Ετήσια αρχεία 2023

Μια αναμνηστική φωτό-ιστορία φτιαγμένη με χιουμοριστική διάθεση και αγάπη για τα παιδιά της Στ´ που αφηνουν το Δημοτικό και πηγαίνουν στο Γυμνάσιο. Να είστε καλά όλοι σας! ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΔΩ:https://app.box.com/s/cx5hly4c48tjdd06hrcnutj35ov8rpax

 Στις 26 Μαΐου του 2023, το σχολείο μας είχε οργανώσει μια εκπαιδευτική εκδρομή στη Θεσσαλονίκη! Πέμπτη και έκτη τάξη πήγαμε μαζί και περάσαμε φανταστικά!      Έφτασε εκείνη η μέρα και όλοι ξυπνήσαμε κάπου στις 5:30π.μ.γεμάτοι ενθουσιασμό! Ετοιμαστήκαμε και πήγαμε στο σχολείο στις 6:15 το πρωί. Μαθητές, δάσκαλοι, κάποιοι γονείς και γιαγιάδες, αναχωρήσαμε στις 6:30π.μ.. Μέσα στο λεωφορείο άλλοι άκουγαν μουσική, άλλοι τραγουδούσαν, άλλοι έπαιζαν με κάρτες και άλλοι μιλούσαν. Είχε περάσει ήδη μία ώρα και γι’ αυτόν τον λόγο κάναμε μια στάση σε ένα καφέ. Εκεί φάγαμε και ξεκουραστήκαμε για μισή ώρα. Μπήκαμε για άλλη μια φορά μες το λεωφορείο και συνεχίσαμε να κάνουμε ότι κάναμε και πριν. Φτάσαμε στην Θεσσαλονίκη περίπου στις 10:20. Το πρώτο μέρος που επισκεφτήκαμε ήταν το μουσείο «Noesis». Η πρώτη αίθουσα που μπήκαμε ονομάζεται «Πλανητάριο».  Παρακολουθήσαμε ένα βίντεο σχετικά με το διάστημα και τους πλανήτες. Μάθαμε το τι πρέπει να υπάρχει σε έναν πλανήτη ώστε να ισχύει «το Τρίγωνο της ζωής».  Έπειτα μπήκαμε στην αίθουσα που ονομάζεται «Κοσμοθέατρο». Εκεί είδαμε δύο βίντεο με γυαλιά 3D, σχετικά με τις φάλαινες και την διαδρομή τους από ωκεανό σε ωκεανό. Μετά από αυτό μας ξενάγησε μία κυρία και μας έδειξε κάποια πολύ παλιά μοντέλα αυτοκινήτων και το πώς χρησιμοποιούνταν. Επίσης εκτός από αυτό, μας έδειξε και κάποια αντικείμενα που χρησιμοποιούσαν καθημερινά οι αρχαίοι Έλληνες.      Όταν τελειώσαμε την ξενάγηση είχε έρθει επιτέλους η ώρα να φάμε μεσημεριανό. Πεινούσαμε όλοι σαν λύκοι! Για να φάμε πήγαμε στο εμπορικό κέντρο «Cosmos». Φάγαμε σουβλάκι με πατάτες, ότι πιο λαχταριστό! Κάναμε φυσικά τα ψώνια μας και φύγαμε στις 16:00μ.μ από εκεί!      Έπειτα επισκεφτήκαμε το ιστορικό πλοίο <<Βέλος>>. Χρησιμοποιούνταν σε μάχες στη θάλασσα ,αλλά τώρα είναι απλώς ένα μουσείο. Ένας ξεναγός μας είπε όλα όσα γνώριζε για αυτό το πλοίο. Φτιάχτηκε στις 3 Ιουνίου του 1942 και μπήκε σε υπηρεσία στις 18 Μαΐου του 1943. Φύγαμε στις 17:15 από εκεί.      Μετά από μιάμιση ώρα φτάσαμε στον Πλαταμώνα. Κάναμε μια μικρή στάση για παγωτό και μπάλα. Χαλαρώσαμε στις ξαπλώστρες της παραλίας και ακούσαμε τραγούδια πίνοντας χυμό. Φύγαμε και από εκεί μετά από τρία τέταρτα. Φτάσαμε στον Βόλο στις 22:30 το βράδυ, εξαντλημένοι όπως καταλαβαίνετε…  Ήταν φανταστική εκδρομή και μακάρι να μπορούσα να την ξαναζήσω με τα ίδια παιδιά!

Το ξημέρωμα της Παρασκευής ήταν αρκετά διασκεδαστικό έχοντας πιστεύω όλοι στο μυαλό μας την εκδρομή ,τις επισκέψεις σε μουσεία αλλά και την ευκαιρία να επισκεφτούμε το εμπορικό κέντρο στην Θεσσαλονίκη! Εκείνο το πρωί όλοι ξυπνήσαμε με χαρά, ετοιμαστήκαμε και ξεκινήσαμε τον δρόμο για το σχολείο όπου εκεί μας περίμενε το λεωφορείο για να αρχίσει η εκδρομή προς την Θεσσαλονίκη! Στο ενδιάμεσο της διαδρομής υπήρχε μια μικρή στάση όπου φάγαμε ένα πλούσιο πρωινό ξεκουραστήκαμε από την διαδρομή και ξανά επιβιβαστήκαμε ξανά στο λεωφορείο για τις επόμενες μια μισή ώρες μέχρι την πρώτη μας επίσκεψη όπου ήτανε το (Κέντρο Διάδοσης Επιστημών και Μουσείο Τεχνολογίας) – ΝΟΗΣΙΣ εκεί μάθαμε για την Αστρονομία για τη ζωή στους πλανήτες, μπήκαμε στο πλανητάριο και παρακολουθήσαμε, το διάστημα και τις αποστολές πολλών ρομπότ,  Έπειτα μπήκαμε σε μια αίθουσα 3D εκεί μάθαμε και είδαμε για τον ωκεανό και για την ζωή πλασμάτων σε εκείνα τα μέρη όπως η Ανταρκτική. Το τέλος ήταν πολύ ενδιαφέρον διότι μας έδειξαν παλιά αυτοκίνητα από διάφορες μάρκες και παλιά αντικείμενα όπου χρησιμοποιούσαν τα παλιά χρόνια για τις εργασίες τους.  Στην συνέχεια είχαμε την ευκαιρία να αγοράσουμε αναμνηστικά και εννοείτε πως μια ξεκούραση πριν την επιβίβαση στο λεωφορείο ήταν ιδανική. Μόλις φτάσαμε στο εμπορικό κέντρο ήταν σίγουρο ότι όλοι θα πεινούσαμε έτσι φάγαμε λαχταριστούς γύρους και λαχταριστά burger’s όπως και Hot Dogs. Μόλις φάγαμε, με την συνοδεία των δασκάλων πήγαμε στα καταστήματα όπου ψωνίσαμε και περιπλανηθήκαμε! Όμως όλοι ξέρουμε ότι κάθε ωραία στιγμή κάποια στιγμή τελειώνει όπως και αυτή έτσι μπήκαμε  όλοι στο λεωφορείο και επισκεφτήκαμε το «πλωτό ναυτικό Μουσείο» ΒΕΛΟΣ στην παραλία της Θεσσαλονίκης όπου εκεί μας μίλησαν για την ιστορία του πολεμικού πλοίου  και μας ξενάγησαν σε διάφορους χώρους του πλοίου. Στο τελείωμα της ξεναγήσεις πήραμε κάποια αναμνηστικά και με την βοήθεια εννοείτε ενός λεωφορείου βρεθήκαμε σε μια ωραία παραλία γεμάτη καφετέριες με λαχταριστά παγωτά όπου εννοείτε δεν θα χάναμε!!! Στην συνέχεια παίξαμε beach volley και ξεκινήσαμε την επιστροφή !!! Φτάσαμε όλοι ασφαλής αλλά ταυτόχρονα πόλύ κουρασμένοι, ήταν όμως μια τέλεια εκδρομή και θα μας μείνει αξέχαστη!!!     ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΣΥΝΟΔΕΥΣΑΝΕ ΚΑΙ  ΕΚΑΝΑΝ ΤΟΣΟ ΚΟΠΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΑΥΤΗ Η ΕΚΔΡΟΜΗ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΩΡΑΙΕΣ ΚΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ!!!! Μαθήτρια της Στ’ τάξης Κάτια Λουρετζή  

Η ταινία ”Κάτι πιο ποπ” είναι ένα μιούζικαλ και επίσης η αγαπημένη μου ταινία! Έχουν βγει τρεις σεζόν αλλά πιστεύω πως η καλύτερη ήταν η πρώτη. Η πρώτη σεζόν λοιπόν είναι για άνω των 16 ετών αλλά, εγώ που την έχω δει, δεν διαπίστωσα καμία ακαταλληλότητα. Η δεύτερη σεζόν είναι για άνω των 13 ετών αλλά ούτε και αυτή δείχνει κάτι περίεργο, που σημαίνει ότι μπορεί να την δει και ένα 10χρονο παιδί. Το ίδιο ισχύει και με την τρίτη σεζόν. Το θέμα της ταινίας είναι με κάποιους φοιτητές και φοιτήτριες οι οποίοι πηγαίνουν σε ένα μουσικό κολέγιο. Εκεί χωρίζονται σε μουσικές ομάδες και προετοιμάζονται για συναυλίες. Συγκεκριμένα όμως, η ταινία αναφέρεται στην μουσική ομάδα ”Μπέλας”, όπου συμμετέχουν μόνο κορίτσια. Αυτό που προσπαθούν να καταφέρουν είναι να συνεργάζονται άψογα! Μπορείτε να δείτε την ταινία στο Netflix. Διάρκεια ταινίας: 1ης σεζόν 85 λεπτά, 2ης σεζόν 114 λεπτά, 3ης σεζόν 93 λεπτά

 Επισκεφτήκαμε τον Ναυτικό Όμιλο Βόλου και Αργοναυτες (Ν.Ο.Β.Α) στον Άναυρο με την τάξη μας για να  ενημερωθούμε σχετικά με το άθλημα της κωπηλασίας. Εκεί είχαμε την ευκαιρία και την τιμή να μας ξεναγήσει προσωπικά ο ολυμπιονίκης του αθλήματος της κωπηλασίας Νίκος Σκιαθίτης. Μας ξενάγησε στους χώρους και τις εγκαταστάσεις, μας έδειξε τα κανό και τον τρόπο που γυμνάζονται οι αθλητές που ασχολούνται με την κωπηλασία. Στην πορεία όλοι συμμαθητές μας και εγώ μπήκαμε σε μια οκτάκωπο, και ο κύριος Νίκος μας έδειξε τις κινήσεις που κάνουν οι αθλητές. Επίσης, χρησιμοποιήσαμε τα μηχανήματα εκγύμνασης και εξάσκησης.   Ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία και όλοι γυρίσαμε πίσω ενθουσιασμένοι.  Πιστεύω ότι το συγκεκριμένο άθλημα γυμνάζει όλο το σώμα και βλέποντας τη θάλασσα γαληνεύεις και βρίσκεσαι κοντά στην φύση.  Θα ήθελα κάποια στιγμή να ξαναπάω και πολλά παιδιά σκέφτονται να ξεκινήσουν το άθλημα της κωπηλασίας.

Ο Νικηταράς ήταν οπλαρχηγός του 1821 και ανιψιός του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, στον οποίοσυμπαραστά- θηκε στις πιο κρίσιμες στιγμές. Καταγόταν από την Αναστασίτσα της Αρκαδίας, το δε όνομα του ήταν Νικηταράς Σταματελόπουλος. Από 11χρ., ήταν κοντά στον πατέρα του, με τα όπλα στο πλευρό. Ήταν ικανότατος μαχητής ο ίδιος, απόκτησε το προσωνύμιο Τουρκοφάγος, από την αποτελεσματικότητά στη μάχη εναντίων των αντιπάλων του, σε πάρα πολλές μάχες. Έσωσε την επανάσταση πάρα πολλές φορές. Ήταν ένας ισχυρός χαρακτήρας, που έμεινε άσπιλος και αχρημάτιστος μέχρι το τέλος της ζωής του. Ο Νικηταράς στήριξε τον πρώτο κυβερνήτη της Ελλάδος τον Ιωάννη Καποδίστρια, που ήταν από αριστοκρα- τική οικογένεια. Συχνά τον συνόδευε στις περιοδείες του και του΄ δίνε σωστές και χρήσιμες συμβου- λές για τον τόπο και τον λαό που κυβερνούσε και που γνώριζε για πρώτη φορά. Αλλά και ο Καποδίστρι-ας εκτίμισε και αγάπησε τον έντιμο Νικηταρά. Αποδεικνύοντας τα αισθήματα του γι΄ αυτόν, του εμπι- στέυτικε τη διοίκηση του ενός από τα τρία συντάγματα του στρατού στο Μωριά. Στις άλλες δύο τις εμπιστεύτηκε στον Κολοκοτρώνη και τον Πλαπούτα. Οι Άγγλοι και οι Γάλλοι δεν τους άρεσε να βλέπουν τον υπουργό των εξωτερικών να κυβερνάει την Ελλάδα και τον έβαλαν στο μάτι. Στις 27/9/31 την ώρα που πήγαινε ο Καποδίστριας στη εκκλησία του Αγίου Σπιρίδωνα στο Ναύπλιο, ο αδερφός του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, Κωνσταντής και ο γιος του Γιωργάκης, παραφύλαξαν και των σκότωσαν. Ο πρώτος με την αδίασε την μπιστόλα του και ο δεύτερος με το μαχαίρι.

Ήταν μια ωραία μέρα, καθώς ο δάσκαλος μου εξηγούσε το μάθημα, μετά από μερικά ήρθε ο διευθυντής του σχολείου μου και μας εξήγησε πως θα πάμε εκδρομή στα Χάνια για σκι. Τέλος την επόμενη μέρα α- γόρασα μποτάκια για το χιόνι. Ήρθε η ημέρα της αναχώρησης που θα έφευγα με το λεωφορείο, φορούσα τα ολοκαίνουργια μποτάκια μου, πήγε οχτώ η ώρα και φύγαμε. Περάσαμε πολλές στροφές. Κατέβηκα από το λεωφορείο. Ανέβηκα με τα άλλα παιδιά στο χιόνι, που εκεί μας περίμενε ο δάσκαλος του σκι. Έπειτα άρχισε να μας λέει καναδιό πράγματα για το σκι. Μετά ξεκινήσαμε τις προσπάθειες το πως να κάνουμε σκι. Ο Αποστόλης έπεφτε συ- νέχεια, καθώς το πάθενα και εγώ. Τέλος πήγα σε ένα μαγαζί με ζεστή σοκολάτα και άλλα διάφορα. Μετά από λίγη ώρα επιστρέψαμε στον Βόλο. Ήταν μία ωραία εκδρομή που θα ήθελα να ξαναπάω.

Την προηγούμενη Παρασκευή στης 17/2 επισκεφτήκαμε το Χιονοδρομικό Κέντρο Πηλίου, όπου μας δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσουμε το άθλημα του σκι. Όπου μαθητές και μαθήτριες από τις τάξεις Δ΄,Ε΄ και ΣΤ΄ γνώρισαν το άθλημα του σκι! Ήταν περίπου 8:00 η ώρα όπου ξεκινήσαμε από τον Βόλο για προορισμό προς τα Χάνια, Πηλίου! Μόλις φτάσαμε, αφού περπατήσαμε στο πυκνό χιόνι. Φορέσαμε τον πλήρη εξοπλισμό, και εννοείτε πως όλοι ανυπομονούσαμε για το μάθημα του σκι, όπου δυο έμπειροι προπονητές, μας έμαθαν ένα μικρό κομμάτι του σκι! Αφού το μάθημα ολοκληρώθηκε εννοείτε πως δεν θα έλειπε η ζεστή σοκολάτα δίπλα στο τζάκι και μια ξεκούραση πριν την επιστροφή! Έτσι λοιπόν μετά από περίπου μισή ώρα αναχωρήσαμε για τον Βόλο. Αυτή εκδρομή νομίζω θα είναι αξέχαστη σε όλα τα παιδιά που συμμετείχαν!

Οι λόγοι για να ζεις στο χωριό είναι επειδή αναπνέεις καθαρό αέρα, ενώ στην πόλη εισπνέεις τα καυσαέρια και είναι βλαβερά για τον άνθρωπο από τα αυτοκίνητα, επίσης στο χωριό έχει ησυχία, δεν έχει κίνηση. Από την άλλη πλευρά το χωριό δεν έχει πολλά μαγαζιά για να ψωνίζεις και δεν έχει συγκοινωνία. Τα πλεονεκτήματα για την πόλη πιστεύω πως είναι ότι έχει ταξί, μηχανάκια κ.α. που μπορούν να σε μεταφέρουν κάπου, έχει πολλά μαγαζιά για να πάρεις ότι θέλεις και τελευταίο έχει νοσοκομεία για τους ασθενείς για να τους γιατρεύουν. Τα αρνητικά για μια πόλη είναι ότι τα αυτοκίνητα βγάζουνε καυσαέρια και αυτό δεν είναι καλό για τον άνθρωπο και κάνουν θόρυβο και τέλος έχει πάρα πολλή πίεση.

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης γεννήθηκε το 1770 στο χωριό Λιμποβίτσι, σ’ένα βουνό της Μεσσήνης, το Ραμο- βούνι. Ο πατέρας του ήταν ο Κωσταντίνος και τον έχασε όταν ήταν μικρός. Από μικρός μπήκε στο κλέ- φτικο και έφτασε να είναι οπλαρχηγός στα 17χρ. Το 1807 μετέχει ενεργά στην μάχη της Λευκάδας, μετά το 1810, έχοντας ταχθεί στην υπηρεσία των Άγγλων και οργανώνει στρατιωτικά τμήματα. Τον Ιανουάριο στης 6 του 1821 πάει στην Μάνη και αρχίζει να προετοιμάζει την Επανάσταση. Έπειτα παίρνει και την Τριπολιτσά. Στις 10 Απριλίου, η Κυβερνητική επιτροπή με πρώτο τον Ανδρέα Ζαΐμη, τον αναγνώριζε ως Αρχιστάτηγο, τιμώντας τη στρατιωτική του ιδιοφυΐα και την γενναιότητά του. Ηταν ο ήρωας της Νίκης και του Θάρρους.

Είμαι σίγουρη ότι είναι πιο ασφαλές να ζεις σε μια πόλη! Γιατί υπάρχουν νοσοκομεία και περισσότερη ασφάλειΣτο χωριό έχει πολύ ησυχία ! Ενώ στην πόλη επικρατεί πολύ φασαρία! Η ζωή στο χωριό είναι ποιο εύκολη γιατί δεν υπάρχουν πολλές υποχρεώσεις, τα παιδιά συνήθως το απόγευμα παίζουνε στην πλατεία ενώ στην πόλη οι δραστηριότητες είναι ποιο πολλές!!! Στο χωριό έχουμε καθαρό αέρα ενώ στην πόλη έχουμε πολλά καυσαέρια! Η καλύτερη ζωή είναι και σε πολλά νησιά!!! ΣΥΝΟΔΗ,ΚΑΤΙΑ  

Ο Πύρρος της Ηπείρου ήταν αρχαίος Έλληνας ηγεμόνας, ένας από τους σπουδαιότερους της πρώιμης Ελληνιστικής περιόδου καθώς και βασιλιάς των Μολοσσών, ελληνικού φύλου που κατοικούσε στην Ήπειρο. Ήταν γιος του βασιλιά Αιακίδη, ο οποίος κυβέρνησε κατά την περίοδο 330 έως 313π.Χ., και της Φθίας΄ ΄Β. Ο Πύρρος θεωρείται κορυφαίος στρατηγικός νους, ένας από τους λαμπρότερους της κορυφαίας στρα- τιωτικής ιστορίας. Υπήρξε δε συγγενικό πρόσωπο του Μέγα Αλέξανδρου, καθώς η γιαγιά του πρώτου, Τρωάδα Ά, ήταν αδερφή της μητέρας του δεύτερου Ολυμπιάδας.

Σίγουρα είναι πιο εύκολο να ζεις σε μια πόλη αλλά ακόμη καλύτερο είναι να ζεις σε ένα χωριό! Στο χωριό μπορείς να αναπνέεις καθαρό αέρα, να κάνεις βόλτες και περιπάτους στην φύση. Μπορείς να ψωνίζεις τρόφιμα από τα μικρά μπακάλικα. Εάν χρειάζεσαι ρούχα ή οτιδήποτε άλλο δεν θα είναι και τόσο μακριά η πόλη, μπορείς να πας σε αυτήν! Ας έχεις πάντα στο σπίτι σου τις πρώτες βοήθειες και κάποια φάρμακα και θα είσαι μια χαρά! Από την άλλη, δεν έχεις τόση προστασία όση θα είχες στην πόλη, δηλαδή δεν θα υπάρχει αστυνομία κοντά…Σπάνια όμως συμβαίνει κάτι τέτοιο. Εάν έχεις φίλους εκεί σίγουρα κάθε μέρα θα περνάς ακόμα  καλύτερα. Η ζωή στο χωριό είναι ωραία και ήσυχη. Δοκίμασέ την!!!

Διαβάζοντας τον τίτλο, θα διαφωνήσεις πολύ με εμένα γιατί θα πεις καλά πράγματα για το παρελθόν. Αν και έχει πολλά καλά πράγματα αυτή η εποχή, δεν θα μου αλλάξεις την γνώμη. Ο λόγος που δεν θα ήθελα να ζήσω σε αυτή την εποχή είναι… Η ανισότητα. Παλιά διαφορετικές φυλές θεωρούνταν κατώτερες! Παλιά δεν είχε σημασία αν ήσουν φτωχός! Παλιά δεν είχε αξία η γυναίκα! Οι Εβραίοι θεωρούνταν κακοί! Άμα ζούσα σε εκείνη την εποχή, θα μεγάλωνα να μισώ αυτούς τους ανθρώπους, πού είναι πολύ κακό. Αλλά δεν είναι ο “κύριος” λόγος. Είναι ο εαυτός μου, σαν αριστερόχειρας. Πολλοί δεν ξέρουν για την ζωή των αριστερόχειρων ανθρώπους στα παλιά χρόνια γιατί μόνο το 10% του πληθυσμού είναι αριστερόχειρες  και θα την πω εγώ με τις πληροφορίες που έχω βρει στο διαδύκτιο. Τα παιδιά που έγραφαν με το αριστερό χέρι, τα έδεναν το αριστερό ώστε να αναγκάστουν να γράφουν με το δεξί. Η καθολική εκκλησίας πριν αιώνες πιστεύε πως οι άνθρωποι αυτοί ήταν συνδεδεμένη με το διάβολο. Ακόμα και τέλειοι φιλόσοφοι όπως ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης σχέτιζαν το δεξί με το καλό και το αριστερό με το κακό. Με όλα με αυτά τα παραδείγματα που σου έχω δείξει, καταλαβαίνεις όχι μόνο την επιλογή μου, αλλά και πώς το παλιό δεν είναι χρυσό.