκους της Πομπηίας μεγάλα περιθώρια αντιδράσεων. Οι περισσότεροι που προσπάθησαν να διαφύγουν από την θάλασσα πνίγηκαν από τις τεράστιες πύρινες πέτρες που εκτόξευε το ηφαίστειο, σε απόσταση πολλών χιλιομέτρων. Ένα τεράστιο κύμα από στάχτη έθαψε τα πάντα, μέσα σε λίγες ώρες, και άφησε την προηγουμένως χαρούμενη και γεμάτη ζωή πόλη, παγωμένη και νεκρή. Υπολογίζεται πως περίπου 12.000 κάτοικοι θάφτηκαν ζωντανοί από την λάβα ή πνίγηκαν στην θάλασσα, στην προσπάθεια τους να της ξεφύγουν. Όσοι είχαν αποδεχθεί την μανία του ηφαιστείου έκαναν το μοναδικό πράγμα που μπορούσαν να κάνουν. Αγκάλιασαν τους αγαπημένους τους και περίμεναν το άδικο τέλος τους. Την έκρηξη την γνωρίζουμε με λεπτομέρειες, καθώς την περιέγραψε σε δύο επιστολές του ο Πλίνιος ο Νεότερος, που ήταν αυτόπτης μάρτυρας της καταστροφής. Στις επιστολές του περιγράφει και τον θάνατο του θείου του, Πλίνιου του Πρεσβύτερου, ο οποίος στην προσπάθεια του να δει την έκρηξη από κοντά και να βοηθήσει τους φίλους του που ζούσαν εκεί, ανέπνευσε τις δηλητηριώδεις αναθυμιάσεις του Βεζούβιου και πέθανε. Η ιστορία του μάλιστα ενέπνευσε την ηφαιστειολογία και ο Πλίνιος τιμήθηκε με τον όρο πλίνια έκρηξη, που […]
Σας αρέσουν τα άλογα; Εμένα πάρα πολύ και για αυτό γράφω αυτό το άρθρο για αυτά. Από μικρή μου άρεσαν πολύ και πάντα το όνειρο μου ήταν να κάνω ιππασία , που κάποια στιγμή θα γίνει και αυτό. Δείτε τώρα κάτι που βρήκα στο ίντερνετ: το άλογο είναι από τα μεγάλα θηλαστικά ζώα, σπονδυλόζωο και χορτοφάγο. Το σώμα του με αρμονικές αναλογίες έχει όμορφη εμφάνιση. Ο λαιμός του είναι μακρύς με χαίτη μεγάλη. Τα μάτια του είναι μεγάλα και τα αυτιά του μικρά σε σχέση με το σώμα του και μυτερά, τεντωμένα στο πάνω μέρος του κεφαλιού. Η ούρα του μεγάλη και φουντωτή, με τρίχες μεγάλες που καλύπτουν όλο το μήκος της. Το ύψος του φτάνει από 90εκ. και τα μικρόσωμα άλογα έως 1,85μ. για το ψηλόσωμα άλογα. Τα πόδια του είναι μεγάλα, ψηλά αλλά και δυνατά. Και καταλήγουν το καθένα σε ένα μόνο δάχτυλο, γι’ αυτό και τα άλογα ανήκουν στα μόνοπλα ζώα. Το στήθος του είναι πλατύ, μεγάλο, για να αναπνέει εύκολα και γρήγορα όταν τρέχει σε δύσκολους και κουραστικούς δρόμους. Οι μυς του σώματος του (οι σάρκες) είναι πολλοί και ισχυροί, αλλά όχι πλαδαροί, και δίνουν πλαστικότητα και ευλυγισία στο κορμί του. Το σώμα του καλύπτεται από τρίχωμα πυκνό, με κοντές, ψιλές και απαλές τρίχες. Μερικοί μπορεί να λέτε ότι είναι άσχημα , βρώμικα και ότι μοιάζουν σαν καμηλοπάρδαλη , αλλά δεν είναι έτσι είναι μάλιστα και τα πιο γρήγορα και δυνατά ζώα πάνω στην γη , αμα κάποια στιγμή κάνετε ιππασία ίσος και να αλλάξετε γνώμη.
Πληροφορίες από το Διαδίκτυο: Κατά μήκος της άγριας ακτής του Ειρηνικού της Βρετανικής Κολομβίας, ζει ένας πληθυσμός από θαλάσσιους λύκους. Ο Ίαν Μακάλιστερ, ένας βραβευμένος φωτογράφος που μελετά τα ζώα για περίπου δύο δεκαετίες, αναφέρει: «Ξέρουμε από εξαντλητικές μελέτες DNA πως αυτοί οι λύκοι διαφέρουν από αυτούς που ανήκουν στην ηπειρωτική τους οικογένεια. Συμπεριφέρονται διαφορετικά, κολυμπούν από νησί σε νησί και ζουν τρώγοντας θαλάσσια ζώα. Επίσης, ξεχωρίζουν και μορφολογικά. Είναι μικρότεροι σε μέγεθος από τους υπόλοιπους.» Ο φωτογράφος απαθανάτισε τη μαγεία αυτών των πλασμάτων, σε μερικές εξαιρετικές φωτογραφίες. Καθώς κολυμπούσε προς αυτούς, οι περίεργοι λύκοι τον πλησίασαν τόσο, που μπορούσε να τους ακούσει. Έβγαλε αρκετές φωτογραφίες και απομακρύνθηκε. Το 90% της τροφής τους προέρχεται από τη θάλασσα και το ¼ αποτελείται από κατανάλωση σολομού. Οι θαλάσσιοι λύκοι είναι εξαιρετικοί κολυμβητές και η μεγαλύτερη απόσταση που έχει καταγραφεί να έχουν διανύσει, είναι 12 χιλιόμετρα μακριά από την κοντινότερη ακτή.
Δείτε την παρουσίαση και επισκεφτείτε τη σελίδα για πληροφορίες σχετικά με την ασφαλή χρήση του διαδικτύου¨: https://saferinternet4kids.gr/
Στην τοποθεσία «Μύλοι», έξω από το Περαχώρι της Ιθάκης, υπήρχε ένα αιωνόβιο δέντρο που από παράδοση ονομαζόταν «δέντρο του Λάσκαρη». Ο ιδιοκτήτης του κτήματος παρέλαβε από πάππου προς πάππου ότι το κτήμα αυτό το είχαν αγοράσει από μια οικογένεια Λάσκαρη και ότι η οικογένεια αυτή είχε έναν πρόγονο που μαρτύρησε σε ξένη χώρα. Τα σχετικά με την παράδοση αυτή ξεκαθαρίστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του ’50 – αρχές της δεκ. του ’60. Τότε, στην άλλη άκρη της Ελλάδας, στο νησί της Λέσβου συνέβησαν μια σειρά από θαυμαστά γεγονότα, έξω από το χωριό Θερμή, ήρθαν στο φως λείψανα Αγίων και ερείπια μοναστηριού. Ο ηγούμενος του μοναστηρίου ονομαζόταν Ραφαήλ. Είχε γεννηθεί στους Μύλους της Ιθάκης το 1410 και το κοσμικό του όνομα ήταν Γεώργιος Λάσκαρης ή Λασκαρίδης. Αυτός ήταν ο απόγονος της οικογένειας Λάσκαρη που μαρτύρησε σε ξένον τόπο όπως ήθελε η θιακή παράδοση, που προαναφέρθηκε. Πριν γίνει. κληρικός, είχε σταδιοδρομήσει στο βυζαντινό στρατό και. έφτασε μάλιστα σε υψηλό βαθμό. Σε ηλικία τριανταπέντε ετών γνώρισε έναν ασκητικό σεβάσμιο ηγούμενο, τον Ιωάννη, ο οποίος τον προσείλκυσε στην εν Χριστώ ζωή με το κήρυγμά του. Κάποια Χριστούγεννα κατέβηκε για να εξομολογήσει και να κοινωνήσει τους στρατιώτες κι έκανε κήρυγμα ότι υπάρχει Θεός, άγιοι, ότι η ζωή συνεχίζεται. Τότε ο αξιωματικός Γεώργιος πίστεψε με όλη του την καρδιά και όταν κατέβηκε πάλι ο γέροντας και λειτούργησε για τα Θεοφάνεια, ο Γεώργιος αποχαιρέτησε τους στρατιώτες και τον ακολούθησε. Έμειναν μαζί στο ασκητήριο του, σε μια σπηλιά, για πέντε χρόνια, χωρίς να το ξέρει κανείς. Ούτε ο πατέρας του, που είχε μείνει μόνος στον κόσμο. Ζούσαν σκληρή ζωή. Κοιμόνταν πάνω στο χώμα και για προσκέφαλο είχαν μια πέτρα. Στο σπίτι του γύρισε μόνο όταν κοιμήθηκε ο Ιωάννης, αλλά δεν μπορούσε να λησμονήσει την ασκητική ζωή. Την ίδια εποχή χειροτονήθηκε ιερέας του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Χάρη στις υψηλές γραμματικές γνώσεις και τα προσόντα του, λαμβάνει σύντομα το οφφίκιο του Πρωτοσυγκέλλου. Στάλθηκε και στο Μορλαί της Γαλλίας για να Λάβει μέρος σε θεολογικές συζητήσεις με τους Δυτικούς. Στην πόλη αυτή γνώρισε το νεαρό Νικόλαο από την Θεσσαλονίκη, που συνδέθηκε πνευματικά με τον Ραφαήλ. Επέστρεψαν μαζί στην Ελλάδα. Ο Ραφαήλ έστελνε το Νικόλαο σε διάφορες περιοχές για να κηρύττει/τον Λόγο του Θεού. Ο ίδιος επισκέφθηκε κατ” επανάληψη την Αθήνα και. κήρυξε στο μνημείο του Φιλοπάππου. Μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης (1453), ξεκίνησαν από κάποια ακτή της Αλεξανδρούπολης και. κατέφυγαν και. οι. δύο το 1454 στην ενετοκρατούμενη Λέσβο. Αποβιβάστηκαν στην παραλία της Θερμής και αναζήτησαν κάποιο μέρος για να μονάσουν. Στο χωριό γνωρίσθηκαν με τον προεστό Βασίλειο και το δάσκαλο Θεόδωρο. Εγκαταστάθηκαν στο μοναστήρι της Παναγίας των Καρυών, μαζί με άλλους μοναχούς -που ήδη εγκαταβιούσαν εκεί ή ήρθαν αργότερα. Εννιά χρόνια αργότερα, το φθινόπωρο του 1462 οι Τούρκοι κυρίευσαν την Μυτιλήνη και ολόκληρο το νησί. Πολλοί Χριστιανοί, ταλαιπωρημένοι από την τουρκική καταπίεση, βγήκαν στα βουνά. Οι Τούρκοι υποψιάσθηκαν τότε πως είχαν για κρησφύγετο τους το μοναστήρι. Για να καταπνίξουν την ανταρσία, οι Τούρκοι της Λέσβου κάλεσαν ενισχύσεις από την απέναντι Μικρασία. Οι χωρικοί τότε κατέφυγαν στο μοναστήρι των Καρυών. Ο Άγιος Ραφαήλ λειτούργησε […]
Η Φανουρόπιτα είναι μία νηστίσιμη πίτα της ελληνικής κουζίνας και φτιάχνεται την ημέρα της γιορτής του Αγίου Φανουρίου, 27 Αυγούστου. Την δίνουν στην εκκλησία ως ευλογία. Σύμφωνα με την παράδοση η πίτα αυτή φτιάχνεται για την μητέρα και την αδελφή του Αγίου. Ονομάζεται έτσι από το όνομα του Αγίου Φανουρίου. Αυτό το έθιμο γίνεται από ορισμένους χριστιανούς, ώστε ο Άγιος να φανερώσει σε κάποιον κάποια δουλειά ή κάτι που έχει χαθεί. Επίσης γίνεται και για την υγεία κάποιου και αυτό το έθιμο ξεκίνησε κυρίως από το θηλυκό φύλο.
Τα Άγια Θεοφάνια τα γιορτάζουμε 6 Ιανουαρίου. Όταν έγινε 30 ετών ο Χριστός πήγε στον Ιορδάνη ποταμό για να βαπτιστεί. Από τον μεγάλο ασκητή της ερήμου, τον Ιωάννη τον Βαπτιστή. Ο οποίος ονόμαζε τον Χριστό Μεσσία και Λυτρωτή του κόσμου. Κατά τη βάπτιση του Χριστού άνοιξαν οι ουρανοί και κατέβηκε το Άγιο Πνεύμα, σε μορφή περιστεριού και κάθισε πάνω στο Χριστό. Με τη βάφτιση του Κυρίου αγιάστηκε όλη η φύση των υδάτων και με τη βύθιση του στο νερό προανήγγειλε την κάθοδό του στον Άδη και την τριήμερη ένδοξη του Ανάσταση. Μέχρι τα μέσα του τέταρτου αιώνα η εορτή των Θεοφανίων και το ρίξιμο του σταυρού στα ύδατα, συνεορταζόταν μαζί με την εορτή της γεννήσεως του Κυρίου. Ως εορτή της ανθρωπότητας επικράτησε ως ξεχωριστός εορτασμός τους. Και για αυτόν τον λόγο υπάρχει αυτό το έθιμο, που πετάει ο ιερέας τον σταυρό στη θάλασσα για να αγιαστούν τα νερά. Μέχρι και σήμερα παίρνουν μέρος παιδιά και μεγάλοι για να πιάσουν τον σταυρό.
Ήταν αρχές του 2020 όταν ακούσαμε για πρώτη φορά τη λέξη Κορωνοϊος. Λίγο πριν τις Απόκριες τα πρώτα κρούσματα εμφανίστηκαν και στην Ελλάδα και μετά από λίγες μέρες με απόφαση των ειδικών μείναμε στα σπίτια μας, για να προλάβουμε την εξάπλωση του ιού. Στην διάρκεια της πανδημίας όλοι οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να μείνουν στα σπίτια τους. Ο ιός προκάλεσε πολλά κακά όπως πολλοί κάτοικοι αρρώστησαν και αρκετοί από αυτούς έχασαν και την ζωή τους. Επίσης πολλοί άλλοι κάτοικοι έχασαν την δουλεία τους εξαιτίας των μέτρων κατά του ιού και άλλοι έχασαν την επαφή με τους συγγενείς τους έχοντας τον φόβο να μην κολλήσουν. Η πανδημία όμως δεν έφερε μόνο δυσάρεστα. Για παράδειγμα η ιατρική προχώρησε πολύ βρίσκοντας νέες λύσεις για να αντιμετωπίζει καταστάσεις σαν κι αυτές, οι άνθρωποι έμαθαν να προστατεύουν τον εαυτό τους ,τα σχολεία τα οποία ήταν κλειστά ξεκίνησαν να κάνουν τηλεκπαίδευση κάτι που πριν από λίγο καιρό οι άνθρωποι έλεγαν πως ήταν αδύνατον να γίνει, οι οικογένειες οι οποίες ήταν κλεισμένες στα σπίτια μπόρεσαν να περάσουν ελεύθερο και δημιουργικό χρόνο μαζί. Παρόλα αυτά όμως ελπίζω αυτός ο ιός να φύγει γρήγορα και να μπορέσουμε επιτέλους να βγούμε από το σπίτι μας και να μπορέσουμε να πάμε όπου θέλουμε χωρίς να φοβόμαστε πια.
Εσάς σας αρέσουν τα ηλεκτρονικά παιχνίδια; Εμένα πάλι ναι. Το αγαπημένο μου ηλεκτρονικό παιχνίδι είναι το FIFA 2021. Το συγκεκριμένο παιχνίδι έχει σχέση με το ποδόσφαιρο. Μπορείς να διαλέξεις όποια ομάδα θέλεις και να παίξεις με μία άλλη αντίπαλη ομάδα. Ο αγώνας ανάμεσα στις δύο ομάδες διαρκεί περίπου 20 λεπτά. Όποια ομάδα καταφέρει να βάλει τα περισσότερα γκολ νικάει. Ανά διαστήματα στο παιχνίδι βγαίνουνε πρωταθλήματα στα οποία η ομάδα σου πρέπει να καταφέρει να πάρει την πρώτη θέση για να είναι και η νικήτρια. Το παιχνίδι μπορείς να το τερματίσεις αν καταφέρεις να ξεκλειδώσεις όλους τους παίκτες αυτό όμως είναι δύσκολο γιατί κάθε χρόνο το παιχνίδι αναβαθμίζεται και βγάζει καινούργιες ομάδες και καινούργιους παίκτες, παρόλα αυτά όμως αν θέλεις μπορείς να συνεχίσεις να παίζεις όσο θες. Αυτό που μου αρέσει περισσότερο σε αυτό το παιχνίδι είναι ότι μπορείς να παίξεις και με τους φίλους σου και να είναι αυτοί οι αντίπαλοι. Προτείνω σε όλους να κατεβάσετε αυτό το παιχνίδι είμαι σίγουρος πως θα σας αρέσει!
Κάποιοι άνθρωποι βρίσκουν σημαντικό να φοράνε επώνυμα ρούχα, αλλά και παπούτσια. Είναι όμως; Πιστεύω ότι δεν είναι σημαντικό να φοράμε επώνυμα ενδύματα και παπούτσια. Όλα τα ρούχα και τα παπούτσια είναι ίδια, έχουν την ίδια χρήση και με τα επώνυμα. Δεν είναι αναγκαίο κάποιος να χαλάσει περισσότερα χρήματα για να αγοράσει επώνυμα ρούχα ή παπούτσια. Επίσης κάποιοι άνθρωποι μπορεί να επηρεάζονται από τις διαφημίσεις και να αγοράζουν επώνυμα πράγματα. Τα επώνυμα πράγματα, μπορεί να έχουν λίγο καλύτερη ποιότητα από τα απλά, αλλά ο καθένας μπορεί να επιλέξει ότι θέλει.
Στις μέρες μας, οι μαθητές στα σχολεία φορούν ότι θέλουνε και όχι στολές όπως φορούσαν στα παλιότερα χρόνια. Τι θα γινόταν όμως αν φορούσαν στολή στην σημερινή εποχή; Όλοι οι μαθητές θα ήταν ίσοι και δεν θα υπήρχαν διακρίσεις, δεν θα πραγματοποιούνταν οι κοροϊδίες για τα ρούχα των άλλων, δεν θα είχαν αντιπαλότητα και ζήλια μεταξύ τους. Επίσης δεν θα χρειάζεται να αγοράσουν καινούρια ρούχα, μάρκας, για να εντυπωσιάσουν. Όμως εκδηλώνονται και κάποια κατά για αυτήν την ενέργεια. Συνεχίζονται οι διακρίσεις και οι κοροϊδίες. Οι μαθητές χρησιμοποιούν χρήματα άσκοπα. Επίσης κάποιοι μπορεί να αισθάνονται άβολα φορώντας την στολή. Προσωπικά, δεν ξέρω αν θα ήταν καλό οι μαθητές να φοράνε στολή στο σχολείο ή όχι.
Πληροφορίες από Βικιπέδια: Ο Μάικλ Τζόζεφ Τζάκσον (Michael Joseph Jackson) (Γκάρυ, Ιντιάνα, 29 Αυγούστου 1958 – Λος Άντζελες, Καλιφόρνια, 25 Ιουνίου 2009) ήταν Αμερικανός τραγουδιστής, στιχουργός και συνθέτης. Θεωρείται μια από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες στην ιστορία της μουσικής και του θεάματος. Με καριέρα πάνω από 4 δεκαετίες είναι ευρέως γνωστός ως ο «Βασιλιάς της Ποπ». Υπολογίζεται ότι οι πωλήσεις των δίσκων του αγγίζουν τα 400 εκατομμύρια. Γεννήθηκε στο Γκάρι της Ιντιάνα στις 29 Αυγούστου το 1958. Άρχισε τη σταδιοδρομία του το 1964 μαζί με τα αδέρφια του Τζάκι, Τίτο, Τζερμέιν και Μάρλον ως μέλος του συγκροτήματος The Jackson 5. To 1971 ξεκίνησε την σόλο καριέρα του στην δισκογραφική εταιρεία Motown Records. Το 1975 το συγκρότημα αποχώρησε από τη Motown και εντάχθηκε στο δυναμικό της Epic αλλάζοντας το όνομα σε The Jacksons. Ο Τζάκσον κυκλοφόρησε το 1979 τον δίσκο Off the Wall (αποχώρησε από τους The Jacksons το 1984). Από τότε, έγινε ένας από τους πιο εμπορικά επιτυχημένους καλλιτέχνες στην ιστορία της μουσικής. Νέβερλαντ Ο δίσκος Thriller, που κυκλοφόρησε το 1982, κατέκτησε τον τίτλο του πρώτου σε πωλήσεις δίσκου όλων των εποχών και παραμένει το άλμπουμ με τις περισσότερες πωλήσεις, έχοντας πουλήσει 110 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως μέχρι σήμερα σύμφωνα με το Guinness World Records. Το 1983 ο Τζάκσον επανενώθηκε με τα αδέρφια του στο τηλεοπτικό αφιέρωμα Motown 25: Yesterday, Today, Forever όπου ερμήνευσαν παλιές τους επιτυχίες όπως “I Want You Back”, “The Love You Save”, “Never Can Say Goodbye” και “I’ll Be There” έπειτα ο Τζάκσον ερμήνευσε το “Billie Jean” όπου για πρώτη φορά έδειξε την χορευτική κίνηση “moonwalk” που έγινε σήμα κατατεθέν του. Έμεινε στην κορυφή του Billboard album chart για 37 εβδομάδες, κέρδισε 8 βραβεία Grammy και 7 τραγούδια του ανέβηκαν στο Τop #10. Το 1985 συμμετείχε μαζί με πάρα πολλούς καλλιτέχνες όπως οι Stevie Wonder, Ray Charles, Tina Turner, Bruce Springsteen, Bob Dylan, Diana Ross, Kenny Rogers και πολλοί άλλοι στο τραγούδι We Are The World, το οποίο έγραψε ο Τζάκσον με τον Lionel Richie. Το 1986 ο Τζάκσον πρωταγωνίστησε στην ταινία του George Lucas, “Captain EO” με σκηνοθέτη τον Francis Ford Coppola. Το 1987 κυκλοφόρησε το Bad, το πρώτο άλμπουμ μετά από σχεδόν 5 χρόνια. Είναι το πρώτο άλμπουμ που έβγαλε 5 νούμερο ένα σινγκλ στις ΗΠΑ, “I Just Can’t Stop Loving You“, “Bad“, “The Way You Make Me Feel“, “Man in the Mirror“, και “Dirty Diana“. Το 1988 κυκλοφόρησε την αυτοβιογραφία του ονόματι “Moonwalk” και πρωταγωνίστησε στην ταινία “Moonwalker”. τις πληροφοριες τις βρηκα στην βικιπαιδεια
Κατά την γνώμη μου, η Ιστορία είναι κάποια γεγονότα που πρέπει να μαθαίνουμε πχ. για τους προγόνους μας, για άλλους ανθρώπους και για ημέρες που έγιναν, κάποιες ηρωικές πράξεις. Για αυτούς τους ανθρώπους που έδωσαν τι ζωή τους για ένα καλύτερο σήμερα. Και όχι μόνο, απλά αυτό ήταν ένα παράδειγμα. Υπάρχουν οι εορταστικές γιορτές που μπορούμε να τιμήσουμε αυτές τις πράξεις. Μπορεί κάποια γεγονότα να σου φανούν ενδιαφέροντα και να θες να διαβάσεις, αλλά και να τα μάθεις. Πολλοί άνθρωποι θέλουν να έχουν αυτές ή κάποιες από αυτές τις γνώσεις, αλλά κάποιοι άλλοι όχι. Είμαι από τους ανθρώπους που δεν έχω αποφασίσει αν πρέπει ή όχι να ξέρεις την ιστορία, αλλά παρόλα αυτά μέχρι και σήμερα πρέπει να διδάσκεται από τους δασκάλους και να την μαθαίνουν οι μαθητές.
Πληροφορίες για τους μονομάχους: https://petfan.gr/ 1) Δε χρειάζονται πολύ χώρο για να κατοικήσουν χρειάζονται κάπου στα 19 με 38 λίτρα νερό .Δεν μπορεί σε ένα τόσο μικρό χώρο γιατί θα αγχωθεί, ειδικά αμα τον βάλεις με άλλα ψάρια, τότε θα αρχίσει να χτυπάει τα άλλα ψάρια Ο Matt Leighton, ένας έμπειρος κάτοχος μονομάχων και εκδότης του VIVOFISH, λέει: «Το σωστό βάθος του ενυδρείου πρέπει να φθάνει ως τα 30 cm. Αν είναι πιο μεγάλο, μπορεί ο μονομάχος να δυσκολευτεί να φθάσει στην επιφάνεια του νερού. Τα πτερύγια του δεν είναι τόσο δυνατά. Είναι απογοητευτικό να τον βλέπεις να αγωνίζεται να ανέβει προς τα επάνω και αμέσως μετά να σύρεται γρήγορα προς τον πάτο του ενυδρείου εξαιτίας της ουράς του.» 2) Τα ενυδρεία τους δε χρειάζονται θερμοστάτες και φίλτρα Ως τροπικό ψάρι που είναι πρέπει να ζει σε μέση θερμοκρασία νερού 24-27 °C. επειδή είναι σπάνιο να έχουμε την σωστή θερμοκρασία για το ψάρι πρέπει να βάλουμε στο ενυδρείο έναν θερμοστάτη για να πετύχουμε την σωστή θερμοκρασία. 3) Οι μονομάχοι θέλουν να ζουν μοναχικά Μπορούνε να μείνουν. Οπως τις γαρίδες, τα σαλιγκάρια, τους Αφρικάνικους νάνους βάτραχους κ.α Η κτηνίατρος Jessika Kirk, αναφέρει: «Οι θηλυκοί μονομάχοι κάποιες φορές γίνονται επιθετικοί με τους ομόφυλούς τους ή άλλα είδη ψαριών. Έτσι, αν έχεις 1 ή 2 θηλυκούς μονομάχους και θέλεις να εγκαταστήσεις άλλους ή άλλα είδη ψαριών ,να βάζεις ένα τη φορά παρατηρώντας τη συμπεριφορά τους μετά την αρχική γνωριμία με αυτό. Αν κάποιος θηλυκός μονομάχος αρχίσει να επιτίθεται στον νέο συγκάτοικο μάλλον πρέπει να του αλλάξεις κατοικία». 4) Οι μονομάχοι μπορεί να τρώνε φυτά Μπορεί να μεγαλώνουν μέσα σε ένα μπολάκι στο petshop μαζί με ένα φυτό αλλά ΟΧΙ!!! Οι μονομάχοι δεν είναι φυτοφάγα είναι σαρκοφάγα . Ως κατοικίδια πρέπει να τους ταΐζεις με pellets ή flakes που απευθύνονται στο είδος τους Μπορείτε να τα ταΐζετε σκουλήκια ή αποξηραμένες γαρίδες. Να τηρείς το μέτρο στο τάισμα δηλαδή να τρώει ό,τι μπορεί να καταναλώσει σε διάστημα 3-5 λεπτών.
Πληροφορίες από Βικιπέδια: Το Θαλάσσιο ιγκουάνα (Amblyrhynchus cristatus– Αμβλύρρυγχος ο λοφιοφόρος) είναι ιγκουάνα που βρίσκεται μόνο στα Νησιά Γκαλαπάγκος και το οποίο έχει την ικανότητα, μοναδική μεταξύ των σύγχρονων σαυρών, να ζει και να τρέφεται στη θάλασσα, όντας έτσι θαλάσσιο ερπετό. Μπορεί να βουτάει πάνω από 10 μέτρα μέσα στο νερό. Έχει εξαπλωθεί σε όλα τα νησιά του αρχιπελάγους, ενώ κάποιες φορές καλείται το Θαλάσσιο ιγκουάνα των Γκαλαπάγκος). Ζει κυρίως στις βραχώδεις ακτές των νησιών, αλλά μπορεί να εντοπιστεί και σε βαλτώδεις ή θαμνώδεις παραλίες.
Eσείς τον ξέρατε τον πορθμό του Γιβραλτάρ που ενώνει την Μεσόγειο θάλασσα με τον Ατλαντικό ωκεανό; Μερικές πληροφορίες από την βικιπαίδεια. Το Στενό του Γιβραλτάρ (γνωστό επίσης και ώς Οι Στήλες του Ηρακλή), είναι ο πορθμός ο οποίος συνδέει τη Μεσόγειο με τον Ατλαντικό και χωρίζει το Γιβραλτάρ και την Ιβηρική χερσόνησο από το Μαρόκο και τη Θέουτα (Ισπανία) στην Αφρική. Το όνομά του προέρχεται από το βράχο του Γιβραλτάρ, το οποίο με τη σειρά του προέρχεται από το Αραβικό “Τζέμπελ Τάρικ” (που σημαίνει το βουνό του Τάρικ[1]) και πήρε το όνομά του από τον Τάρικ Μπιν Ζιγιάντ. Στην αρχαιότητα ήταν γνωστό ως Ηράκλειες στήλες (αἱ Ἡράκλειοι στῆλαι) αλλά και ως Γαδειρίδες πύλες. Το στενό έχει ελάχιστο πλάτος 7,7 ναυτικά μίλια (14,3 χιλιόμετρα) και το βάθος του κυμαίνεται ανάμεσα στα 300 και τα 900 μέτρα.[2] Το μήκος του είναι περίπου 60 χιλιόμετρα. Το βαθύτερο σημείο βρίσκεται στην ανατολική είσοδο, προς τη Μεσόγειο. Προς τα δυτικά, ανοικτά του ακρωτηρίου Καμαρινάλ, ο πυθμένας ανυψώνεται στα 290 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.
To φθινόπωρο είναι η εποχή του τρύγου και όλοι θυμούνται τον θεό της αμπέλου και του κρασιού, τον Διόνυσο και το θεϊκό δώρο που χαρίζει ξενοιασιά και ευθυμία. Σύμφωνα με μία από τις πολλές μυθολογικές εκδοχές, το κρασί το φανερώνει, για πρώτη φορά, στον βασιλιά της Αιτωλίας, τον Οινέα. Ο τσοπάνης του τελευταίου, ο Στάφυλος, είχε βρει ένα περίεργο φυτό γεμάτο καρπούς και, ενθουσιασμένος από τη θεσπέσια γεύση τους, έκοψε κάμποσους και τους πήγε στον βασιλιά για να το απολαύσει με τη ψυχή του. Από τότε ο Διόνυσος ονόμασε τον χυμό οίνο και τους καρπούς σταφύλια.
Εσείς τα Χριστούγεννα πήγατε στο χωριό του Πινόκιο; Εγώ πήγα και μου άρεσε είχε διάφορα πράγματα από την ιστορία του Πινόκιο και τα είχε στημένα στο χωριό του. Εγώ είχα πάει με την οικογένειά μου και άρεσε πάρα πολύ στην αδερφή μου. Αν πήγατε στο χωριό του Πινόκιο πιστεύω ότι σας άρεσε!!!
Αυτόν τον καιρό στο Πήλιο έχει ρίξει άφθονο χιόνι, έχοντας δημιουργήσει προβλήματα σε κάποιους δήμους. Παρόλο όλα αυτά πιστεύω πως το Πήλιο μπορείς να το επισκεφθείς όποια εποχή θέλεις, για να δεις τις ομορφιές του. Μερικές από τις πληροφορίες τις βρήκα στο διαδίκτυο. Το Πήλιο είναι ένα βουνό στο Νομό Μαγνησίας δίπλα στην πόλη του Βόλου, με ύψος 1.624 μέτρα (κορυφή Πουριανός Σταυρός). Κατά την Ελληνική μυθολογία ήταν η θερινή κατοικία των θεών και πατρίδα των Κενταύρων. Το Πήλιο έχει 24 πανέμορφα χωριά. Κάθε χωριό έχει την δική του πλατεία, τα σπίτια των κατοίκων του, μικρά μαγαζιά κ.α. Στις Μηλιές υπάρχει ο διάσημος “Μουντζούρης”, όπου εκεί ο καθένας μπορεί να απολαύσει μια βόλτα, έως τα Άνω Λεχώνια. Ένα χωριό του Πηλίου, η Τσαγκαράδα προσφέρει τον απόλυτο συνδυασμό,βουνού-θάλασσας. Επίσης το μεγαλύτερο χωριό του Πηλίου είναι η Ζαγορά.
Για εμένα οι γλάροι είναι πολύ έξυπνα πτηνά. Γλάροι ονομάζονται διάφορα είδη στεγανοπόδων πτηνών, τα οποία κατατάσσονται στην οικογένεια των. Ο γλάρος έχει σώμα ατρακτοειδές και φτερούγες πολύ μακριές και μυτερές. Τα πόδια του έχουν τέσσερα δάχτυλα το καθένα, από τα οποία τα τρία συνδέονται με νηκτική μεμβράνη. Παρόλο που έχει αρκετή αντοχή στο πέταγμα του, δεν είναι πολύ γρήγορος (οι αποστάσεις που διανύει είναι συνήθως αντίθετες από τον άνεμο). Έχει την ικανότητα να επιπλέει πάνω στο νερό ενώ κολυμπά με ευκολία αλλά και κινείται γρήγορα στο έδαφος. Ζει συνήθως σε πολυάριθμες ομάδες κοντά στις θαλάσσιες ακτές, γιατί εκεί μπορεί να βρει πιο εύκολα τροφή. Οι γλάροι συχνάζουν συνήθως σε απομονωμένες και μικρές νησίδες. Οι αποικίες τους συνήθως αποτελούνται από 10 έως 65 ζευγάρια. Τρέφεται με κάθε είδος τροφής και για να την βρει ταξιδεύει μαζί με τα πλοία ή πετά πάνω από λιμάνια. “Κατοικεί” σε μικρές φωλιές που δημιουργεί στις σχισμές των παραθαλάσσιων βράχων ή στις αμμουδιές.
Όταν επισκέφτηκα τη Στ’ τάξη του 19ου Δημοτικού σχολείου Βόλου παρατήρησα μεγάλο ενδιαφέρον από την πλευρά των μαθητών για τον σχολικό τους τύπο. Έτσι, με αφορμή και τις ερωτήσεις που μου έκαναν για τον τόπο που μεγάλωσα θέλησα κι εγώ να μοιραστώ μερικά πράγματα γι’ αυτόν. Τι μπορώ να δω στη Νεμέα; Η Νεμέα είναι μία επαρχιακή κωμόπολη με μεγάλο ιστορικό και αρχαιολογικό ενδιαφέρον. Πέρα από το λιοντάρι της Νεμέας, για το οποίο είναι γνωστή, υπάρχει το μνημείο του Νέμειου Δία και το αρχαίο στάδιο, στο οποίο κάθε δύο χρόνια διεξάγονταν τα Νέμεα, μία από τις σημαντικότερες αθλητικές διοργανώσεις στην αρχαία Ελλάδα. Επίσης, υπάρχει ένα αρχαιολογικό μουσείο στην Αρχαία Νεμέα, ένα χωριό 8 λεπτά μακριά από τη Νεμέα, που αξίζει κανείς να επισκεφτεί. Για τι ακριβώς φημίζεται η περιοχή; Αν για κάτι φημίζεται η Νεμέα περισσότερο, τότε είναι για τους πολλούς αμπελώνες της και το ονομαστό Αγιωργίτικο κρασί που παράγει. Συγκεκριμένα, υπάρχει πληθώρα σύγχρονων και μοντέρνων οινοποιείων που μπορεί κανείς να γευτεί διάφορες ποικιλίες κρασιών. Η ιδανικότερη περίοδος είναι το πρώτο Σαββατοκύριακο του Σεπτεμβρίου, όπου πραγματοποιείται «Ο δρόμος του κρασιού» μια γιορτή αφιερωμένη στα κρασιά της Νεμέας. Στα πλαίσια αυτής διοργανώνονται διάφορες μουσικές, γαστρονομικές αλλά και παιδικές εκδηλώσεις τόσο στον δήμο όσο και στα οινοποιεία ξεχωριστά. Άλλοι κοντινοί προορισμοί Ένα άλλο θετικό στοιχείο είναι ότι πολύ κοντά βρίσκονται πολλοί όμορφοι προορισμοί όπως είναι η ορεινή Κορινθία με τη λίμνη Δόξα, το γραφικό Ναύπλιο αλλά και τα πανέμορφα χωριά της ορεινής Αρκαδίας. Αν ποτέ σας βγάλει ο δρόμος προς τα εδώ ελπίζω να μας επισκεφτείτε! Ηλιάννα Τσιάνου
Το βιβλίο “παραμύθι χωρίς όνομα” γράφτηκε από την Πηνελόπη Δέλτα το 1910, σε μία προσπάθειά της, να περιγράψει την κατάσταση που βίωναν οι άνθρωποι εκείνα τα χρόνια. Μεταδίδει ελπιδοφόρα μηνύματα , όπως την αγάπη για την πατρίδα. Επίσης εναντιώνεται στο ατομικό συμφέρον του ανθρώπου. Το παραμύθι διαδραματίζεται στη χώρα των Μοιρολατρών, όπου εκεί επικρατεί απόλυτο χάος. Ο Βασιλιάς εκμεταλλευόμενος τους κατοίκους οδήγησε το κράτος στην χρεωκοπία και τον λαό στον δρόμο της ξενιτιάς. Μέχρι που το νεαρό Βασιλόπουλο αποφασίζει να οργανώσει το κράτος. Βρίσκει πολλές δυσκολίες μπροστά του, αλλά με τις συμβουλές της καλής του φίλης Γνώσης, τις ξεπερνάει και συνεχίζει την προσπάθειά του. Αργότερα βρίσκεται σε σύγκρουση με τον θείο του, Βασιλιά, αλλά τελικά κερδίζει στην μάχη και καταφέρνει να δημιουργήσει ένα καλύτερο κράτος, όπου όλοι οι κάτοικοι είναι χαρούμενοι και ευτυχισμένοι. Αυτό το βιβλίο μου άρεσε πολύ και το προτείνω σε παιδιά, αλλά και σε ενήλικες.
Το σπήλαιο Αλιστράτης στις Σέρρες αποτελεί ένα Εξαιρετικό αξιοθέατο για μία μικρή εκδρομή από την πόλη της Δράμας. Το σπήλαιο Αλιστράτης είναι ένα από τα μεγαλύτερα και πιο εντυπωσιακά σπήλαια της Ελλάδας, και, κατά πολλούς, και της Ευρώπης. Το σπήλαιο είναι εξαιρετικά παλαιό. Μέσα του έχουν βρεθεί εγκλωβισμένοι οργανισμοί ηλικίας δύο εκατομμυρίων ετών. Το σπήλαιο έχει κεντρικό ρόλο και στο πλαίσιο της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας καθώς όταν ο Πλούτωνας θεός του Άδη έκλεψε την Περσεφόνη κόρη της θεάς Δήμητρας την οδήγησε μέσα από τις πύλες του Άδη που βρισκόταν στο συγκεκριμένο σπήλαιο. Η συνολική έκταση είναι μεγαλύτερη από 25.000 τετραγωνικά μέτρα και έχει μήκος περίπου 3 km, από τα οποία το ένα χιλιόμετρο είναι διαθέσιμο στους επισκέπτες. Η επίσκεψη στο σπήλαιο διαρκεί περίπου μία ώρα. Κατά τη διάρκεια της πολύ μεγάλης ηλικίας του το σπήλαιο της Αλιστράτης σμιλευόταν σιγά σιγά από τη φύση ανά τους αιώνες, με αποτέλεσμα σήμερα να διαθέτει μερικούς από τους πιο εντυπωσιακούς σχηματισμούς από σταλακτίτες και σταλαγμίτες στην Ελλάδα, με μερικούς κόκκινους σταλακτίτες να φτάνουν ακόμη και τα 35 μέτρα μήκος! Όπως σε κάθε μεγάλο σπήλαιο, έτσι και εδώ το κυρίαρχο είδος που συναντάμε είναι οι νυχτερίδες. Υπολογίζεται ότι στις δαιδαλώδεις στοές και στους θαλάμους του σπηλαίου φιλοξενούνται κατά την καλοκαιρινή περίοδο μέχρι και 10.000 νυχτερίδες, οι οποίες ανήκουν σε 7 διαφορετικά είδη. Το σπήλαιο Αλιστράτης κατάφερα να το επισκεφτώ πριν δύο εβδομάδες περίπου, όταν βρέθηκα στη Δράμα για ένα διήμερο. Αν και έχω βρεθεί και σε άλλα σπήλαια το συγκεκριμένο πραγματικά με εντυπωσίασε. Όπως μας εξήγησε η ξεναγός συναντάμε πολλά και διαφορετικά είδη από σταλακτίτες και σταλαγμίτες οι οποίοι σχηματίζονται ανάλογα με τη ροή του νερού από τις διάφορες ρωγμές του σπηλαίου. Αυτό που ήταν μία πραγματική έκπληξη είναι ότι στην αρχή του σπηλαίου συναντήσαμε ένα μικρό ρομπότ την Περσεφόνη. Το όνομα το πήρε από την αρχαία ελληνική μυθολογία .Μπορούσε να περπατάει, να μιλάει, και να κάνει χρέη ξεναγού στα πρώτα μέτρα του σπηλαίου. Ήταν κάτι που δεν περιμέναμε να συναντήσουμε και πραγματικά μας εντυπωσίασε. Το μόνο αρνητικό της επίσκεψης ότι η ξεναγός δεν μας άφησε να βγάλουμε ούτε μία φωτογραφία στο εσωτερικό του σπηλαίου γιατί όπως μας είπε μπορεί να αλλοιωθούν όσα χρειάστηκαν εκατομμύρια χρόνια για να σχηματιστούν. Όπως μας ενημέρωσε η ξεναγός για να ενωθεί ένας σταλακτίτης με έναν σταλαγμίτη πού να έχουν ενα εκατοστό απόσταση θα χρειαστεί περίπου 100 χρόνια. Μια επίσκεψη στο σπήλαιο Αλιστράτης σίγουρα θα είναι μία μοναδική εμπειρία. Το εσωτερικό του σπηλαίου θα σας μαγέψει θα δείτε τρομερούς σταλακτίτες και σταλαγμίτες οι οποίοι σχηματίζονται με πολύ αργό ρυθμό εδώ και εκατομμύρια χρόνια.
Υπάρχουν πολλά παράξενα, άγνωστα και ανατριχιαστικά μέρη στην Ελλάδα. Εμείς τώρα θα δούμε ένα από αυτά. Σανατόριο Το Σανατόριο είναι ογκώδες, πολυόροφο και εγκαταλελειμμένο κτίσμα που ιδρύθηκε και ξεκίνησε να λειτουργεί το 1914, ως ορεινό αντιφυματικό θεραπευτήριο του Ευαγγελισμού. Το 1934, ανοικοδομήθηκε με την επωνυμία Νοσοκομείο. Στη συνέχεια μετατράπηκε σε ξενοδοχείο και τέλος σε σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων. Σήμερα το κτήριο είναι εγκαταλελειμμένο και η φήμη του έμεινε ως κακοτυχίας, αρρώστιας, πόνου, θανάτου αλλά και σενάρια σατανισμού. Εγώ προσωπικά έχω πάει και πιστεύω ότι αξίζει να πάτε κι εσείς.
Όταν βαριέμαι και δεν έχω τι να κάνω: Η ιστορία των Lego Αναδημοσίευση από: https://www.you.gr/discover/martios-2019/h-istoria-ton-lego Μάθε πώς και πότε δημιουργήθηκαν τα πρώτα «τουβλάκια» που έχουν λατρέψει μικροί και μεγάλοι. Τα τουβλάκια Lego τα γνωρίζουμε όλοι. Και ποιος δεν έχει κάτσει ώρες ατελείωτες πάνω σε ένα χαλί, με δεκάδες τουβλάκια μπροστά του, προσπαθώντας να κατασκευάσει αυτό που η φαντασία του τον προστάζει; Τα αγαπημένα αυτά τουβλάκια έχουν, όμως, μία απίστευτη ιστορία που αξίζει να διαβάσεις. Ας πάμε, λοιπόν, αρκετά πίσω, γύρω στο 1916 στο Μπίλουντ της Δανίας. Εκεί ανοίγει το ξυλουργείο του ο Ole Kirk Christiansen, ένας πατέρας τεσσάρων παιδιών με μεγάλη αγάπη στο ξύλο, και αρχίζει να φτιάχνει έπιπλα, όπως σκάλες, σκαμπό και σιδερώστρες της εποχής. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1924, και ενώ σκεφτόταν να επεκτείνει την επιχείρησή του, ο γιος του έβαλε κατά λάθος φωτιά, με αποτέλεσμα να καταστραφεί το ξυλουργείο αλλά και το σπίτι της οικογένειας. Ενώ κάποιος άλλος στη θέση του θα τα παρατούσε ύστερα από μια τέτοια καταστροφή, ο δανός ξυλουργός το είδε σαν σημάδι για να φτιάξει ένα μεγαλύτερο εργαστήριο για τις δημιουργίες του. Η μία τραγωδία όμως, έφερε την άλλη και… Το 1929, η ύφεση στάθηκε εμπόδιο στα σχέδια του, ενώ το 1932 έφυγε από τη ζωή και η σύζυγος του. Έχοντας χάσει σχεδόν τα πάντα, δεν παραιτήθηκε. Αποφάσισε, με το ξύλο που είχε, να φτιάξει μικρά αντικείμενα και παιχνίδια, τα οποία θα μπορούσε να πουλήσει σε χαμηλή τιμή, έτσι ώστε να επιβιώσει αυτός και τα παιδιά του. Άρχισε, λοιπόν, να κατασκευάζει παιχνίδια και ονόμασε την επιχείρηση του Lego (στα δανέζικα «leg godt» σημαίνει «παίξε καλά»). Αργότερα, προς μεγάλη του έκπληξη, έμαθε ότι στα λατινικά «lego» σημαίνει «συναρμολογώ». Το 1942, άλλη μια φωτιά απειλεί και καταστρέφει το εργοστάσιο του. Με το τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, αποφασίζει να στραφεί σε ένα πιο φθηνό υλικό, το πλαστικό. Το 1949 φτιάχνει τα πρώτα του πλαστικά τουβλάκια. Το 1952 ο Ole Kirk φεύγει από τη ζωή, και ο γιος του εξελίσσει το σχήμα των Lego, δημιουργώντας ένα σύστημα παιχνιδιού που σχεδιάστηκε στη βάση ότι όλα τα τουβλάκια αλληλοσυνδέονται και συναρμολογούνται. Αυτό σημαίνει ότι κάθε τουβλάκι Lego που δημιουργήθηκε από το 1955 και μετά μπορεί να συνδεθεί με οποιοδήποτε άλλο! Στα μέσα της δεκαετίας του ’70, κυκλοφόρησαν θεματικά κουτιά Lego με συγκεκριμένα σχέδια, όπως κτίρια και αυτοκίνητα. Ενώ το 1968, δημιουργήθηκε στη Δανία η πρώτη Legoland, ένα τεράστιο πάρκο κατασκευασμένο από τουβλάκια, το οποίο επισκέπτονται εκατοντάδες χιλιάδες λάτρεις των παιχνιδιών κάθε χρόνο. Κάπως έτσι, από τα ξύλινα παιχνίδια φτάσαμε στον σημερινό βιομηχανικό γίγαντα παιχνιδιών Lego, με μεγάλους fans σε όλο τον κόσμο και σπίτια γεμάτα πολύχρωμα τουβλάκια
