Όλοι έχουμε μια παλιά αγαπημένη παιδική ταινία. Κάθε χρόνο βγαίνουν καινούργιες παιδικές ταινίες που κάνουν τα μικρά παιδιά να γελάνε και να δίνουν στα πρόσωπά τους ένα χαμόγελο. Εμένα η παλιά αγαπημένη μου ήταν το Κουν φου πάντα 3 γιατί όταν ήμουν μικρό παιδί μου άρεσε πολύ η Κίνα. Του αδελφού μου δεν θυμάμαι το όνομα της παλιάς του αγαπημένης ταινίας αλλά ήταν κάτι με έναν ελέφαντα που είχε βρει ένα λουλούδι που μέσα σε αυτό ήταν ένας μικρός κόσμος. Εσείς θυμάστε την παλιά αγαπημένη σας ταινία;
Ετήσια αρχεία 2021
71 άρθρα
Φωτ. ΑΠΕ-ΜΠΕ Επιλογή κειμένων και αναδημοσίευση από: kathimerini.gr «Χωρίς την Αθήνα και χωρίς την Ελλάδα, η Ευρώπη και ο κόσμος δεν θα ήταν αυτό που είναι σήμερα». Το θερμό αυτό μήνυμα έστειλε ο Πάπας Φραγκίσκος κατά την ομιλία του στο Προεδρικό Μέγαρο, όπου τον υποδέχθηκε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου. «Εδώ σύμφωνα με τη δήλωση του Σωκράτη άρχιζε κάποιος να νιώθει πολίτης. Εδώ ο ανθρωπος αντιλήφθηκε ότι ήταν ένα πολιτικό ον. Εδώ γεννήθηκε η δημοκρατία. Σήμερα, όχι μόνο στη Γηραιά Ήπειρο, υπάρχει μια υποχώρηση της Δημοκρατίας. Η συμμετοχή όλων ειναι θεμελιώδους σημασίας όχι μόνο για την επίτευξη στόχων αλλά γιατί αποκαλύπτει το ποιοι είμαστε», ανέφερε μεταξύ άλλων ο Ποντίφικας. Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στα Πολιτικά του Αριστοτέλη, στην Οδύσσεια και τον Όμηρο, στον όρκο του Ιπποκράτη, λέγοντας πως από την Ελλάδα «διευρύνθηκαν οι ορίζοντες της ανθρωπότητας», πως τα ελληνικά — τα οποία αποκάλεσε «γλώσσα αθάνατη» — έγιναν η γλώσσα της ανθρώπινης σοφίας, πως εδώ συνειδητοποίησε ο άνθρωπος ότι «είναι “ζώον πολιτικόν”», εδώ γεννήθηκε η δημοκρατία. Αναφέρθηκε στην Ακρόπολη — «ορατή από μακριά για τους ταξιδιώτες που, κατά τη διάρκεια χιλιετιών, την πλησίασαν, πρόσφερε μια αδιάσειστη αναφορά στη θεότητα». Χρησιμοποιώντας το δέντρο της ελιάς ως σύμβολο αλληλεγγύης και σύμβολο διαφορετικών εδαφών που βλέπουν την ίδια θάλασσα, ο Ποντίφικας μίλησε για την κλιματική αλλαγή και τις πρόσφατες πυρκαγιές, και πρότεινε το συγκεκριμένο δέντρο να γίνει σύμβολο της θέλησης της αντιμετώπισης της κλιματικής κρίσης. «Η μνήμη της Ευρώπης» — έτσι αποκάλεσε ο Ποντίφικας την Ελλάδα, και αναφέρθηκε στα 200 χρόνια της ελληνικής επανάστασης, χρησιμοποιώντας μια φράση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη — «Ο Θεός έβαλε την υπογραφή του για την ελευθερία της Ελλάδος» — για να αναφερθεί στην ανθρώπινη ελευθερία, ενώ τόνισε πως ανανεώνει την ευγνωμοσύνη του για τη νομική αναγνώριση της καθολικής κοινότητας στη χώρα, και επανέλαβε το αδελφικό μήνυμα που είχε απευθύνει στους καθολικούς η προσωρινή κυβέρνηση της χώρας πριν 200 χρόνια. Κλείνοντας την ομιλία του, Πάπας Φραγκίσκος αναφέρθηκε και πάλι από την γενέτειρα της, στη δημοκρατία. «Από αυτή την πόλη, από αυτό το λίκνο του πολιτισμού υψώθηκε και πάντα ας υψώνεται ένα μήνυμα που προσανατολίζει προς τα Άνω και προς τον άλλο», δήλωσε. «Στα δελεάσματα του αυταρχισμού ας απαντά με τη δημοκρατία, στην ατομιστική αδιαφορία ας αντιπαραθέτει τη φροντίδα για τον άλλο, τον πτωχό και την πλάση, που είναι οι ουσιώδεις βάσεις για έναν ανανεωμένο ανθρωπισμό, τον οποίο έχουν ανάγκη οι καιροί μας και η Ευρώπη μας». «Ο Θεός», είπε στα ελληνικά, «να ευλογεί την Ελλάδα».
Πληροφορίες από Βικιπαίδια: Επειδή επικρατεί μεγάλη σύγχυση γύρω από την ονομασία «λύκος» -όπως αυτή χρησιμοποιείται υπό την κοινή/λαϊκή της έννοια- το παρόν λήμμα αναφέρεται μόνον στις ταξινομικές μονάδες (taxa) του Βορείου ημισφαιρίου (ευρασιατικοί και αμερικανικοί λύκοι) που αποκαλούνται με την γενικότερη ονομασία «γκρίζοι λύκοι» και αποτελούν την πλειονότητα του είδους. Σε αυτά δεν περιλαμβάνονται εκείνα τα είδη που θεωρούνται διακριτά από τους γκρίζους λύκους ή εκείνα τα υποείδη που, ενώ ανήκουν στο ίδιο είδος (Canis lupus), εξετάζονται ξεχωριστά, επειδή αποτελούν ταξινομικές μονάδες με ιδιαίτερα μορφολογικά ή ηθολογικά χαρακτηριστικά, κυρίως όμως λόγω του ότι διαδραματίζουν ιδιαίτερο ρόλο λόγω γεωγραφικής απομόνωσης, ή λόγω της ιδιαίτερης σχέσης τους με τον άνθρωπο, όπως ο κόκκινος λύκος, ο σκύλος και το ντίνγκο. Επίσης, δεν περιλαμβάνονται κάποια κυνόμορφα θηλαστικά που, και αυτά αποκαλούνται «λύκοι», αλλά για προφανείς λόγους δεν μπορούν να περιληφθούν στους «γνήσιους» λύκους, όπως o αφρικανικός λύκος (C. lupus lupaster) ή ο εξαφανισμένος λύκος της Τασμανίας (βλ. Πίνακα υποειδών). Ωστόσο, στην συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, ακόμη και ανάμεσα στους επιστήμονες που διερευνούν την ηθολογία του θηλαστικού, η γενικότερη ονομασία «λύκος» συμπίπτει με εκείνην του γκρίζου λύκου (Canis lupus) και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζεται, ακόμη και αν γίνεται για λόγους ευκολίας. Εάν υπάρχει αναφορά σε άλλο taxon, τότε τονίζεται ότι πρόκειται για είδος διαφορετικό του Canis lupus, λ.χ. ο κόκκινος λύκος (Canis rufus) ή για διαφορετικό υποείδος, όπως το ντίνγκο
Πήγα στην φωταγώγηση του Βόλου κι ήταν πραγματικά τέλειο! Χορός, μουσική και τα πολύχρωμα μπαλόνια που άλλαζαν χρώμα κάθε δευτερόλεπτο τα οποίο πουλούσαν κάτι τύποι στα πεζοδρόμια. Μου άρεσε πάρα πολύ και το γλέντι που έκαναν κάποιοι και τραγουδούσαν μαζί με την Άννα Βίσση. Βασικά είμαι σίγουρος πως δεν ήταν μόνο αυτοί. Το καλύτερο σημείο της φωταγώγησης ήταν η ίδια η φωταγώγηση! Ήταν πανέμορφο και ταυτόχρονα μαζί με αυτό ήταν πυροτεχνήματα τα οποία ήταν πανέμορφα. Είχαν κόψει και την κυκλοφορία στους δρόμους και επίσης μαζί με αυτό υπήρχαν μπλε φώτα πάνω από τους δρόμους. Ήταν μια πολύ ωραία νύχτα.
Το Σπαθί, βρίσκεται στην Κομοτηνή και αποτελεί ένα πολύτιμο μνημείο για αυτήν! Είναι μια μεγάλη μαρμάρινη στήλη που πάνω της βρίσκεται ένα μεταλλικό ομοίωμα σπαθιού. Λέγεται πως όσο είναι το ύψος του μεταλλικού σπαθιού τόσο βρίσκεται η Κομοτηνή κάτω από τη θάλασσα καθότι η πόλη βρίσκεται σε μια πεδιάδα…Κατασκευάστηκε την εποχή της επταετίας στην Ελλάδα (1967-1974)! Η στήλη στην οποία Βρίσκετε το σπαθί, έχει ύψος 15 μέτρα, ενώ το ίδιο το σπαθί περίπου 13 μέτρα!
Υπάρχουν πάρα πολλά είδη anime που έχουν σχέση με σούπερ ήρωες, πολεμικές τέχνες, δαίμονες, έρωτα μέχρι και αθλητισμό. Προέρχονται κυρίως από Ιαπωνία και ίσως μερικά από άλλες χώρες της Ασίας. Από ό,τι ξέρω κάθε νέο επεισόδιο της κάθε σειράς βγαίνει ανά μία εβδομάδα. Η αδελφή μου έχει τελειώσει, δεν ξέρω κι εγώ πόσα, αλλά σε αντίθεση με εμένα, δεν έχω τελειώσει ούτε ένα! Εγώ λίγο σπάνια βλέπω, αλλά τα anime που βλέπω εγώ μου αρέσουν πολύ. Βλέπω μόνο δύο σειρές που έχουν δαίμονες, το ένα λέγεται Jujutsu Kaisen και το άλλο Attack on Τitan και πιο παλιά έβλεπα ένα που λέγεται Naruto, αλλά το έχω σταματήσει. Το Attack on titan δεν έχει δαίμονες αλλά τιτάνες. Ο μεγαλύτερος που έχω δει είναι περίπου 55 με 60 μέτρα. Αν θέλετε να δείτε κι εσείς ένα anime, πρέπει να σας αρέσει και να πιστεύετε ότι σας ταιριάζει!
Βρήκα κάποιες πληροφορίες για τους Εσκιμώους και σας της παρουσιάζω. Πηγή:Live-Pedia.gr Οι Εσκιμώοι είναι άνθρωποι χαμηλού ή μέσου αναστήματος, με ελαφρά κίτρινο δέρμα και χαρακτηριστικά σχιστά μάτια. Κατοικούν σε μερικές περιοχές της Γροιλανδίας, στον Καναδά, στην Αλάσκα ακόμη και στις Β.Α. περιοχές της Ασίας. Κατάφεραν να επιζήσουν σε δύσκολες κλιματολογικές συνθήκες κυνηγώντας κυρίως φώκιες και φάλαινες, που τους εξασφάλιζαν τροφή και ένδυση. Η φώκια τους είναι χρήσιμη και για τα κόκαλά της πάνω στα οποία χαράζουν παραστάσεις κυνηγιού και τα εμπορεύονται. Τα ρούχα τους αποτελούνται κυρίως από δέρματα αρκούδας, φώκιας και αλεπούς. Κύριος σύντροφος της ζωής τους είναι η βάρκα τους και τα σκυλιά τους. Τα σκυλιά των Εσκιμώων έχουν πάρα πολύ καλή όσφρηση και τους βοηθάνε στο κυνήγι τους. Η δύναμή τους επίσης είναι μεγάλη και βοηθάνε τον Εσκιμώο στη μετακίνησή του σέρνοντας το έλκηθρό του. Οι Εσκιμώοι κατοικούν μέσα σε σκηνές από δέρμα φώκιας ή τάρανδου. Το χειμώνα και σε ορισμένες περιοχές φτιάχνουν τα περίφημα παγόσπιτά τους, τα “ιγκλού”. Για να ζεσταθούν, καίνε το λάδι της φώκιας.
Όπως όλοι ξέρουμε ανάμεσα στα δύο φύλα, δηλαδή τον άντρα και την γυναίκα υπάρχουν στερεότυπα. Κατά την γνώμη μου πρέπει να καταργηθούν. Μερικά από αυτά είναι για παράδειγμα ότι μόνο τα αγόρια παίζουν μπάλα, κάτι το οποίο είναι λάθος, γιατί οι γυναίκες παίζουν ποδόσφαιρο και συμμετεχουν σε πρωταθλήματα. Ένα άλλο στερεότυπο είναι ότι οι γυναίκες δεν μπορούν να πετάξουν αεροπλάνα, κάτι επίσης λάθος, γιατί όπως βλέπουμε τα τελευταία χρόνια και οι γυναίκες πετάνε αεροπλάνα και μάλιστα πολλές από αυτές πετάνε ακόμη και μαχητικά. Επίσης, ένας άντρας μπορεί να γίνει νηπιαγωγός, μάγειρας, καθαριστής, κουρέας και πολλά άλλα επαγγέλματα, με τα οποία ασχολούνται περισσότερο γυναίκες. Έτσι βγάζουμε το συμπέρασμα ότι και οι γυναίκες και οι άντρες μπορούν να κάνουν όλα τα επαγγέλματα και δεν πρέπει να υπάρχουν στερεότυπα.
Τα κατά της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας είναι ότι υπάρχουν προβλήματα ασφαλείας, γιατί οποιοσδήποτε θα μπορεί να ψηφίσει μέσα από το διαδίκτυο και να συμβεί κάποιο πρόβλημα. Ας πούμε, ο φόβος υποκλοπής προσωπικών στοιχείων, ο φόβος της νοθείας. Μπορεί, επίσης, κάποιος να μην έχει πρόσβαση στο ίντερνετ. Στις μέρες μας οι περισσότεροι έχουν ίντερνετ, αλλά αυτοί που δεν έχουν ούτε ίντερνετ, ούτε πρόσβαση γενικά στα διαδίκτυο, δεν έχουν το δικαίωμα να ψηφίζουν; Να που υπάρχει και άλλο πρόβλημα, μπορεί κάποιος να έχει κακή σύνδεση είτε έχει είτε δεν έχει ίντερνετ. Αυτά ήταν κάποια από τα προβλήματα (τα κατά) το να ψηφίζεις μέσα από το ίντερνετ.
Λόγοι υπέρ της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας Στις μέρες μας, αναρωτιόμαστε για το αν θα πρέπει να ψηφίζουμε ηλεκτρονικά ή αν θα πρέπει να ψηφίζουμε με την παρουσία μας. Κατά την γνώμη μου ψηφίζοντας ηλεκτρονικά μας βοηθάει σε πολλές περιπτώσεις. Πρώτα από όλα μπορούμε να ψηφίσουμε με ασφάλεια και άνεση, χωρίς συνωστισμό σε περίπτωση πανδημίας. Επίσης μπορούν να ψηφίζουν άτομα με κινητικές δυσκολίες αλλά και ηλικιωμένοι. Ακόμη ένας λόγος είναι ότι κάποιοι νέοι ή άνθρωποι σε διάφορες ηλικίες , μπορεί να έχουν ταξιδέψει σε κάποια άλλη χώρα. Έτσι με την ηλεκτρονική ψηφοφορία δεν θα χρειάζεται να μετακινούνται ή να ταξιδέψουν πίσω στην χώρα τους, για να ψηφίσουν με την παρουσία τους. Επίσης μπορούμε να αποφύγουμε τις εντάσεις και τα μαλώματα. Πιστεύω πως είναι πιο γρήγορη η συγκέντρωση των ψήφων και το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας. Νομίζω ότι μας συμφέρει να ψηφίζουμε ηλεκτρονικά. Επιστροφή στην Μαθητοκρατία
Έχετε πάει ποτέ στο Παλαιό Παντελεήμονα; Είναι φανταστικό μέρος και επίσης είναι ιδανικό σκηνικό για να γυριστεί ταινία. Γι΄ αυτό εξάλλου στις αρχές του 1980, ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος πραγματοποίησε εκεί ορισμένα γυρίσματα της ταινίας του “Μεγαλέξαντρος” και πολλά χρόνια αργότερα το 2008, ο Κώστας Κουτσομύτης βρήκε στον παλαιό Παντελεήμονα το ιδανικό σκηνικό για την τηλεοπτική μεταφορά του μυθιστορήματος της Διδούς Σωτηρίου “Ματωμένα Χώματα”. Είναι κάποια διαδρομή από τον Βόλο κάπου μιάμιση ώρα βέβαια, δεν πειράζει άμα ζαλιστείς, γιατί όταν θα πας εκεί θα βλέπεις τα πάντα. Εμείς ήμασταν τυχεροί, είδαμε και το τρένο. Και τώρα ας πάμε στο ψητό… Είχαμε πάει για καφέ σε ένα μαγαζί που λεγόταν «Γαλαρία», αφού φάγαμε πήγαμε να περπατήσουμε στο τούνελ που περνούσε το παλιο τρένο. Η αλήθεια είναι, ότι ολοι περίμεναν ότι δεν θα μπω αλλά μπήκα! Αυτά ήταν μερικά πράγματα για το Παλαιό Παντελεήμονα. Σας προτείνω να πάτε.💕💕
Έχουμε τα αποτελέσματα της έρευνας που διενεργήσαμε στην τάξη μας με θέμα: «Απόψεις των μαθητών για τα διδασκόμενα αντικείμενα στο σχολείο, τη χρήση τεχνολογικών μέσων διδασκαλίας και τον εκπαιδευτικό τους. Διερεύνηση της αυτοαντίληψης τους ως μαθητές/τριες και διάφορες ανά φύλο». Παρουσίαση των αποτελεσμάτων με γραφήματα: Στο παρακάτω αρχείο έχουμε τα αποτελέσματα της έρευνα και θα ανεβάσουμε τον σχολιασμό τους όταν ολοκληρωθεί.
Η Βέροια είναι πόλη της Μακεδονίας, έδρα του Δήμου Βέροιας και πρωτεύουσα της Περιφερειακής Ενότητας (νομού) Ημαθίας στην Κεντρική Μακεδονία. Η πόλη είναι κτισμένη στους πρόποδες του Βερμίου, έχει πληθυσμό 43.158 κατοίκους (απογραφή 2011) και είναι έδρα της Μητρόπολης Βέροιας, Ναούσης και Καμπανία
Στα πλαίσια των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων, που διδάσκει στην Στ τάξη ο κ. Κώστας Δεληογλάνης, με θέμα τα στερεότυπα στα δυο φύλα, κανόνισε να μας επισκεφτεί η κ. Κατερίνα Τσάγγαρη, ως γυναίκα οδηγός ταξί. Σε έναν χώρο που κυριαρχούν οι άντρες οδηγοί, ποια είναι η θέση μιας γυναίκας; Αυτά που ειπώθηκαν ήταν παρά πολύ ενδιαφέροντα και τα παιδιά είχαν μια πολύ ευχάριστη και κατατοπιστική κουβέντα μαζί της. Την ευχαριστούμε θερμά για όσα μας είπε και για την πολύ ευγενική προσφορά να έρθει να μας μιλήσει!
Η τεχνολογία πλέον δίνει τη δυνατότητα να ασκήσουμε το δημοκρατικό μας δικαίωμα ψηφίζοντας ηλεκτρονικά, δηλαδή χωρίς να χρειάζεται να είμαστε παρόντες σε κάποιον εκλογικό κέντρο, αλλά με το πάτημα ενός κουμπιού μέσα από τη συσκευή μας ή κάποιον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Ήδη έχει αρχίσει να εφαρμόζεται ηλεκτρονική ψηφοφορία σε διάφορους φορείς και συλλόγους. Πώς θα σας φαινόταν η επέκταση αυτής της δυνατότητας και σε άλλες εκλογές , όπως οι δημοτικές οι οι βουλευτικές; Είστε υπέρ ή κατά αυτής της προοπτικής, πέρα δηλαδή από την δυνατότητα να ψηφίζει κάποιος στην κάλπη πηγαίνοντας στο εκλογικό κέντρο, να μπορεί να ψηφίζει και ηλεκτρονικά; Ποια πιστεύετε ότι είναι τα επιχειρήματα υπέρ και ποια εναντίον αυτής της πρακτικής;
Το τάε κβον ντο (προφέρεται τέκβονντό, κορεατικά χάνγκουλ: 태권도, χάντσα: 跆拳道) είναι η πιο δημοφιλής κορεάτικη πολεμική τέχνη και το εθνικό σπορ της Κορέας. Είναι μια από τις πιο διαδομένες και πλήρεις πολεμικές τέχνες παγκοσμίως και από το 2000 το αγωνιστικό κομμάτι της μάχης (που είναι πλέον και το πιο διαδεδομένο) έγινε επίσημο ολυμπιακό άθλημα. Θεωρείται από τις πλέον αναπτυγμένες πολεμικές τέχνες όσον αναφορά τα λακτίσματα, ενώ δίνει μεγάλη έμφαση στη σωματική αντοχή καθώς και στη ταχύτητα, ακρίβεια και ευλυγισία των ποδιών. Στα Κορεάτικα Τάε σημαίνει «πόδι» ή «χτύπημα με το πόδι», Κουόν σημαίνει «χτύπημα με το χέρι» και Ντο σημαίνει «τρόπος ζωής» ή μυαλό. Επομένως Τάε Κουόν Ντο μπορεί να μεταφρασθεί ελεύθερα ως «Ο τρόπος να μάχομαι μόνο με το σώμα μου».
Σπάνια ζώα υπό εξαφάνιση Ιβηρικός Λύγκας Ο Ιβηρικός λύγκας παρουσιάζει πολλά από τα χαρακτηριστικά του Λύγκα,όπως τα φουντωτά αυτιά,τα μακριά πόδια,την κοντή ουρά και ένα περιλαίμιο της γούνας του που μοιάζει με γενειάδα.Η γούνα του είναι πιο κοντή από τους άλλους Λύγκες, οι οποίοι είναι προσαρμοσμένοι στο κρύο. Νεκροσύρτης Ο νεκροσύρτης ο μοναχός είναι είδος γύπα της οικογένειας Accipitridae , αν και διαθέτει κοινά χαρακτηριστικά με τον γαλόγυπα αποτελεί τον μοναδικό εκπρόσωπο του γένους του και δεν περιλαμβάνει υποείδη. Φαλαινοκέφαλος Ο Φαλαινοκέφαλος είναι πελεκανόμορφο πτηνό της οικογενείας των Φαλαινοκεφαλιδών,που απαντάται στην αφρικανική ήπειρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Balaeniceps , από τα πλέον περίεργα σε εμφάνιση πτηνά λόγω του «παράδοξου» ράμφους του, μέχρι πρόσφατα αποτελούσε ταξινομικό γρίφο για τους επιστήμονες. Πιστεύω πως αυτά τα ζώα, αλλά γενικά όλα τα ζώα υπό εξαφάνιση θα πρέπει με κάποιον τρόπο να προστατεύονται, για τους οικολογικούς λόγους όπως: τα οικοσυστήματα δεν θα έχουν ισορροπία και επίσης το είδος τους θα εξαφανιστεί.
Η κολύμβηση είναι άθλημα κίνησης μέσα στο νερό. Εκτός από άθλημα είναι τόσο καθοριστική για την καλή υγεία ώστε να έχει προταθεί να συνταγογραφείται για συγκεκριμένες παθήσεις ως “φάρμακο”. Τα οφέλη της κολύμβησης είναι πολλά : -συνδυάζει αερόβια άσκηση και άσκηση αντιστάσεων -μειώνει την καταπόνηση -ευνοεί τους πνεύμονες -καλύτερη αντοχή -μειώνει το στρές -είναι για όλους -δυναμώνει όλους τους μυς -καθυστερεί την γήρανση -αυξάνει την ευφυϊα -ανοίγει τον δρόμο για νέες εμπειρίες. Η κολύμβηση είναι για όλες τις ηλικίες, οπότε για τα παιδιά είναι ότι καλύτερο. Η κολύμβηση χαρακτηρίζεται από πάρα πολλούς ιατρούς και παιδαγωγούς ως το ιδανικότερο άθλημα που επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την κατάσταση της υγείας (ψυχικής και σωματικής) και τη σωματική ανάπτυξη των παιδιών και των νέων. Έχει ελάχιστους τραυματισμούς, δεν επιβαρύνει το μυοσκελετικό σύστημα κατά την αναπτυξιακή ηλικία του παιδιού, ενώ παράλληλα γυμνάζει όλο το σώμα και το καρδιαγγειακό σύστημα. Οι ειδικοί θεωρούν ότι ιδανική ηλικία για να αρχίσει ένα παιδί εκμάθηση κολύμβησης είναι τα 3,5 με 4 χρόνια, ώστε να είναι σε θέση να καταλαβαίνουν τις οδηγίες που τους δίνει ο δάσκαλός τους. Η κολύμβηση για παιδιά έχει σωματικά και πνευματικά οφέλη : -βελτίωση του καρδιοαναπνευστικού συστήματος -ισχυροποίηση της σπονδυλικής στήλης -μυϊκή ενδυνάμωση -ελαστικότητα -αυξάνεται η άμυνα του οργανισμού -τα παιδιά αποκτούν υγιείς συνήθειες -εκτόνωση του άγχους -θέτουν στόχους -εκτιμάται η προετοιμασία -διαχείριση χρόνου -αυτοπεποίθηση-ανεξαρτησία -καταργεί τον φόβο του νερού -προάγει την ευγενή άμιλλα και καλλιεργεί το αθλητικό πνεύμα Φυσικά σαν άθλημα είναι επίσης εντυπωσιακό και γι’αυτό έχει χαρακτηριστεί ως ο μεγάλος αντίπαλος του στίβου. Τα αγωνιστικά στυλ είναι η πεταλούδα, το ύπτιο, το πρόσθιο, το ελεύθερο και έχει και κάποια τεχνικά στυλ με πέδιλα (γνωστή ως τεχνική κολύμβηση). Είναι Ολυμπιακό άθλημα και έχει αναδείξει πολλούς μεγάλους αθλητές. Από την Ελλάδα έχουν καταφέρει να πάρουν σημαντικές διακρίσεις οι Βαζαίος, Γκολομέεφ, Δρυμωνάκος, Ντουντουνάκη και πολλοί άλλοι. Ο αγαπημένος μου αθλητής κολύμβησης είναι ο Αμερικάνος Μάικλ Φέλπς. Ο Μάικλ Φέλπς είναι Αμερικανός πρωταθλητής και ολυμπιονίκης της κολύμβησης, κάτοχος παγκοσμίων επιδόσεων σε πολλά αγωνίσματα. Έχει κατακτήσει 28 μετάλλια σε Ολυμπιακούς Αγώνες, από τα οποία οποίων τα 23 χρυσά, 3 ασημένια και 2 χάλκινα. Περισσότερες πληροφορίες για τον Φέλπς μπορείτε να βρείτε στον παρακάτω σύνδεσμο : . Όπως σας έχω πει το αγαπημένο μου χόμπι είναι το parkour,όμως ασχολούμαι με την κολύμβηση από τριών ετών. Από την πρώτη επαφή με το νερό ενθουσιάστηκα και όσο περνούσε ο καιρός μου άρεσε περισσότερο. Σιγά σιγά άρχισα να μαθαίνω τις αντοχές μου και να προσπαθώ να τις ξεπεράσω. Έμαθα να κολυμπώ σωστά κάτι που είναι χρήσιμο και για τα μπάνια στην θάλασσα. Με τον καιρό έκανα καινούριους φίλους μέσα από την ομάδα και από τους αγώνες αργότερα, με τους οποίους είχαμε κοινά ενδιαφέροντα. Στα εννιά μου χρόνια συμμετείχα στους πρώτους μου αγώνες και αν και αρχικά είχα πολύ άγχος τελικά ενθουσιάστηκα από την εμπειρία. Μέχρι τώρα έχω καταφέρει να κερδίσω αρκετά μετάλλια σε επίπεδο Θεσσαλίας, μεταξύ των οποίων και ένα μετάλλιο στην πεταλούδα 50μ. με ρεκόρ αγώνων. Επίσης σε Πανελλήνιο επίπεδο εννιά χρονών κατέκτησα την πέμπτη θέση. Δυστυχώς τα δύο τελευταία χρόνια […]
Εγώ προσωπικά ξεκίνησα το μπάσκετ από ηλικία 7 ετών. Στο παρελθόν είχα ασχοληθεί και με άλλα αθλήματα, αλλά αυτό που μου άρεσε περισσότερο ήταν το μπάσκετ. Τότε αποφάσισα να αρχίσω να παίζω μπάσκετ. Ο παίχτης που θαυμάζω περισσότερο είναι ο Γιαννης Αντετοκούμπο. Γεννήθηκε στην Ελλάδα από Νιγηριανούς γονείς, που αποφάσισαν να μετακομίσουν στην Ελλάδα. Ο Γιάννης από μικρή ηλικία ξεκίνησε να πουλάει cd στα Σεπόλια Αττικής. Έπειτα ξεκίνησε το μπάσκετ σε μικρές ακαδημίες. Τον είδε η Μιλγουόκι Μπάκς τόσο καλό και αποφάσισε να τον πάρει. Εκεί έκανε μεγάλη καριέρα και παίζει ακόμα σε αυτήν την ομάδα. Αυτόν τον παίχτη τον θαυμάζω, γιατί είναι ο μοναδικός Έλληνας μπασκετμπολιστας που παίζει στο N.B.A., αλλά έχει και καλό χαρακτήρα. Σε μια πρόσφατη συνέντευξή του δήλωσε ότι θα μπορούσε να παρατήσει τα πάντα και να πουλάει cd στα Σεπόλια, όπως παλιά, αρκεί να είχε τον πατέρα του πίσω…
Μου άρεσε πολύ αυτή φωτογραφία που έβγαλα. ‘Οταν μπήκαμε στον χώρο αυτό και καθίσαμε είχε κάτι εφέ που νιώθαμε οτι η καρέκλες πετούσαν και βλέπαμε μία οθόνη τεράστια. Μας έκανε να νιώθουμε οτι φεύγαμε απο την γη, κλασικά εγώ άρχιζα να θέλω να κοιμηθώ, γιατί οθόνη ήταν όλο το πάνω μέρος της αίθουσας και κοιτούσαμε πάνω. Άλλο ένα πράγμα που μου άρεσε ήταν ότι είδαμε πολλά αμάξια που φτίαχτηκαν πρίν απο πάρα πολλά χρόνια, δυστυχώς όμως δεν μας άφησαν να τραβήξουμε φωτογραφία και ούτε πρόλαβα να τραβήξω καμία κρυφά.
Η λίμνη Κερκίνη, είναι μια τεχνητή λίμνη που σχηματίστηκε το 1932 με την δημιουργία φράγματος στον ποταμό Στρυμόνα και βρίσκετε στις Σέρρες. Το πλάτος της είναι 5 χιλιόμετρα. Το μήκος της είναι 17 χιλιόμετρα. Αλλά και το βάθος της 35,5 μέτρα…Εκεί υπάρχουν 10 είδη αμφίβιων,20 είδη ερπετών, 320 είδη πτηνών και 30 είδη ψαριών !Εκεί κοντά υπάρχουν πολλά: τσακάλια,αγριογούρουνα και ζαρκάδια, καθώς και πολλές: αγριόγατες και νυφίτσες…Πάντως, πιο πολύ από όλα τα ζώα που έχει λίμνη, εγω ξεχώρισα τον ροδοπελεκάνο και τον φωτογράφισα!
Η ζωγραφική ανήκει στις Καλές Τέχνες και είναι η τέχνη της παραγωγής ή αναπαράστασης μίας πραγματικής ή φανταστικής εικόνας, μέσω προσωπικής εργασίας, με τη βοήθεια φυσικών ή ηλεκτρονικών μέσων. Τα παλαιότερα γνωστά έργα ζωγραφικής ανακαλύφθηκαν από σπηλαιολόγους στο Γκροτ Σοβέ στη Γαλλία το 1994 και είναι χρωματισμένα με κόκκινη ώχρα και μαύρο. Οι ζωγραφιές αυτές, που απεικονίζουν ζώα και κυνηγούς θεωρούνται από ορισμένους παλαιοντολόγους ότι είναι περίπου 32.000 ετών. Για να ζωγραφίσει κάποιος χρησιμοποιεί μέσα δημιουργίας σχημάτων και χρωμάτων, όπως πινέλα που θέλει να περιέχουν το τελικό αποτέλεσμα ,όπως χαρτί, ύφασμα και άλλα. Επίσης, μπορεί να χρησιμοποιήσει του ηλεκτρονικού υπολογιστή και τις περιφεριακές του μονάδες όπως το ποντίκι και την πινακίδα σχεδίασης ( drawing pad ) για ψηφιακή ζωγραφική.
Την Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2021 οι μαθητές της Δ΄ Τάξης με τη δασκάλα τους Ευαγγελία Γαλάνη και τον εκπαιδευτικό Φυσικής Αγωγής Κωνσταντίνο Δεληογλάνη στα πλαίσια του Προγράμματος των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων με θέμα «Ασφαλώς κυκλοφορώ – Του δρόμου το ασφαλές» προσκάλεσαν στην τάξη τους την Αστυνόμο Βασιλική Φιλοκώστα από το Τμήμα Τροχαίας της Αστυνομικής Διεύθυνσης Μαγνησίας. Τα παιδιά ενημερώθηκαν για την υπεύθυνη συμπεριφορά τους ως πεζοί, ως επιβάτες κι ως οδηγοί. Παρακολούθησαν παρουσίαση για την κυκλοφορία με ασφάλεια μέσα στην πόλη, την επεξήγηση των σημάτων κυκλοφορίας, την τήρηση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Στο τέλος, έθεσαν τις ερωτήσεις – απορίες τους στην Αστυνόμο, η οποία με πολλή υπομονή απαντούσε για μια ώρα σχεδόν καθώς οι μαθητές έδειχναν μεγάλο ενδιαφέρον. Από τη σελίδα του σχολείου μας: https://19dimotikovolou.weebly.com/
Στο μάθημα «Εργαστήρια Δεξιοτήτων» οι μαθητές της Β’ Τάξης του σχολείου μας για τους μήνες Οκτώβριο και Νοέμβριο υλοποιούν το πρόγραμμα «Το παπάκι πάει…». Το Πρόγραμμα «Το Παπάκι Πάει…» πρόκειται για πρόγραμμα αγωγής υγείας με στόχο την ενίσχυση των γνώσεων και των δεξιοτήτων των παιδιών σε περίπτωση που βρεθούν σε συνθήκες εξαφάνισης μη προσδιοριζόμενης αλλιώς, δηλαδή σε συνθήκες που χάνουν τον προσανατολισμό τους ή για κάποιον λόγο δεν βρίσκονται κοντά στο άτομο που νομίμως ασκεί την επιμέλεια τους. Υλοποιείται από τους εκπαιδευτικούς Αθηνά Πάρνου και Κωνσταντίνο Δεληογλάνη, οι οποίοι επιμορφώθηκαν κατάλληλα από το επιστημονικό προσωπικό του Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού». Στο πλαίσιο του προγράμματος οι παραπάνω εκπαιδευτικοί την Τετάρτη 3 Νοεμβρίου 2021 παρουσίασαν στους μαθητές/μαθήτριες της τάξης παράσταση κουκλοθέατρου. Κατά τη διάρκειά της τα παιδιά συμμετείχαν ενεργά και με βοηθούς τις κούκλες που κατασκεύασαν βοήθησαν τον Πάκο, το παπάκι που είχε χαθεί στο παπιμάρκετ, να βρει τη μαμά του χάρη στη βοήθεια ενός αστυνομικού. “Μικρή” η παράσταση αλλά σπουδαίο και διασκεδαστικό το μάθημα!!! Κουκλοπαίκτες: Αθηνά Πάρνου και Κωνσταντίνος Δεληογλάνης Τεχνική υποστήριξη: Αικατερίνη Ζυγούρα (μουσική επιμέλεια) και Ευανθία Γκίκα (βίντεο/φωτογραφία) Από τη σελίδα του σχολείου μας: https://19dimotikovolou.weebly.com/
Έχετε δει την ταινία “Η Μέρα της Μαρμότας”; Για εσάς τους κινηματογραφόφιλους, λοιπόν, προτείνω μια ευφάνταστη ταινία κωμικών καταστάσεων με άφθονο γέλιο. Όταν την είχα πρωτοδεί, είχα ενθουσιαστεί πολύ. Είναι μια ταινία που την βλέπει και την ξαναβλέπει κανείς ευχάριστα, ανακαλύπτοντας κάθε φορά απίστευτες χιουμοριστικές πτυχές. Τι θα γινόταν, αν ζούσαμε την ίδια μέρα ξανά και ξανά και να είμαστε μόνο εμείς που έχουμε αντίληψη αυτής της κατάστασης; Τι θα κάναμε και τι θα μπορούσαμε να κάνουμε; Ένα έξυπνο σενάριο που θέτει πολλούς φιλοσοφικούς προβληματισμούς. Μάλιστα με το πέρασμα του χρόνου έχει επικρατήσει να λένε, όσοι έχουν δει την ταινία και θέλουν να περιγράψουν γλαφυρά ότι ζουν ένα επαναλαμβανόμενο γεγονός, ότι “ζω τη μέρα της Μαρμότας”. Μπορείε να τη δείτε στο Νέτφλιξ, όσοι δεν την έχετε δει, να την κατεβάσετε ή να την ενοικιάσετε. Σας την προτείνω, είναι μια από τις αγαπημένες μου. Αντιγράφω για την υπόθεση του έργου: Η μέρα της μαρμότας (Groundhog Day) (1993): Μία από τις κλασικές κινηματογραφικές κωμωδίες των ’90s, Η μέρα της μαρμότας του Χάρολντ Ράμις αφηγείται την ιστορία ενός εγωκεντρικού τηλεοπτικού παρουσιαστή, ο οποίος πηγαίνει σε μια μικρή κωμόπολη για να καλύψει τηλεοπτικά ένα τοπικό έθιμο με πρωταγωνίστρια μια μαρμότα. Εκεί διαπιστώνει ότι ζει την ίδια μέρα ξανά και ξανά, μια επανάληψη που αντιλαμβάνεται μόνο ο ίδιος. Μπιλ Μάρεϊ και Άντι ΜακΝτάουελ πρωταγωνιστούν σε μία ταινία που η ιστορία της αποτέλεσε έμπνευση για δεκάδες άλλες ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Διαθέσιμη στο Netflix
Τα δυο ουφ» από τη συλλογή διηγημάτων «Κουπιά στη στεριά» του Αχιλλέα Πελίδη. Μπορείτε να ακούσετε πρώτα το ηχητικό και να απολαύσετε τοδιήγημα, με την φωνή της γνωστής ραδιοφωνικής παραγωγού Αφροδίτης Σημίτη. dimlep · Τα δύο ούφ «Τα δύο ουφ» 7.15 π.μ. Σε μια μικρή χώρα, σε μια μικρή πόλη, σε μια μικρή γειτονιά, σε ένα μικρό σπίτι, ο μικρός Γιαννάκης ξυπνάει από τη μητέρα του για να πάει σχολείο. Αυτό του δημιουργεί ένα αίσθημα αποστροφής και την καθημερινή, πλέον, πρωινή ζοχάδα. -Έλα αγόρι μου, σήκω, του λέει η μητέρα του. -Θα πάω αύριο, δεν πάω σήμερα! -Καλά, καλά, σήκω τώρα… Αυτή περίπου είναι η αρχή ενός καθημερινού διαλόγου, με απρόβλεπτες διαφοροποιήσεις κάθε φορά, ως προς την αιτία που ο Γιαννάκης δεν θέλει να πάει σχολείο : «Πονάει το κεφάλι μου», «η κοιλιά μου», «δεν έχουμε σχολείο σήμερα» , ο δάσκαλος θα λείπει» , «πήρα άδεια να μην πάω»…. Η βαθύτερη αιτία, όμως, είναι άλλη κι ανομολόγητη, όπως ανομολόγητες είναι συνήθως οι βαθύτερες αιτίες. -Το γάλα σου…. -Δε μπορώ το άσπρο αυτό πράμα, παρ’ το από μπροστά μου, θα φάω στο σχολείο. Συνηθισμένες ανταλλαγές απόψεων, μεταξύ μητέρας και τέκνου, και να σου μετά αρχίζουν οι θεωρίες για τα κόκαλα : «είσαι αδύνατος» κι από ‘κει στο «δε διαβάζεις», «μα τι έχω κάνει και με βασανίζεις», «γιατί δεν είσαι σαν τα άλλα τα παιδία» κι αρχίζουν και τα ονομαστικά παραδείγματα: o Θανάσης, ο Γρηγόρης και τα άλλα παιδιά που χρησιμεύουν σαν υποδείγματα και με επιτυχία σπάνε τα νεύρα του Γιαννάκη. Ο Γιαννάκης, όταν αισθάνεται πληγωμένος, δεν μπορεί να το κρύψει καλά. Θύμος, αντίδραση λόγια οργής και περισσότερο, σκέψεις, σκέψεις βαθιές που μέσα στην ψυχή του σχηματοποιούνται σε φανταστικές εικόνες και σενάρια: Oι γονείς του να τον χάνουνε, να ανησυχούν, να τον ψάχνουν και να μετανιώνουν πικρά για τα λόγια τους. Κι αυτός από κάποια γωνιά να παρακολουθεί με ικανοποίηση τον πόνο που προκάλεσε η απουσία του. Έτσι, για να μάθουν, να στεναχωρηθούν και να καταλάβουν… Πήρε την τσάντα του, που την είχε πεταμένη σε μια γωνία με ανακατεμένα τα βιβλία, όπως την έφερε χθες από το σχολείο του και ξεκίνησε να πάρει το σχολικό. Έξω είχε ξημερώσει ένας λαμπρός ήλιος κι αυτός βγήκε σκοτεινιασμένος, με κατεβασμένο το κεφάλι, μουρμουρίζοντας και κλωτσώντας τα χαλίκια στο δρόμο . Στο δρόμο κι άλλα παιδιά ακολουθούσαν την ίδια διαδρομή για το σχολείο, κουβαλώντας τις τεράστιες αναλογικά τσάντες τους. Έμοιαζαν από μακριά σαν τα μυρμηγκάκια που κυκλοφορούν κι αυτά ακανόνιστα κι οι τσάντες τους ενσωματωμένες στο σουλούπι τους θύμιζαν ακόμα περισσότερο το μεγάλο κορμό των συμπαθητικών αυτών αρθροπόδων . Στη στάση δε χρειάστηκε να περιμένει. Επιβιβάστηκε βιαστικά και σε μια στιγμή το πρόσωπο του έλαμψε. Με μια καλυμμένη κίνηση, δήθεν τυχαία προσπάθησε να φτιάξει το μαλλάκι του «για να μην πετάει», όπως του έλεγε κι η μαμά του .Ήταν εκεί εκείνη… Πήγαινε Γυμνάσιο σίγουρα, κάποια χρόνια μεγαλύτερη του, καστανή και χαμογελαστή, με τις παρέες της να την περιτριγυρίζουν. Όσες φορές αποταμίευσε λίγο θάρρος και τόλμησε να την κοιτάξει, τύχαινε να συναντά αυτό το χαμογελαστό πρόσωπο. Έμενε […]
Με το parkour μπορείς να διασκεδάζεις και ταυτόχρονα να αθλείσαι. Αποκτάς πάρα πολύ καλή φυσική κατάσταση, αλλά κρύβει και κινδύνους τραυματισμού αν δεν προσέξεις και δοκιμάσεις δύσκολα κόλπα, χωρίς να τα κάνεις κομμάτι κομμάτι. Σε κάποιους φίλους από την παρέα μου άρεσε η ιδέα και τώρα κάνουμε κόλπα μαζί στον ελεύθερο χρόνο μας .Μάλιστα έχω πάρει και μια action camera και φτιάχνουμε δικά μας βίντεο. Βλέποντας τα διάφορα βίντεο ξεχώρισα έναν Έλληνα αθλητή, τον ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΥΡΣΑΝΙΔΗ γνωστό και ως DK. Εντυπωσιάστηκα από το πόσο γρήγορα έφτασε τόσο ψηλά παρόλο που στην Ελλάδα δεν είναι τόσο γνωστό άθλημα και είχε απέναντί του αθλητές από άλλες χώρες που είναι περισσότερο διαδεδομένο. Δυστυχώς στην Ελλάδα υπάρχουν ελάχιστες σχολές. Θέλω πάρα πολύ να τον γνωρίσω από κοντά και να κάνω κόλπα μαζί του. Με τον μπαμπά μου έχουμε ρωτήσει τον διευθυντή του σχολείου μας, αν γίνεται να τον καλέσουμε στο σχολείο. Έχουμε ήδη μιλήσει μαζί του και μας είπε πως κάνει επισκέψεις σε σχολεία και πιθανόν να τα καταφέρει να έρθει και στο δικό μας μετά τις γιορτές. Θα μας μιλήσει για το parkour,θα μας δείξει κόλπα και θα μπορέσουμε να τον ρωτήσουμε ότι θέλουμε. Ανυπομονώ για αυτή τη στιγμή. Ένα βίντεο με τις δικές μας προσπάθειες:
Το σχολείο μας είναι σχετικά καινούριο αλλά παρόλο αυτά πιστεύω πως θα μπορούσε να γίνει καλύτερο αν είχε μεγαλύτερη αυλή γιατί είμαστε δύο σχολεία μαζί. Επίσης θα μπορούσε να έχει περισσότερο πράσινο, περισσότερους κάδους και περισσότερη ηχομόνωση γιατί βρίσκεται δίπλα σε κεντρικό δρόμο. Εσωτερικά θα μπορούσε να έχει περισσότερες και μεγαλύτερες αίθουσες, ειδικά στον πάνω όροφο. Κάτι άλλο που θα μπορούσαμε να κάνουμε είναι να φτιάξουμε ένα εσωτερικό γυμναστήριο για τις μέρες που βρέχει, να υπάρχει μια άλλη αίθουσα σαν εστιατόριο όπου εκεί θα μπορούνε να τρώνε τα παιδιά από το ολοήμερο και όχι στα θρανία που εκεί μετά θα διαβάσουν. Τέλος κατά την γνώμη μου θα έπρεπε να έχουμε αίθουσες εργαστηρίων και μεγαλύτερες και πιο καθαρές τουαλέτες. Με την πανδημία που ξέσπασε δημιουργήθηκαν και άλλα προβλήματα όπως ότι τώρα αναγκαζόμαστε να κάνουμε διαφορετικά τα διαλείμματα και να έχουμε ανοιχτά τα παράθυρα με αποτέλεσμα τα παιδιά που έχουν διάλειμμα να φωνάζουν και τα παιδιά που έχουν μάθημα να μην μπορούν να συγκεντρωθούν. Επίσης με τα ανοιχτά παράθυρα τον χειμώνα οι τάξεις παγώνουν και τα παιδιά κρυώνουν. Άλλο ένα πρόβλημα είναι ότι δεν μπορούμε να κάνουμε γιορτές και δεν πηγαίνουμε εκδρομές. Εγώ του χρόνου δεν θα είμαι στο 19 Δημοτικό σχολείο, εύχομαι όμως όλα αυτά τα προβλήματα να ξεπεραστούν γρήγορα και οι επόμενοι μαθητές να έχουν ακόμη καλύτερο σχολείο.
Το πρώτο ορεινό σανατόριο για φυματικούς στην Ελλάδα αλλά και το πρώτο πρεβαντόριο (ίδρυμα προληπτικής θεραπείας για παιδιά) ιδρύθηκαν και τα δυο στο Πήλιο. Εμπνευστής και δημιουργός του σανατορίου ήταν ο γιατρός Γεώργιος Καραμάνης (1873-1964) που γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Δράκεια και σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας. Πριν την ίδρυση του σανατορίου, ο Καραμάνης άσκησε για δεκατρία χρόνια το επάγγελμα του γιατρού στη γενέτειρά του.